Ο "ποιητής"  συνομιλεί  με τον αποθανόντα πατέρα του.                                                                    v      ...

    Μια βραδιά του Δεκέμβρη μαζευτήκαμε στης πλατείας τα παγκάκια κι αφεθήκαμε στα πικρόχολα τα λόγια κι αρρωστήσαμε μ ΄ όλα αυτά που μας πέ...

        Το παρακάτω ποίημα γράφηκε με αφορμή ένα γάμο, μιας συνεσταλμένης- καταπιεσμένης    γυναίκας του χωριού.    Η γυναίκα αυτή τη πρώτη ...

    Θα βρεθούμε στην γη που μας γέννησε. Ωχ αδέλφια η ώρα μας φτάνει. Κάποιον χρόνο το μάτι ατένιζε μια γροθιά υψωμένη, στεφάνι.   Θα βρεθού...

    Την αυλή του σπιτιού μου την κλείνει ένας τοίχος που έχτισε πριν χρόνια ο καλός μας πατέρας. Σαν αγκύλη που μέσα πλανιόταν ο στίχος. Σαν...

    Έπεφτε απρόσιτη    η νυχτιά. -το θαμπόγυαλο κατάχαμα σπασμένο- Έξω απ΄ την εξώπορτα αναμμένο το    τσιγάρο του δωσιλογά.   Σκούντηξα την...

    Έβγαλα ένα αχ και μία φόνισσα πρόβαλλε. Mια ζοφερή γερόντισσα. «Δεν έφταιγε που έκανε το τάμα της!» που κάπνιζε την νύχτα η καμινάδα της...

  Ρωτώ σιγά ποιον δρόμο θα διαλέξεις κι εσύ κοιτάς ψηλά τον ουρανό. Γυμνά τα πόδια σου και πως τρέξεις, κρεμιέται τ΄ όνειρο σ΄ ένα γκρεμό.  ...

  Τώρα, το ξέρω η καρδιά μου χτυπά, για κείνο τον όμορφο τόπο, για κείνη την γέρικη ιτιά, πού ΄σπειρε η μάννα με κόπο.   Στης αυλής τη μεγάλ...

  Μανούλα μην κλαις. Στο υγρό προσκεφάλι κουφέτα έχω απλώσει, (νύχτα) σφαίρες κενές. Δεν μιλώ για ημέρες που θεός θα μας βάλλει να χορεύουμε...

    Θα βρεθούμε στην γη που μας γέννησε. Ωχ αδέλφια η ώρα μας φτάνει. Κάποιον χρόνο το μάτι ατένιζε μια γροθιά υψωμένη, στεφάνι.   Θα βρεθού...

    Χειμώνας. Κάπου στο σπίτι μια σόμπα ανάβει, ο πατέρας κι η μάνα σκυφτοί σε μια κάσα, ο παππούς με βελόνα, τα δέματα ράβει κι εμείς στο σ...