Μ΄ ένα μολύβι κουπί ως που να φτάσεις;

Ποίηση Δημητρίου Α. Γκόγκα

Τετάρτη, 18 Μαΐου 2016

Απώλειες


1.
Περίμενε κοιτάζοντας τη βροχή σπασμένη σε δάκρυα
ήταν φρικτή η νύχτα
Απουσία Φεγγαριού, αυτόφωτων αστεριών και κομητών σε πίεση
Είχε χάσει τη σκέψη του
Τον πείραζε πιότερο τούτο κι όχι ο θύελλα στο άπειρο. 

2.
Κουνούσε το χέρι συνεχώς
είχε ξεχάσει το άσπρο μαντήλι στο κρεβάτι του
Αυτή κυκλβμένη από μια Άνοιξη
Αυτός πότε Φθινόπωρο, πότε Χειμώνας
Για το χαμένο Καλοκαίρι ούτε λόγος!

3.
Εισχώρησε μέσα της
γλυκύς ποταμός σ΄ αλμυρή θάλασσα
Κι ύστερα χάθηκε στης ηδονής το κλάμα
και στην υστερία του τέλους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου