Ο Τάφος του Ιησού Χριστού

 

γράφει και συλλέγει στοιχεία ο Δημήτριος Γκόγκας

 

Κατά Ματθαίον 27,60	Κατά Μάρκον 15,46	Κατά Λουκάν 23,53	Κατά Ιωάννην 19,41-42
…και τον έβαλε σε ένα δικό του (ο Ιωσήφ εκ Αριμαθαίας)*καινούργιο μνήμα, που ήταν λαξευμένο στο βράχο. Ύστερα κύλησε μια μεγάλη πέτρα έκλεισε την είσοδο του μνήματος και έφυγε.           · Συμπλήρωμα του σχολιαστή	…και τον τοποθέτησε σ΄ ένα μνήμα που ήταν λαξεμένο σε βράχο. Μετά κύλησε ένα λιθάρι κι έκλεισε την είσοδο του μνήματος.	…και το έβαλε (το σώμα του Ιησού)* σ΄ ένα λαξευμένο μνήμα, στο οποίο δεν είχαν βάλει ποτέ κανέναν.                   · Συμπλήρωμα του σχολιαστή	Στο μέρος όπου σταυρώθηκε ο Ιησούς, ήταν ένας κήπος και μέσα στον κήπο ένα καινούργιο μνήμα όπου κανένας ακόμα δεν είχε ταφεί. Επειδή λοιπόν , ήταν παραμονή της γιορτής των Ιουδαίων και το μνήμα ήταν κοντά, ενταφίασαν τον Ιησού εκεί.

Από τα παραπάνω αναγραφόμενα στα 4 ιερά Ευαγγέλια της Καινής Διαθήκης, συνάγεται ότι:

ü  Η ταφή του Ιησού Χριστού πραγματοποιήθηκε ημέρα Παρασκευή.

ü  Το σώμα του Ιησού Χριστού τοποθετήθηκε σ΄ ένα τάφο λαξευμένο σε βράχο.

ü  Ο τάφος (μνήμα) ανήκε στον Ιωσήφ από την Αριμαθαία και δεν είχε χρησιμοποιηθεί ξανά για ταφή.

ü  Η είσοδος του τάφου κλείστηκε με μια μεγάλη πέτρα (λιθάρι).

ü  Ο ευαγγελιστής Ιωάννης γράφει ότι ο τάφος βρισκόταν σε κήπο πλησίον του μέρους όπου σταυρώθηκε ο Ιησούς. (κοντά στο λόφο Γολγοθά)

ü  Οι ευαγγελιστές Λουκάς και Ιωάννης δεν αναφέρουν το κλείσιμο του τάφου με πέτρα (λιθάρι)

Σκέψεις- απόψεις του συγγραφέα

ü  Η ταφή του Ιησού Χριστού πραγματοποιήθηκε βιαστικά, καθώς δεν υπήρχαν μεγάλα χρονικά περιθώρια αφού την επομένη ημέρα του Σαββάτου ήταν αργία για τους Εβραίους (Πάσχα) και δεν ήταν αποδεκτό να μένουν σώματα επί σταυρών. Έτσι επιλέχτηκε ο τάφος του Ιωσήφ από την Αριμαθαία που ήταν εκεί κοντά.

ü  Ο τάφος κλείστηκε από τον Ιωσήφ από την Αριμαθαία με μια μεγάλη πέτρα. Εάν η πέτρα ήταν εξαιρετικά μεγάλη και ζύγιζε πολλά κιλά, ήταν δύσκολο να την τοποθέτησε μόνος του. Άρα η ύπαρξη και άλλων ανθρώπων, συγγενών και μη, του Ιησού τόσο στην μεταφορά του, όσο και στην τοποθέτησή του στον ναό ήταν επιβεβλημένη.

ü  Σύμφωνα με τον Ιωάννη, ο τάφος βρισκόταν μέσα σε ένα κήπο. Τα αρχαιολογικά ευρήματα έδειξαν ότι στην περιοχή εκείνη από τον 1ο αιώνα π.Χ, παρατηρείται η ύπαρξη  

οικογενειακών τάφων και πολλαπλών κήπων. Εκεί λοιπόν υπήρχε και δενδρόκηπος που ανήκε στον Ιωσήφ από την Αριμαθαία και μέσα σε αυτόν ο λαξευμένος τάφος.  Ο τάφος του Χριστού βρισκόταν μέσα στον οικογενειακό οπωρώνα του Ιωσήφ της Αριμαθαίας και πιο συγκεκριμένα στο βορειοδυτικό μέρος του πρώην λατομείου.

 Ιστορικές πηγές – Ευρήματα

Πώς σφραγίστηκε ο τάφος του Ιησού;

Είναι ένα ερώτημα που απασχόλησε τους ιστορικούς, ιερείς, σκεπτόμενους χριστιανούς και πιθανότατα να απασχολεί και στο μέλλον τους ανθρώπους.

Έχει γραφτεί στην ιστοσελίδα: https://www.biblicalarchaeology.org/

 «Ενώ ορισμένοι τάφοι στην Ιερουσαλήμ από την ύστερη περίοδο του Δεύτερου Ναού διέθεταν στρογγυλές (σε σχήμα δίσκου) κυλιόμενες πέτρες, ήταν πιο συνηθισμένο να σφραγίζονται οι τάφοι με πέτρες σε σχήμα φελλού, όπως αυτή που απεικονίζεται εδώ. Τα αρχαιολογικά ευρήματα υποδηλώνουν ότι ο τάφος του Ιησού - ο αχρησιμοποίητος τάφος του Ιωσήφ από την Αριμαθαία - θα είχε σφραγιστεί με μια πέτρα σε σχήμα φελλού. Στην πραγματικότητα, από τα περισσότερα από 900 ταφικά σπήλαια της περιόδου του Δεύτερου Ναού γύρω από την Ιερουσαλήμ που εξέτασε ο αρχαιολόγος Άμος Κλόνερ, μόνο τέσσερα έχουν ανακαλυφθεί με δισκοειδείς ογκόλιθους. Αυτοί οι τέσσερις κομψοί τάφοι της Ιερουσαλήμ ανήκαν στις πλουσιότερες —ακόμα και βασιλικές— οικογένειες, όπως ο τάφος της βασίλισσας Ελένης της Αδιαβήνης.

Ήταν ο τάφος του Ιησού ανάμεσα στους «τέσσερις κορυφαίους» τάφους της Ιερουσαλήμ από την περίοδο του Δεύτερου Ναού;

Δεδομένου ότι οι δισκοειδείς λίθοι ήταν τόσο σπάνιοι και δεδομένου ότι ο τάφος του Ιησού χτίστηκε για έναν συνηθισμένο άνθρωπο - επειδή ήταν στην πραγματικότητα ο δανεικός, αλλά αχρησιμοποίητος, τάφος του Ιωσήφ από την Αριμαθαία (Ματθαίος 27:60) - φαίνεται εξαιρετικά απίθανο να ήταν εξοπλισμένος με δισκοειδείς λίθους.

Η αρχαιολογία, επομένως, υποδηλώνει ότι ο τάφος του Ιησού θα είχε μια δισκοειδείς λίθους σε σχήμα φελλού.»

Η τεχνητή νοημοσύνη αναφέρει:

Εκτιμώμενο Βάρος και Διαστάσεις

ü  Βάρος: Οι ερευνητές εκτιμούν ότι μια τέτοια πέτρα ζύγιζε μεταξύ 1,5 και 2 τόνων (περίπου 1.300–1.800 κιλά).

ü  Διάμετρος: Οι κυλινδρικές πέτρες που σφράγιζαν πλούσιους τάφους είχαν συνήθως διάμετρο από 1,2 έως 1,5 μέτρα.

ü  Πάχος: Το πάχος τους κυμαινόταν γύρω στα 30 με 40 εκατοστά.

Αρχαιολογικά Δεδομένα

ü  Σπανιότητα: Αν και στις εικόνες η πέτρα εμφανίζεται πάντα κυκλική, αρχαιολογικά ευρήματα από τον ιστότοπο Biblical Archaeology δείχνουν ότι πάνω από το 98% των τάφων της εποχής σφραγίζονταν με τετράγωνες πέτρες.

ü  Κοινωνική Θέση: Οι κυκλικές πέτρες που κυλούσαν σε ειδικές εγκοπές (λούκια) χρησιμοποιούνταν μόνο σε τάφους πολύ πλούσιων ή επιφανών ανθρώπων, γεγονός που συνάδει με την αναφορά ότι ο τάφος ανήκε στον εύπορο Ιωσήφ από την Αριμαθαία.

ü  Μηχανισμός: Η πέτρα συνήθως τοποθετούνταν σε ένα επικλινές κανάλι, έτσι ώστε να κυλάει εύκολα για να κλείσει την είσοδο, αλλά να απαιτεί τη δύναμη πολλών ανδρών ή μοχλών για να ανηφορίσει και να ανοίξει.

Ο Γολγοθάς και Τάφος του Χριστού ήταν κομμάτι αρχαίου λατομείου

       Όπως αναφέρει το «dogma.gr», τα αρχαιολογικά ευρήματα αποκάλυψαν ότι ο Γολγοθάς και ο Τάφος του Χριστού αποτελούσαν μέρος ενός αρχαίου λατομείου που είχε διαστάσεις περίπου 200 επί 150 μέτρα. Τα κεραμικά αγγεία που βρέθηκαν κατά τις ανασκαφές φανέρωσαν ότι η χρήση του λατομείου είχε αρχίσει ήδη από τον 7ο π.Χ. αιώνα.

 

     

  Πιο συγκεκριμένα διαβάζουμε: «Τοπογραφικό διάγραμμα που αποτυπώνει τη μορφολογία του βραχώδους εδάφους του λατομείου που βρίσκεται κάτω από τον Ναό της Αναστάσεως.

Το διάγραμμα συνετάχθη από τους αρχαιολόγους Shimon Gibson και Joan Ε. Taylor, οι οποίοι συνδύασαν όλα τα γνωστά δεδομένα και τα ευρήματα των ανασκαφών. Η μορφολογία του λατομείου της εποχής του Χριστού βρίσκεται πολύ κοντά σε αυτή την αποτύπωση. Βλ. S. Gibson & J. Taylor, Beneath the Church of the Holy Sepulchre, Λονδίνο 1994. Η χαμηλότερη περιοχή του αρχαίου λατομείου κατά τη διάρκεια της ανασκαφικής έρευνας που διεξήχθη από τον αρχαιολόγο Virgilio Corbo.

Είναι εμφανή τα ίχνη από τα εργαλεία των αρχαίων λατόμων. Σε αυτό το μέρος – που βρίσκεται 14,50 μέτρα χαμηλότερα από τη σημερινή κορυφή του Γολγοθά – βρέθηκε ο Τίμιος Σταυρός το έτος 326 μ.Χ.

Διακρίνουμε τις θέσεις του Παναγίου Τάφου και του Γολγοθά μέσα στο αρχαίο λατομείο. Με τη διακεκομμένη γραμμή εικονίζεται η διαδρομή που ακολούθησε ο Ιησούς από τον τόπο της σύλληψής του προς την οικία του Καϊάφα, και ακολούθως προς το Πραιτώριο και τον Γολγοθά (σχέδιο χάρτη Χ. Σκαρλακίδης).

Ο τάφος του Χριστού βρισκόταν μέσα στον οικογενειακό οπωρώνα του Ιωσήφ της Αριμαθαίας

Τον 1ο π.Χ. αιώνα το αρχαίο λατομείο εγκαταλείφθηκε και μετατράπηκε σε περιοχή με οικογενειακούς τάφους και καλλιεργήσιμους κήπους. Ο τάφος του Χριστού βρισκόταν μέσα στον οικογενειακό κήπο-οπωρώνα του Ιωσήφ της Αριμαθαίας, στο βορειοδυτικό μέρος του πρώην λατομείου.

Ο Γολγοθάς δεν ήταν ένας φυσικός χωμάτινος λόφος, αλλά ένα βραχώδες ύψωμα – ένας κάθετα κομμένος βράχος που σχηματίστηκε από τις εργασίες λατόμησης. Το μέγιστο βάθος της εκσκαφής στην ανατολική πλευρά του βράχου ξεπερνάει τα 11 μέτρα.

Σύμφωνα με τον Ισραηλινό αρχαιολόγο Shlomo Margalit, «η ανατολική πλευρά του Γολγοθά είχε μετατραπεί σε τόπο λατρείας από τους πρώτους χριστιανούς αμέσως μετά την Ανάσταση του Ιησού». Την άποψη αυτή είχε τεκμηριώσει αρχικά ο Ιταλός καθηγητής Emmanuele Testa – θέση που τελικά επιβεβαιώθηκε από τον Ισπανό αρχαιολόγο Fernandez Diez, βάσει των ευρημάτων της διπλής σπηλιάς στην ανατολική πλευρά του βράχου.»

 

Άρθρο της Ιστοσελίδας: https://www.news247.gr/kosmos/eb-national-geographic-o-tafos-tou-iisou-einai-afthentikos/

Της 29/11/2017

ΕΜΠ – National Geographic: O τάφος του Ιησού είναι αυθεντικός

Ο Τάφος του Ιησού στην Ιερουσαλήμ πράγματι χρονολογείται στο 345 μΧ, όπως αποκαλύπτει στο National Geographic η καθηγήτρια του ΕΜΠ Τόνια Μοροπούλου

Ο Τάφος του Ιησού στην Ιερουσαλήμ είναι ο αυθεντικός, εκείνος δηλαδή που έστησαν οι Ρωμαίοι στα μέσα του 4ου αιώνα! Αυτή την αποκάλυψη που προκαλεί παγκόσμιο δέος έκανε στο National Geographic η καθηγήτρια του ΕΜΠ Τόνια Μοροπούλου, προκαλώντας παγκόσμιο δέος.

Συγκεκριμένα, η επιστημονική χρονολόγηση έδειξε ότι τα πετρώματα του μνημείου χρονολογούνται στο 345 μΧ, την ώρα που γνωρίζουμε από ιστορικές πηγές ότι οι Ρωμαίοι είχαν εντοπίσει το ακριβές σημείο της ταφής του Ιησού το 326.

Όταν οι εκπρόσωποι του Μεγάλου Κωνσταντίνου έφτασαν στην Ιερουσαλήμ ένα χρόνο νωρίτερα με σκοπό να εντοπίσουν το σημείο ταφής του Χριστού, εστίασαν από την πρώτη στιγμή σε έναν ναό που είχε χτιστεί 200 χρόνια νωρίτερα. Τον αναστήλωσαν και άρχισαν τις ανασκαφές, ανακαλύπτοντας έναν τάφο, σκεπασμένο από μια «σπηλιά» ασβεστόλιθου.

Η κορυφή του σπηλαίου αυτού είχε αφαιρεθεί, προκειμένου να αποκαλύπτεται το εσωτερικό του τάφου, ενώ το Άγιο Κουβούκλιο ήταν χτισμένο γύρω – γύρω. Στο εσωτερικό του τάφου, όπως αποκαλύφθηκε από τις πρόσφατες έρευνες του Πολυτεχνείου, βρίσκεται ένα μακρόστενο ξύλινο «ταφικό κρεβάτι», όπου πιστεύεται ότι τοποθετήθηκε το σώμα του Ιησού μετά την Σταύρωση, ενώ το μάρμαρο που το καλύπτει πιστεύεται ότι τοποθετήθηκε εκεί το αργότερο το 1555 μΧ.

«Αν και είναι αρχαιολογικά αδύνατον να επιβεβαιωθεί ότι ο τάφος είναι το σημείο ταφής ενός Εβραίου που ήταν γνωστός ως Ιησούς από την Ναζαρέτ και ο οποίος σύμφωνα με την Καινή Διαθήκη σταυρώθηκε στην Ιερουσαλήμ το 30 ή το 33 μΧ, οι νέες επιστημονικές χρονολογήσεις επιβεβαιώνουν πως η πρώτη κατασκευή του ταφικού μνημείου έγινε την εποχή του Κωνσταντίνου, του πρώτου Χριστιανού αυτοκράτορα της Ρώμης», αναφέρει το δημοσίευμα του Νational Geographic.

Η έρευνα του ΕΜΠ

Το ΕΜΠ προχώρησε σε εργασίες αναστήλωσης του μνημείου και άνοιξε για πρώτη φορά τον τάφο τον Οκτώβριο του 2016 όταν και πήραν δείγματα για να προχωρήσουν την έρευνά τους.

Μεγάλη έκπληξη για τους επιστήμονες ήταν το γεγονός ότι κάτω από το μάρμαρο στον τάφο βρήκαν ένα παλαιότερο, σπασμένο μάρμαρο με έναν σταυρό επάνω του, το οποίο βρισκόταν ακριβώς πάνω από το ταφικό κρεβάτι.

Αυτή η δεύτερη μαρμάρινη πλάκα αποτέλεσε σημείο διαφωνίας μεταξύ των επιστημόνων. Αλλοι υποστήριζαν ότι προέρχεται από την περίοδο των Σταυροφορειών, ενώ άλλοι υποστήριζαν ότι είναι πρωθύστερη. Η έρευνα του ΕΜΠ απέδειξε κάτι πολύ σπουδαιότερο που κανείς μέχρι τότε δεν τολμούσε ούτε καν να ισχυριστεί: Οτι αυτή η μαρμάρινη πλάκα ήταν η πρώτη εκείνη που τοποθετήθηκε επί επί Ρωμαϊκής εποχής, υπό τις εντολές του Μέγα Κωνσταντίνου, στο πρώτο ταφικό μνημείο για τον Χριστό.

Πέραν αυτού οι επιστήμονες του ΕΜΠ, κατά τη διάρκεια της αποκατάστασης του Αγίου Κουβουκλίου προσδιόρισαν ότι μεγάλο μέρος της ταφικής σπηλιάς παραμένει περικλεισμένο μέσα στα τοιχώματα του ιερού. Τα δείγματα κονιάματος που ελήφθησαν από υπολείμματα του νότιου τοίχου της σπηλιάς χρονολογούνται από το 335 έως και το 1570, γεγονός που έδωσε ακόμα περισσότερα στοιχεία για την κατασκευή της ρωμαϊκής περιόδου, αλλά και την αποκατάσταση του 16ου αιώνα, που ήταν άλλωστε γνωστή. Το κονίαμα που ελήφθη από την είσοδο του τάφου χρονολογείται στον 11ο αιώνα και είναι σύμφωνο με την ανακατασκευή του Αγίου Κουβουκλίου, μετά την καταστροφή του το 1007.

«Είναι ενδιαφέρον το πώς αυτά τα κονιάματα όχι μόνο παρέχουν στοιχεία για το αρχαιότερο ιερό στο χώρο, αλλά και επιβεβαιώνουν την ιστορική ακολουθία κατασκευής του Αγίου Κουβουκλίου», είναι η χαρακτηριστική δήλωση της επικεφαλής των ερευνών του ΕΜΠ Καθηγήτριας Τόνιας Μοροπούλου στο National Geographic.

Βιβλιογραφία:

1. Βικιπαίδεια
2. Τεχνητή Νοημοσύνη
3. Καινή Διαθήκη (4 ευαγγέλια)
4. Ιστοσελίδα : https://www.biblicalarchaeology.org/
5. Ιστοσελίδα: dogma.gr
6. Ιστοχώρος: https://www.news247.gr/
7. Έρευνα ΕΜΠ – National Geographic

 

Οι δικαστές του Ιησού Χριστού /Δημήτριος Γκόγκας

 γράφει ο Δημήτριος Γκόγκας

Μετά τη σύλληψη του Ιησού Χριστού, στον κήπο της Γεσθημανής, οδηγήθηκε με βάση τον Ευαγγελιστή Ιωάννη, πρώτα στον Αρχιερέα Άννα, ο οποίος ήταν πεθερός του Αρχιερέα Καϊάφα. Οι υπόλοιποι τρεις Ευαγγελιστές αναφέρουν ως πρώτο «εξεταστή» του Ιησού τον Αρχιερέα Καϊάφα. Μετά ακολούθησε μια υποτυπώδης δίκη μπροστά στον Ρωμαίο Διοικητή Πόντιο Πιλάτο. Σύμφωνα με τον ευαγγελιστή Λουκά , ακολούθησε η παραπομπή του Ιησού στον Ηρώδη, ο οποίος εκείνη την ημέρα επισκεπτόταν τα Ιεροσόλυμα και η επιστροφή του στο Πραιτώριο, όπου ο Πόντιος Πιλάτος, κατόπιν πιέσεων και απειλών, τον καταδίκασε σε θάνατο.  (Ιησούς ή Βαραββάς).

 

Η σειρά των «δικαστών»

 

Ø  Αρχιερέας Άννας (Κατά Ιωάννην)

Ø  Αρχιερέας Καϊάφας / Μέγα Συνέδριο (Αρχιερείς, Πρεσβύτεροι και Γραμματείς) (Κατά Ματθαίον, Κατά Μάρκον, Κατά Λουκάν, Κατά Ιωάννην)

Ø  Ρωμαίος Διοικητής: Πόντιος Πιλάτος  (Κατά Ματθαίον, Κατά Μάρκον, Κατά Λουκάν, Κατά Ιωάννην)

Ø  Μέγας Ηγεμόνας (τετράρχης) της Γαλιλαίας και της Περαίας: Ηρώδης Αντίπας (Κατά Λουκάν)

Ø  Ρωμαίος Διοικητής: Πόντιος Πιλάτος  (Κατά Ματθαίον, Κατά Μάρκον, Κατά Λουκάν, Κατά Ιωάννην)

 

Τι γνωρίζουμε λοιπόν «συνοπτικά» για όλους του παραπάνω «δικαστές» του Ιησού Χριστού;

 

·       Ο Άννας (Χανάν στα αραμαϊκά) ήταν αρχιερέας των Ιουδαίων (Πεθερός του Καϊάφα) την εποχή του Ιησού Χριστού και συνδέθηκε με τα Πάθη Του, καθώς αναφέρεται στο ευαγγέλιο του Ιωάννη, ως πρώτος που εξέτασε τον Ιησού Χριστό. Ήταν γιος του Σηθ και καταγόταν από εβραϊκή οικογένεια της Αιγύπτου. Από το 6 π.Χ έως το 15 μ.Χ. διετέλεσε αρχιερέας των Ιουδαίων. Επί της δικής του αρχιερατείας, οι Ρωμαίοι κατάργησαν οριστικά με διάταγμα την ισοβιότητα του αρχιερατικού αξιώματος. Παρά τη δυσμενή αυτή εξέλιξη, ο Άννας διατήρησε τον τίτλο και κυρίως την επιρροή του, στα υπόλοιπα μέλη του Συνεδρίου. Αυτός ήταν και ο λόγος, που όταν συνελήφθη ο Ιησούς Χριστός τον έφεραν πρώτα ενώπιον του και όχι στο γαμπρό του Καϊάφα, που ασκούσε επί της ουσίας καθήκοντα αρχιερέα.

·       Αρχιερέας Καϊάφας: Ο Καϊάφας ήταν αρχιερέας των Ιουδαίων την εποχή του Ιησού Χριστού. Το κύριο όνομά του ήταν Ιωσήφ και το Καϊάφας προσωνύμιο που σήμαινε πιθανότατα τον μάντη. Ανήλθε στο αρχιερατικό αξίωμα το 18 μ.Χ. με τη βοήθεια του πεθερού του Άννα και διαδέχτηκε έναν από τους γιου του. Ο Καϊάφας διετέλεσε πρόεδρος του Μεγάλου Ιουδαϊκού Συνεδρίου, το οποίο καταδίκασε σε σταυρικό θάνατο τον Ιησού Χριστό. Στις Πράξεις των Αποστόλων εμφανίζεται και ως διώκτης των αποστόλων (Πράξ. δ', 6). Εκδιώχθηκε από το αξίωμά του το 36 μ.Χ., από τον λεγάτο (Διοικητής διακεκριμένης Λεγεώνας) της Συρίας Βιτέλιο. Σύμφωνα με παλαιά παράδοση, ασπάστηκε τη χριστιανική πίστη. Το όνομα του Καϊάφα δηλώνει τον υποκριτή και άδικο άνθρωπο. Κατά μία παράδοση, όταν κλήθηκε στη Ρώμη προκειμένου ν’ απολογηθεί για τον θάνατο του Χριστού, ναυάγησε στις ακτές της Κρήτης, ασθένησε όμως και πέθανε λίγο αργότερα.

·       Πόντιος Πιλάτος: Ο Πόντιος Πιλάτος (Pontius Pilatus στα λατινικά) (γεννήθηκε το 14 π.Χ στη περιοχή του Αμπρούτσο της Ιταλίας και απεβίωσε το 39 μ.Χ)ήταν Ρωμαίος αξιωματούχος, που μνημονεύεται μέχρι σήμερα επειδή επικύρωσε την καταδίκη του Ιησού Χριστού από τη Συναγωγή των Ιουδαίων και διέταξε τη Σταύρωσή Του, στο πρατώριο. Διετέλεσε επίτροπος (procurator) της Ιουδαίας από το 26 έως το 36 μ.Χ. επί αυτοκράτορος Τιβέριου (14 π.Χ-37 μ.Χ). Οι πηγές για την ζωή  του Πόντιου Πιλάτου προέρχονται από ελληνίζοντες ιστορικούς και φιλοσόφους Ιουδαίους, όπως ο  Ιώσηπος (37μ.Χ -100 μ.Χ) (ιστορικός) και ο Φίλων ο Αλεξανδρεύς (20 π.Χ. – 45 μ.Χ.) (φιλόσοφος), από τον ρωμαίο ιστορικό Τάκιτο (56-120), από τα Ευαγγέλια της Καινής Διαθήκης και από παραδόσεις που δημιουργήθηκαν με την πάροδο του χρόνου. Ο Πόντιος Πιλάτος ανήκε στην τάξη των ιππέων (κοινωνική τάξη ανάμεσα στους πατρικίους και τους πληβείους) και προερχόταν από το Σαμνιτικό γένος των Ποντίων. Οι Σαμνίτες ήταν ένας λαός της ιταλικής χερσονήσου που είχε υποταχθεί στους Ρωμαίους. Διορίστηκε επίτροπος της Ιουδαίας με τη μεσολάβηση του Λουκίου Αίλιου Σηιανού, που ανήκε στον στενό κύκλο του αυτοκράτορα Τιβέριου.Ο Πιλάτος, έχοντας την προστασία τού Σηιανού, ακολούθησε πολιτική που προκάλεσε την εχθρότητα των Ιουδαίων, γιατί πρόσβαλε το θρησκευτικό τους αίσθημα. Μεταξύ άλλων, έδωσε εντολή ν’ αναρτηθούν λατρευτικές εικόνες τού αυτοκράτορα στην Ιερουσαλήμ κι έκοψε νομίσματα τα οποία έφεραν παραστάσεις με ειδωλολατρικά θρησκευτικά σύμβολα. Η εξουσία του Πόντιου Πιλάτου στην Ιουδαία ολοκληρώθηκε το 36 μ.Χ, όταν επιτέθηκε στους Σαμαρείτες στο Όρος Γαριζίν. Αυτοί έκαναν αναφορά στο στρατιωτικό διοικητή της Συρίας Βιτέλιο, ο οποίος πέτυχε την ανάκλησή του στη Ρώμη, προκειμένου να δικαστεί για ανυπακοή των διαταγών του αυτοκράτορα. Προτού φτάσει στη Ρώμη, ο Τιβέριος πέθανε και στο θρόνο ανέβηκε ο Καλιγούλας, ο οποίος τον εξόρισε στη Βιέννη της Γαλατίας, όπου σύμφωνα με μία παράδοση πέθανε το 39 μ.Χ. Κατ’ άλλη παράδοση, ο Πιλάτος πνίγηκε στη λίμνη της Λουκέρνης στην Ελβετία και τάφηκε στο παρακείμενο βουνό που φέρει το όνομά του (Πιλάτους). Σύμφωνα με μια τρίτη παράδοση, ο Πιλάτος θανατώθηκε από τον Τιβέριο, επειδή είχε γίνει χριστιανός. Την παράδοση αυτή δέχεται η Κοπτική Εκκλησία, η οποία τιμά τον Πόντιο Πιλάτο ως μάρτυρα και άγιο.

·       Ηρώδης Αντίπας: Ο Ηρώδης Αντίπας ήταν τετράρχης της Γαλιλαίας και της Περαίας (γεννήθηκε πριν το 20 π.Χ.  και απεβίωσε το 39 μ.Χ). Το Αντίπας είναι μακεδονική εκφορά του ονόματος Αντίπατρος. Ήταν γιος του Ηρώδη Α΄ του Μεγάλου βασιλιά της Ιουδαίας και της (4ης συζύγου του) Μαλθάκης, αδελφός του Ηρώδη Αρχέλαου και ετεροθαλής αδελφός του Ηρώδη Β΄ Φίλιππου. Διατέλεσε Ηγεμόνας (τετράρχης) της Γαλιλαίας και της Περαίας. Ο Πόντιος Πιλάτος και ο Ηρώδης Αντίπας είχαν έρθει σε σύγκρουση, όταν ο πρώτος είχε τοποθετήσει κάποιες αναθηματικές ασπίδες στο Ναό. Όταν ο Πιλάτος ανέκρινε τον Ιησού, τον έστειλε στον Ηρώδη Αντίπα, διότι ήταν Γαλιλαίος. Εκείνος ήθελε από καιρό να δει τον Ιησού από κοντά. Επειδή ο Πιλάτος ικανοποίησε την περιέργειά του συμφιλιώθηκε από τότε μαζί του.

·       Συνέδριο των Ιουδαίων: Το Συνέδριο των Ιουδαίων την εποχή του Ιησούς Χριστός ήταν γνωστό ως το Σανχεντρίν (Sanhedrin). Τι ήταν λοιπόν το Σανχεντρίν; Ήταν το ανώτατο θρησκευτικό και δικαστικό συμβούλιο των Ιουδαίων. Είχε μεγάλη εξουσία σε ζητήματα:

Ø  Θρησκευτικού νόμου (Νόμος του Μωυσή)

Ø  Δικαιοσύνης

Ø  Κοινωνικής και ηθικής τάξης

Σύνθεση του Συνεδρίου των Ιουδαίων: Αποτελούνταν περίπου από 71 μέλη, όπως: Αρχιερείς, Πρεσβύτεροι και Γραμματείς (νομικοί/ερμηνευτές του Νόμου). Τη χρονική περίοδο του Ιησού Χριστού, αρχιερέας ήταν ο Καϊάφας, όπως έγραψα και παραπάνω. Ο ρόλος του (Σανχεντρίν) την εποχή του Χριστού ήταν η εξέταση θρησκευτικών υποθέσεων και κατηγοριών για βλασφημία. Είχε περιορισμένη πολιτική εξουσία, λόγω της κυριαρχίας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Το Σανχεντρίν έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη σύλληψη και δίκη του Ιησού: Τον κατηγόρησε για βλασφημία. Δεν μπορούσε όμως να επιβάλει θανατική ποινή, γι’ αυτό τον παρέδωσε στον Ρωμαίο διοικητή Πόντιος Πιλάτος, ο οποίος τελικά ενέκρινε τη σταύρωση του.

·     Αρχιερείς: Οι αρχιερείς την εποχή του Ιησούς Χριστός ήταν οι ανώτεροι θρησκευτικοί ηγέτες των Ιουδαίων, με μεγάλη επιρροή τόσο στη λατρεία όσο και στην κοινωνία. Ο όρος δεν αναφερόταν μόνο σε έναν άνθρωπο, αλλά σε μια ομάδα που περιλάμβανε:

Ø  Τον εν ενεργεία Αρχιερέα (τον ανώτατο λειτουργό, την εποχή του Ιησού του Καϊάφα)

Ø  Πρώην αρχιερείς

Ø  Μέλη ισχυρών ιερατικών οικογενειών Ρόλος και καθήκοντα

       Οι αρχιερείς:

Ø  Υπηρετούσαν στο Ναό των Ιεροσολύμων (το κέντρο της λατρείας)

Ø  Προΐσταντο των θυσιών και των μεγάλων θρησκευτικών τελετών

Ø  Ερμήνευαν τον Νόμο του Μωυσή

Ø  Συμμετείχαν στο Σανχεντρίν (το ανώτατο συμβούλιο)

       Ο αρχιερέας που ήταν θρησκευτικός ηγέτης, είχε και πολιτική δύναμη, γιατί:

Ø  Συνεργάζονταν με τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία

Ø  Διατηρούσε την τάξη στον λαό

Ø  Επηρέαζε σημαντικές αποφάσεις  

Η σχέση των Αρχιερέων με τον Ιησού Χριστό:

Ø Οι αρχιερείς ανησύχησαν για τη διδασκαλία και την επιρροή του Ιησού στον λαό

Ø Πρωτοστάτησαν στη σύλληψη και την καταδίκη του

Ø Τον παρέδωσαν στον Πόντιο Πιλάτο

 

·       Γραμματείς: Οι Γραμματείς την εποχή του Ιησούς Χριστός ήταν μορφωμένοι άνθρωποι που είχαν ειδίκευση στον Νόμο του Μωυσή. Ήταν γνώστες των ιερών γραφών αντέγραφαν και μελετούσαν τα ιερά κείμενα και ερμήνευαν τον νόμο για τον λαό του Ισραήλ. Δεν ήταν απαραίτητα ιερείς, αλλά είχαν μεγάλη πνευματική και κοινωνική επιρροή. Πολλοί Γραμματείς συνδέονταν με τους Φαρισαίους, μια θρησκευτική ομάδα που έδινε έμφαση στην αυστηρή τήρηση του θρησκευτικού νόμου. Στα ευαγγέλια οι Γραμματείς συχνά εμφανίζονται να συζητούν ή να αντιπαρατίθενται με τον Ιησού. Τον κατηγορούσαν συχνά ότι δεν τηρεί σωστά τον νόμο ενώ ο Ιησούς πολλές φορές τους επέκρινε για υποκρισία και τυπολατρία.

Τα βασικά του καθήκοντα ήταν:

Ø Να εξηγούν πώς εφαρμόζεται ο νόμος στην καθημερινή ζωή

Ø Να διδάσκουν στις συναγωγές

Ø Να λειτουργούν ως νομικοί σύμβουλοι

Ø Να συμμετέχουν στο Σανχεντρίν (ανώτατο συμβούλιο)

 

 

· Πρεσβύτεροι: Οι Πρεσβύτεροι την εποχή του Ιησού Χριστού ήταν σεβαστά και πεπειραμένα μέλη της ιουδαϊκής κοινωνίας, που είχαν ρόλο κυρίως διοικητικό και δικαστικό. Συχνά συνεργάζονταν με τους Αρχιερείς (θρησκευτικοί ηγέτες) και τους Γραμματείς (ερμηνευτές του νόμου). Συμμετείχαν στις αποφάσεις εναντίον του Ιησού.

Την ομάδα των Πρεσβυτέρων την αποτελούσαν:

Ø  Ηλικιωμένοι ή έμπειροι άνδρες

Ø  Αρχηγοί οικογενειών ή σημαντικών κοινωνικών ομάδων

Ø  Άτομα με κύρος και επιρροή στην κοινότητα

Τα κύρια καθήκοντά τους ήταν:

Ø  Συμμετείχαν στη λήψη αποφάσεων για την κοινότητα

Ø  Έκριναν διαφορές και υποθέσεις των πολιτών

Ø  Διατηρούσαν την τάξη και την παράδοση του νόμου

Ø  Ήταν μέλη του Σανχεντρίν (του ανώτατου συμβουλίου)

 

 

Συνοπτικός Πίνακας των «Δικαστών» του Ιησού Χριστού

 

Κατά Ματθαίον	Κατά Μάρκον	Κατά Λουκάν	Κατά Ιωάννην
			Αρχιερέας Άννας
Αρχιερέας (Καϊάφας) και το Συνέδριο των Ιουδαίων (Αρχιερείς, Γραμματείς και Πρεσβύτεροι)
Ρωμαίος Διοικητής : Πόντιος Πιλάτος
		Ηρώδης Αντίπας
		Ρωμαίος Διοικητής: Πόντιος Πιλάτος

 Επισήμανση: Λήφθηκαν στοιχεία από : 

• Την Καινή Διαθήκη (4 Ευαγγέλια)
• Βικιπαίδεια
• Την ιστοσελίδα: Σαν σήμερα

και υπήρξε βοήθεια από την τεχνητή νοημοσύνη

Ο Θάνατος, η αποκαθήλωση και η ταφή του Ιησού (το πλήρες Ευαγγέλιο ) με την ματιά του Δημητρίου Γκόγκα

 

Ο Θάνατος του Ιησού Χριστού και η ταφή του

 γράφει ο Δημήτριος Γκόγκας

Γνωρίζουμε όλοι ότι στα 4 Ευαγγέλια της Αγίας Γραφής υπάρχουν διαφορές, είτε σημαντικές είτε όχι. Αυτές οι διαφορές δίνουν το έναυσμα σε πολλούς ιστορικούς αλλά και σε πολέμιους της Ορθοδοξίας και του Χριστιανισμού γενικότερα, για αμφισβητήσεις για την ιστορικότητα του Ιησού και την ορθότητά των γεγονότων. Διαβάζοντας λοιπόν αυτά τα γεγονότα, που αφορούν στον θάνατο του Ιησού Χριστού αλλά και την ταφή του, όπως είναι γραμμένα στα ευαγγέλια, κατέληξα στον παρακάτω πίνακα, σύμφωνα με τον οποίο:

1.       Οι Ευαγγελιστές Μάρκος, Ματθαίος και Λουκάς, συμφωνούν ότι την ώρα που ο Ιησούς Χριστός ήταν πάνω στο σταυρό έπεσε σκοτάδι σε όλη την γη. Ο Μάρκος δεν προσδιορίζει την ώρα της έναρξή του, αλλά μόνο το τέλος του, Ο Ματθαίος επισημαίνει ότι το σκότος ξεκίνησε το μεσημέρι, ενώ ο Λουκάς είναι πιο συγκεκριμένος και ορίζει το χρονικό διάστημα από τις 12:00 έως τις 15:00. Και οι τρεις συμφωνούν ως προς το πέρας του σκοταδιού. Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης δεν αναφέρεται καθόλου σε αυτό το γεγονός.

2.       Οι Ευαγγελιστές Μάρκος και Ματθαίος γράφουν ότι στις «τρεις η ώρα» ή «γύρω στις τρεις» αντίστοιχα, ο Ιησούς Χριστός κραύγασε και είπε: «θεέ μου, θεέ μου γιατί με εγκατέλειψες;» αν και η αναφορά γύρω από τον Θεό διαφέρει τινά: «Ελωί, Ελωί…» και «Ηλί, ηλί…» αντίστοιχα και πάλι. Στα ευαγγέλια του Λουκά και του Ιωάννη δεν υπάρχει αυτή η περιγραφή.

3.       Οι Ευαγγελιστές Μάρκος και Ματθαίος συμφωνούν ότι οι παρευρισκόμενοι, ακούγοντας τον Ιησού Χριστό να φωνάζει «Ελωί, Ελωί…» και «Ηλί, ηλί…» αντίστοιχα, πίστεψαν και είπαν ότι φωνάζει τον «Ηλία να τον σώσει» (προφανώς γίνεται αναφορά στον προφήτη Ηλία). Αντίθετα ο Λουκάς γράφει πως οι παρευρισκόμενοι αντικρύζοντας αυτό το θέαμα, άρχισαν να αποχωρούν. Και σε αυτό το γεγονός δεν υπάρχει αναφορά στο κατά Ιωάννην ευαγγέλιο.  

4.       Οι Ευαγγελιστές Μάρκος και Ματθαίος επισημαίνουν ότι κάποιος από τους παρευρισκόμενους (το πιθανότερο κάποιος στρατιώτης και κείνο με εντολή του εκατόνταρχου), βούτηξε ένα σφουγγάρι σε ξίδι, το στερέωσε σε κοντάρι και έδωσε στον Ιησού Χριστό να πιει, σε μια προσπάθεια να σβήσει την δίψα του. Το ρήμα «διψώ» γράφεται στο ευαγγέλιο του Λουκά. Ο Ιωάννης και πάλι δεν αναφέρει κάτι σχετικό.

5.       Οι Ευαγγελιστές Μάρκος, Ματθαίος και Λουκάς, γράφουν ότι ο Ιησούς λίγο πριν πεθάνει έβγαλε μια δυνατή κραυγή. Ο Λουκάς γίνεται πιο περιγραφικός και γράφει πως ο Ιησούς πεθαίνοντας είπε: «Πατέρα στα χέρια σου παραδίδω το πνεύμα μου». Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης δεν γράφει για το γεγονός αυτό.

6.       Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης στο σημείο αυτό γίνεται εξαιρετικά περιγραφικός σχετικά με τα έθιμα των Ιουδαίων το Πάσχα, αλλά και τις πρακτικές του Ρωμαίων για τους σταυρωμένους. Δηλαδή:

ü  Την παραμονή του Πάσχα, οι Ιουδαίοι δεν ήθελαν να μείνουν τα σώματα των σταυρωμένων πάνω στο σταυρό την ημέρα του Σαββάτου.

ü  Γι αυτό οι Ιουδαίοι παρακάλεσαν τον Πιλάτο να διατάξει να σπάσουν τα σκέλη τους, προκειμένου να επιταχυνθεί ο θάνατος τους. 

ü  Οι στρατιώτες έσπασαν τα σκέλη των δύο ληστών που σταυρώθηκαν εκατέρωθεν του Ιησού Χριστού.

ü  Δεν έσπασαν τα σκέλη του Ιησού Χριστού για τί ήδη είχε πεθάνει.

ü  Ένας από τους στρατιώτες τρύπησε την πλευρά του Ιησού Χριστού με τη λόγχη και βγήκε από την πληγή αίμα και νερό.

ü  Ο Ιωάννης επισημαίνει το αληθές του γεγονότος

ü  Εκπλήρωση της προφητείας: «Κανένα κόκκαλό του δεν θα συντριφτεί.»

ü  Εκπλήρωση της προφητείας: «Θα στρέψουν τα μάτια τους σ εκείνον που τον κέντησαν με τη λόγχη.»

7.       Οι Ευαγγελιστές Μάρκος, Ματθαίος και Λουκάς γράφουν ότι όταν πέθανε ο Ιησούς Χριστός, σκίστηκε το καταπέτασμα του Ναού. Ο Ιωάννης δεν γράφει κάτι τέτοιο, ενώ ο Ματθαίος αναφέρεται και σε άλλα περίεργα γεγονότα που συνέβησαν όπως:

ü  Η γη σείστηκε

ü  Έσπασαν οι ταφόπλακες κι άνοιξαν τα μνήματα

ü  Πολλοί άγιοι που είχαν πεθάνει αναστήθηκαν και βγήκαν από τα μνήματα και (όταν μιλάει για «αγίους» προφανώς και αναφέρεται σε δίκαιους ανθρώπους που πέθαναν).

ü  Μετά την ανάσταση του Ιησού μπήκαν στην άγια πόλη της Ιερουσαλήμ κι εμφανίστηκαν σε πολλούς

8.       Μόνο στα τρία πρώτα ευαγγέλια (Μάρκου, Ματθαίου, Λουκά) γράφεται ότι ο Εκατόνταρχος και οι Ρωμαίοι στρατιώτες μετά τον θάνατο του Ιησού και όλα τα γεγονότα που ακολούθησαν αναφώνησαν: «Στ΄ αλήθεια, αυτός ήταν Υιός Θεού»

9.       Στα τρία πρώτα ευαγγέλια γίνεται αναφορά στο πλήθος των γυναικών που ακολούθησαν τον Ιησού και ήταν παρούσες στην σταύρωση και στον θάνατο του Ιησού. Ο Ευαγγελιστής Μάρκος γράφει πως εκτός αυτών των γυναικών ήταν εκεί: Η Μαρία η ΜαγδαληνήΗ Μαρία η μητέρα του Ιακώβου του νεότερου και του Ιωσή καιη Σαλώμη ενώ ο Ματθαίος δεν αναφέρει ονομαστικά ως τρίτη την Σαλώμη αλλά την Μητέρα των γιων του Ζεβεδαίου. Και πάλι ο Ιωάννης αγνοεί αυτή την πληροφορία.

10.   Και οι 4 ευαγγελιστές συμφωνούν, ότι ο Ιωσήφ από την Αριμαθαία, ήταν αυτός που ανέλαβε την ταφή του Ιησού Χριστού. Μετέβη στον Πόντιο Πιλάτο και ζήτησε το σώμα του Ιησού. Ο Μάρκος και ο Λουκάς αναφέρουν ότι ήταν μέλος και μάλιστα αξιοσέβαστο του Συνεδρίου, ενώ ο Ματθαίος και ο Ιωάννης σημειώνουν πως ήταν μαθητής του Ιησού. Ο Ιωάννης επισημαίνει πως ήταν κρυφός μαθητής.

11.   Μόνο ο ευαγγελιστής Μάρκος σημειώνει ότι ο Πόντιος Πιλάτος, όταν του ζήτησε ο Ιωσήφ από την Αριμαθαία, ζήτησε το σώμα του Ιησού, απόρησε για το γρήγορο του θανάτου του.

12.   Και οι 4 ευαγγελιστές συμφωνούν ότι ο Ιωσήφ τήρησε τους κανόνες ταφής της Ιουδαϊκής παράδοσης. Ο Ιωάννης αναφέρει πως σε όλη την διαδικασία ήταν παρών και ο Νικόδημος και γίνεται πιο περιγραφικός. (πχ ο Νικόδημος έφερε ένα μίγμα από σμύρνα και αλόη, εκατό περίπου λίτρες). Σύμφωνα με όλους τους ευαγγελιστές, αφού τυλίχτηκε το σώμα με άσπρο σεντόνι, τοποθετήθηκε σε τάφο που δεν είχε χρησιμοποιηθεί ξανά, λαξευμένο σε βράχο και κλείστηκε με πέτρα. Ο Ματθαίος δηλώνει πως ο τάφος ήταν ιδιοκτησία του Ιωσήφ από την Αριμαθαία, ενώ ο Λουκάς τοποθετεί χρονικά την ταφή στο τέλος της ημέρας Παρασκευής: Ήταν ημέρα Παρασκευή και πλησίαζε το Σάββατο.

13.   Πλην του ευαγγελιστή Ιωάννη που δεν αναφέρει τίποτα σχετικά με τις γυναίκες που παρακολουθούσαν την ταφή, ο Λουκάς αναφέρει γενικά σε όλες τις γυναίκες που ακολουθούσαν τον Ιησού Χριστό στα Ιεροσόλυμα, ενώ ο Μάρκος και ο Ματθαίος δηλώνουν την παρουσία της Μαρίας της Μαγδαληνής και της Μαρίας της μητέρας του Ίωσή.

 

Ο Θάνατος, η αποκαθήλωση και η ταφή του Ιησού (το πλήρες Ευαγγέλιο )

 

    

Ενώ ο Ιησούς Χριστός ήταν επάνω στο σταυρό, περίπου στις 12 η ώρα το μεσημέρι έπεσε σκοτάδι σε όλη τη γη, επειδή χάθηκε ο ήλιος και κράτησε μέχρι τις τρεις το απόγευμα. Στις τρεις η ώρα περίπου ο Ιησούς Χριστός έβγαλε δυνατή κραυγή και φώναξε: «Ελωί, Ελωί, λιμά σαβαχθανί» που σημαίνει: Θεέ μου, Θεέ μου γιατί με εγκατέλειψες. Μερικοί από τους παρευρισκόμενους, όταν άκουσαν αυτά έλεγαν: «Ακούστε, αυτός φωνάζει τον Ηλία», ενώ άλλοι που είχαν μαζευτεί εκεί για να δουν το θέαμα, μόλις είδαν αυτά που έγιναν , έφευγαν χτυπώντας μετανιωμένοι τα στήθη τους. Ενώ λοιπόν, όλα έδειχναν να φτάνουν στο καθορισμένο τέλος για να εκπληρωθεί και η γραφή, ο Ιησούς Χριστός είπε: «Διψώ». Κι αμέσως ένας από τους παρευρισκόμενους πήγε και πήρε ένα σφουγγάρι, το βούτηξε στο ξίδι και αφού το στέριωσε σ΄ ένα καλάμι, του έδωσε να πιει. Οι υπόλοιποι έλεγαν: «Άσε να δούμε εάν θα έρθει ο Ηλίας να τον σώσει» Τότε ο Ιησούς κραύγασε με δυνατή φωνή και είπε: «Πατέρα στα χέρια σου παραδίδω το πνεύμα μου» Μόλις το είπε αυτό ξεψύχησε.

     Ήταν παραμονή του Πάσχα και οι Ιουδαίοι δεν ήθελαν να μείνουν τα σώματα των σταυρωμένων πάνω στο σταυρό την ημέρα του Σαββάτου, γιατί η μέρα εκείνη ήταν πολύ μεγάλη γιορτή. Γι αυτό παρακάλεσαν τον Πόντιο Πιλάτο να διατάξει να σπάσουν τα σκέλη τους. Έτσι οι Ρωμαίοι στρατιώτες ήρθαν κι έσπασαν τα σκέλη του πρώτου ληστή, έπειτα του άλλου, που είχαν σταυρωθεί μαζί με τον Ιησού Χριστό, όταν όμως ήρθαν στον Ιησού δεν του έσπασαν τα σκέλη, γιατί τον βρήκαν ήδη νεκρό. Ένας από τους στρατιώτες του τρύπησε την πλευρά με τη λόγχη κι αμέσως βγήκε από την πληγή αίμα και νερό. Αυτός που αναφέρει το γεγονός, το είδε με τα μάτια του κι αυτό που αναφέρει είναι αληθινό. Ξέρει κι ο ίδιος πως λέει την αλήθεια ώστε και εσείς να το πιστέψετε. Μ αυτά που έγιναν εκπληρώθηκε ο λόγος της γραφής : «Κανένα κόκκαλό του δεν θα συντριφτεί.» Κι ένας άλλος λόγος της γραφής λέει: «Θα στρέψουν τα μάτια τους σ εκείνον που τον κέντησαν με τη λόγχη.»

    Τη στιγμή του θανάτου του Ιησού χριστού, το καταπέτασμα του ναού σκίστηκε στα δύο από πάνω ως κάτω, η γη σείστηκε, έσπασαν οι ταφόπλακες κι άνοιξαν τα μνήματα. πολλοί άγιοι που είχαν πεθάνει αναστήθηκαν και βγήκαν από τα μνήματα και μετά την ανάσταση του Ιησού μπήκαν στην άγια πόλη της Ιερουσαλήμ κι εμφανίστηκαν σε πολλούς.

    Ο Ρωμαίος εκατόνταρχος και οι στρατιώτες που φύλαγαν μαζί του, τον Ιησού Χριστό, όταν είδαν τον σεισμό και τ΄ άλλα συμβάντα, φοβήθηκαν πάρα πολύ και είπαν: «Στ΄ αλήθεια, αυτός ήταν αθώος, ήταν Υιός Θεού». Εκεί βρίσκονταν και πολλές γυναίκες που παρακολουθούσαν από μακριά. Ήταν αυτές που ακολούθησαν τον Ιησού από την Γαλιλαία και τον υπηρετούσαν. Ανάμεσά τους ήταν: η Μαρία η Μαγδαληνή, η Μαρία η μητέρα του Ιακώβου και του Ιωσή, η μητέρα των γιων του Ζεβεδαίου και η Σαλώμη.

   Αφού έγιναν αυτά, ο Ιωσήφ από την Αριμαθαία, μέλος του Συνεδρίου και άνθρωπος καλοκάγαθος και δίκαιος – αυτός δεν ήταν σύμφωνος με τη γνώμη και τις πράξεις των Ιουδαίων, κρυφός μαθητής του Ιησού Χριστού, πήγε και παρακάλεσε τον Πόντιο Πιλάτο να του επιστρέψει να κατεβάσει και να πάρει από το Σταυρό το σώμα του Ιησού. Ο Πόντιος Πιλάτος απόρησε που ο Ιησούς Χριστός είχε κιόλας πεθάνει. Κάλεσε τον εκατόνταρχο και τον ρώτησε αν είχε πεθάνει από ώρα. Όταν πήρε την απάντηση από τον εκατόνταρχο χάρισε το σώμα στον Ιωσήφ. Ήρθε λοιπόν ο Ιωσήφ και κατέβασε το σώμα του Ιησού.

             

Μαζί του ήταν και ο Νικόδημος, αυτός που την πρώτη φορά είχε πάει νύχτα να συναντήσει τον Ιησού Χριστό. Αυτός έφερε ένα μίγμα από σμύρνα και αλόη, εκατό περίπου λίτρες. Πήραν το σώμα του Ιησού και το έδεσαν με πάνινες λουρίδες, το τύλιξαν με σεντόνι, βάζοντας και τα αρώματα, όπως συνηθίζουν οι Ιουδαίοι να ετοιμάσουν το σώμα για την ταφή. Στο μέρος όπου σταυρώθηκε ο Ιησούς ήταν ένας κήπος και μέσα στον κήπο ένα καινούργιο μνήμα, λαξευμένο σε βράχο, που κανένας δεν είχε ακόμα ταφεί. Εκεί στο δικό του τάφο, ενταφίασαν τον Ιησού Χριστό, επειδή λοιπόν ήταν παραμονή της γιορτής των Ιουδαίων και έκλεισαν τον τάφο με ένα λιθάρι, μια μεγάλη πέτρα. Ήταν, ημέρα Παρασκευή και πλησίαζε το Σάββατο. Παρακολουθούσαν και οι γυναίκες που είχαν έρθει μαζί με τον Ιησού από τη Γαλιλαία, οι οποίες είδαν το μνήμα και ότι σ΄ αυτό τοποθετήθηκε το σώμα του Ιησού Χριστού. Ανάμεσα σε αυτές ήταν: η Μαρία η Μαγδαληνή και η Μαρία η μητέρα του Ίωσή. Γύρισαν λοιπόν πίσω και ετοίμαζαν αρώματα και μύρα. Την ημέρα του Σαββάτου δεν έκαναν καμιά ενέργεια όπως προστάζει ο νόμος.

	Κατά Μάρκον	Κατά Ματθαίον	Κατά Λουκάν	Κατά Ιωάννη
	γράφτηκαν τα έτη:
	48-52 μ.Χ.	55-60 μ.Χ.	57-61 μ.Χ.	65-66 μ.Χ.
Παρασκευή 12:00 – 15:00	…έπεσε σκοτάδι, σ΄ όλη τη γη, ως τις τρεις το απόγευμα…	Από το μεσημέρι ως τις τρεις το απόγευμα, έπεσε σκοτάδι, σ΄ όλη τη γη.	Ήταν περίπου δώδεκα η ώρα το μεσημέρι, κι έπεσε σκοτάδι σε όλη τη γη ως τις τρεις το απόγευμα, γιατί ο ήλιος χάθηκε.
Παρασκευή 15:00	Στις τρεις η ώρα κραύγασε ο Ιησούς με δυνατή φωνή: «Ελωί, Ελωί, λιμά σαβαχθανί» που σημαίνει: Θεέ μου, Θεέ μου γιατί με εγκατέλειψες.	Γύρω στις τρεις κραύγασε ο Ιησούς με δυνατή φωνή: «Ηλί ηλί λιμά σαβαχθανί;» δηλαδή, «θεέ μου, θεέ μου γιατί με εγκατέλειψες;»
Η αντίδραση των παρευρισκόμενων	Μερικοί από τους παρευρισκόμενους τ΄ άκουσαν και είπανε: «Ακούστε φωνάζει τον Ηλία.»	Μερικοί από τους παρευρισκόμενους εκεί σαν τον άκουσαν, έλεγαν: «Αυτός φωνάζει τον Ηλία»	Κι όλοι όσοι είχαν μαζευτεί εκεί για να δουν το θέαμα, μόλις είδαν αυτά που έγιναν , έφευγαν χτυπώντας μετανιωμένοι τα στήθη τους.
Τι έδωσαν να πιει ο Ιησούς	Έτρεξε τότε ένας και βούτηξε ένα σφουγγάρι στο ξίδι, το στερέωσε πάνω σ΄ ένα καλάμι και του έδωσε να πιει λέγοντας: «Αφήστε τώρα να δούμε αν θα έρθει ο Ηλίας να τον κατεβάσει από τον σταυρό.»	Κι αμέσως ένας από αυτούς πήγε και πήρε ένα σφουγγάρι, το βούτηξε στο ξίδι και αφού το στέριωσε σ΄ ένα καλάμι, του έδωσε να πιει. Οι υπόλοιποι έλεγαν: «Άσε να δούμε εάν θα έρθει ο Ηλίας να τον σώσει»	Μετά από αυτό, ο Ιησούς γνωρίζοντας πως όλα είχαν φτάσει πια στο καθορισμένο τέλος, για να εκπληρωθεί η προφητεία της γραφής, λέει: «Διψώ»
Παρασκευή 15:00 Θάνατος του Ιησού Χριστού	Τότε ο Ιησούς έβγαλε μια δυνατή κραυγή και ξεψύχησε	Ο Ιησούς έβγαλε πάλι μια δυνατή κραυγή και άφησε την τελευταία του πνοή.	Τότε ο Ιησούς κραύγασε με δυνατή φωνή και είπε: «Πατέρα στα χέρια σου παραδίδω το πνεύμα μου» Μόλις το είπε αυτό ξεψύχησε.
Σκέψεις των Ιουδαίων για τους σταυρωμένους επί του Γολγοθά				Ήταν παραμονή του Πάσχα και οι Ιουδαίοι δεν ήθελαν να μείνουν τα σώματα των σταυρωμένων πάνω στο σταυρό την ημέρα του Σαββάτου, γιατί η μέρα εκείνη ήταν πολύ μεγάλη γιορτή. Γι αυτό παρακάλεσαν τον Πιλάτο να διατάξει να σπάσουν τα σκέλη τους. Έτσι οι στρατιώτες ήρθαν κι έσπασαν τα σκέλη του πρώτου, έπειτα του άλλου, που είχαν σταυρωθεί μαζί με τον Ιησού, όταν όμως ήρθαν στον Ιησού δεν του έσπασαν τα σκέλη, γιατί τον βρήκαν ήδη νεκρό. Ένας από τους στρατιώτες του τρύπησε την πλευρά με τη λόγχη κι αμέσως βγήκε από την πληγή αίμα και νερό. Αυτός που αναφέρει το γεγονός, το είδε με τα μάτια του κι αυτό που αναφέρει είναι αληθινό. Ξέρει κι ο ίδιος πως λέει την αλήθεια ώστε και εσείς να το πιστέψετε. Μ αυτά που έγιναν εκπληρώθηκε ο λόγος της γραφής : Κανένα κόκκαλό του δεν θα συντριφτεί. Κι ένας άλλος λόγος της γραφής λέει: Θα στρέψουν τα μάτια τους σ εκείνον που τον κέντησαν με τη λόγχη.
Περίεργα γεγονότα	Τότε σκίστηκε το καταπέτασμα του ναού στα δύο από πάνω προς τα κάτω	·        Τότε το καταπέτασμα του ναού σκίστηκε στα δύο από πάνω ως κάτω, ·        Η γη σείστηκε ·        Έσπασαν οι ταφόπλακες κι άνοιξαν τα μνήματα ·        Πολλοί άγιοι που είχαν πεθάνει αναστήθηκαν και βγήκαν από τα μνήματα και ·        Μετά την ανάσταση του Ιησού μπήκαν στην άγια πόλη της Ιερουσαλήμ κι εμφανίστηκαν σε πολλούς	Το καταπέτασμα του ναού σκίστηκε στη μέση.
Τι είπε ο Ρωμαίος εκατόνταρχος όταν ξεψύχησε με δυνατή κραυγή ο Ιησούς.	«Στ αλήθεια αυτός ο άνθρωπος ήταν Υιος του Θεού»	Ο Ρωμαίος εκατόνταρχος και οι στρατιώτες που φύλαγαν μαζί του τον Ιησού, όταν είδαν τον σεισμό και τ΄ άλλα συμβάντα, φοβήθηκαν πάρα πολύ και είπαν: «Στ΄ αλήθεια, αυτός ήταν Υιός Θεού»	Όταν ο Ρωμαίος αξιωματικός είδε αυτό που έγινε, δόξασε το Θεό: «Πραγματικά» είπε «αυτός ο άνθρωπος ήταν αθώος!»
Ποιοι και Ποιες γυναίκες ήταν παρούσες στον θάνατό του	·        Η Μαρία η Μαγδαληνή ·        Η Μαρία η μητέρα του Ιακώβου του νεότερου και του Ιωσή και ·        η Σαλώμη   Μαζί με αυτές ήταν εκεί και πολλές άλλες γυναίκες που είχαν ανεβεί μαζί του στα Ιεροσόλυμα	Εκεί βρίσκονταν και πολλές γυναίκες που παρακολουθούσαν από μακριά. Ήταν αυτές που ακολούθησαν τον Ιησού από την Γαλιλαία και τον υπηρετούσαν. Ανάμεσά τους ήταν ·        η Μαρία η Μαγδαληνή ·        Η Μαρία η μητέρα του Ιακώβου και του Ιωσή και ·        Η μητέρα των γιων του Ζεβεδαίου	Όλοι οι γνωστοί του Ιησού στέκονταν μακριά. Μαζί τους τα παρακολουθούσαν αυτά και γυναίκες που τον ακολουθούσαν από τη Γαλιλαία.
Κατά το δειλινό Ποιος ανέλαβε τον ενταφιασμό του Ιησού;	…Ο Ιωσήφ, ένα αξιοσέβαστο μέλος του Συνεδρίου που καταγόταν από την Αριμαθαία…τόλμησε να πάει στον Πιλάτο και να του ζητήσει το σώμα του Ιησού	… ένας άνθρωπος πλούσιος από την Αριμαθαία που τον έλεγαν Ιωσήφ και ήταν και αυτός μαθητής του Ιησού, ήρθε στον Πιλάτο και ζήτησε το σώμα του Ιησού. Ο Πιλάτος διέταξε να του το δώσουν.	Υπήρχε κάποιος που τον έλεγαν Ιωσήφ, μέλος του Συνεδρίου και άνθρωπος καλοκάγαθος και δίκαιος – αυτός δεν ήταν σύμφωνος με τη γνώμη και τις πράξεις των Ιουδαίων. Καταγόταν από την ιουδαϊκή πόλη Αριμαθαία κι περίμενε κι αυτός τη βασιλεία του Θεού. Πήγε λοιπόν στον Πιλάτο και ζήτησε το σώμα του Ιησού.	Αφού έγιναν αυτά, ο Ιωσήφ από την πόλη Αριμαθαία παρακάλεσε τον Πιλάτο να του επιστρέψει να πάρει από το Σταυρό το σώμα του Ιησού. Ο Ιωσήφ ήταν μαθητής του Ιησού, κρυφός όμως γιατί φοβόταν τους Ιουδαίους. Ο Πιλάτος έδωσε την άδεια. Ήρθε λοιπόν ο Ιωσήφ και κατέβασε το σώμα του Ιησού. ‘
Απορία Πιλάτου	Ο Πιλάτος απόρησε που ο Ιησούς είχε κιόλας πεθάνει. Κάλεσε τον εκατόνταρχο και τον ρώτησε αν είχε πεθάνει από ώρα. Όταν πήρε την απάντηση από τον εκατόνταρχο χάρισε το σώμα στον Ιωσήφ.
Διαδικασία ταφής	Εκείνος αγόρασε ένα σεντόνι, κατέβασε τον Ιησού, τον τύλιξε με αυτό και τον τοποθέτησε σε ένα μνήμα λαξεμένο σε βράχο. Μετά κύλησε ένα λιθάρι κι έκλεισε την είσοδο του μνήματος.	Αφού ο Ιωσήφ πήρε το σώμα του Ιησού, το τύλιξε σ΄ ένα καθαρό σεντόνι και το έβαλε στο δικό του καινούργιο μνήμα που ήταν λαξευμένο στο βράχο. Ύστερα κύλησε μια μεγάλη πέτρα, έκλεισε την είσοδο του μνήματος και έφυγε.	Αφού το κατέβασε, το τύλιξε σ΄ ένα σεντόνι και το έβαλε σ΄ ένα λαξευμένο μνήμα, στο οποίο δεν είχαν βάλει ποτέ κανέναν. Ήταν ημέρα Παρασκευή και πλησίαζε το Σάββατο.	Ήρθε επίσης και ο Νικόδημος, αυτός που την πρώτη φορά είχε πάει νύχτα να συναντήσει τον Ιησού. Αυτός έφερε ένα μίγμα από σμύρνα και αλόη, εκατό περίπου λίτρες. Πήραν το σώμα του Ιησού και το έδεσαν με πάνινες λουρίδες, βάζοντας και τα αρώματα, όπως συνηθίζουν οι Ιουδαίοι να ετοιμάσουν το σώμα για την ταφή. Στο μέρος όπου σταυρώθηκε ο Ιησούς ήταν ένας κήπος και μέσα στον κήπο ένα καινούργιο μνήμα που κανένας δεν είχε ακόμα ταφεί. Επειδή λοιπόν ήταν παραμονή της γιορτής των Ιουδαίων και το μνήμα ήταν κοντά, ενταφίασαν τον Ιησού εκεί.
Ποιες γυναίκες παρακολουθούσαν την διαδικασία της ταφής	·        Η Μαρία η Μαγδαληνή και ·        η Μαρία η μητέρα του Ίωσή, παρακολουθούσαν που τον έβαλαν.	Εκεί έμειναν καθισμένες απέναντι από τον τάφο ·        η Μαρία η Μαγδαληνή και ·        η άλλη Μαρία	Παρακολουθούσαν και οι γυναίκες που είχαν έρθει μαζί με τον Ιησού από τη Γαλιλαία, οι οποίες είδαν το μνήμα και ότι σ΄ αυτό τοποθετήθηκε το σώμα του Ιησού. Γύρισαν λοιπόν πίσω και ετοίμαζαν αρώματα και μύρα. Την ημέρα του Σαββάτου δεν έκαναν καμιά ενέργεια όπως προστάζει ο νόμος.