Μ΄ ένα μολύβι κουπί ως που να φτάσεις;

Ποίηση Δημητρίου Α. Γκόγκα

Πέμπτη, 19 Μαΐου 2016

ΔΕΝ...

Δεν ανασαίνω,
εκεί που
το χώμα γίνεται λάσπη.
Δεν βαδίζω
την ασέληνη νύχτα.
Ντύνομαι λάβα.
Δεν σπάει το ρόδι
στην αυλή.
Παγώνει το δάκρυ.
Δεν θα πεθάνω την αυγή.
Έμαθα πως είσαι
φάλτσο αηδόνι.
Δεν το ξεχνώ αγάπη μου.
Κολυμπώ στον Αχέροντα
και γίνομαι στάλα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου