Οι Θέσεις των πολιτικών κομμάτων της Κύπρου για την λύση του «Κυριακού ζητήματος»

 

γράφει ο Δημήτριος Γκόγκας

 

   

Εδώ και πάρα πολύ καιρό ήθελα να γράψω για τις θέσεις των πολιτικών κομμάτων γύρω από το μείζον εθνικού θέμα, αυτού της επίλυσης του «κυπριακού ζητήματος», ενός προβλήματος εισβολής και κατοχής (από την Τουρκία/ήταν το 1974 και συνεχίζει να είναι μία από τις 3 εγγυήτριες δυνάμεις μαζί με την Ελλάδα και το Ηνωμένο Βασίλειο). Ανέτρεξα λοιπόν σε τέσσερεις (4) βασικές πηγές πληροφόρησης για την σημερινή εποχή:

·       Εγκυκλοπαίδεια: Bικιπαίδεια

·       Επίσημες Ιστοσελίδες των Πολιτικών Κομμάτων

·       Απόψεις που διατυπώθηκαν σε εφημερίδες και περιοδικά

·       Τεχνητή Νοημοσύνη (ΑΙ)

Οι θέσεις των βασικών κυπριακών πολιτικών κομμάτων για τη λύση του Κυπριακού Ζητήματος διαφέρουν αρκετά, αλλά συνήθως κινούνται γύρω από τους παρακάτω βασικούς άξονες:

·       Στήριξη ή όχι, της Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία (ΔΔΟ)

·       Το ύψος της γραμμής (συμβατή, ενδιάμεση ή σκληρή)  που ακολουθούν με βάση το εκάστοτε διεθνές ή ευρωπαϊκό πολιτικό περιβάλλον αλλά και τις συνεχείς εξελίξεις σε παγκόσμιο επίπεδο.

·       Την πίστη στις αρχές του διεθνούς δικαίου αλλά και τις θέσεις του ΟΗΕ

·       Η στάση που κρατάει η Κυπριακή Δημοκρατία απέναντι στην Τουρκία και το κατοχικό καθεστώς

Ας δούμε λοιπόν συνοπτικά ποιες είναι οι θέσεις των βασικών (σημαντικώ) Πολιτικών Κομμάτων της Κύπρου για το «Κυριακό ζήτημα» καθώς και γενικές απόψεις, προσεγγίσεις τους για το θέμα. 

Α/Α	Πολιτικό Κόμμα	Θέση που υποστηρίζει	Παρατηρήσεις
1	ΔΗΣΥ (Δημοκρατικός Συναγερμός)	Το ΔΗΣΥ στηρίζει διαχρονικά τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία (ΔΔΟ) ως βάση λύσης.	Υποστηρίζει τις διαπραγματεύσεις υπό την αιγίδα του ΟΗΕ και επιθυμεί την εμπλοκή της ΕΕ. Δίνει έμφαση στην επανέναρξη των συνομιλιών. «Για τον Δημοκρατικό Συναγερμό, το Κυπριακό αποτελεί ύψιστο θέμα εθνικής προτεραιότητας. Ο Δημοκρατικός Συναγερμός παραμένει σταθερά προσηλωμένος στην επανέναρξη ουσιαστικών διαπραγματεύσεων για την εξεύρεση λύσης που θα απελευθερώνει και θα επανενώνει την πατρίδα μας, χωρίς κατοχικά στρατεύματα, χωρίς αναχρονιστικές εγγυήσεις και χωρίς επεμβατικά δικαιώματα.»
2	ΑΚΕΛ (Ανορθωτικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού)	Το ΑΚΕΛ είναι υπέρ της ΔΔΟ, με πολιτική ισότητα των δύο κοινοτήτων.	«Το Κυπριακό πρέπει να λυθεί μέσα στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών και στη βάση των ψηφισμάτων του ΟΗΕ, των Συμφωνιών Υψηλού Επιπέδου 1977 και 1979, των ομόφωνων αποφάσεων του Εθνικού Συμβουλίου, του Διεθνούς Δικαίου, των ευρωπαϊκών αρχών και αξιών. Στρατηγικός στόχος παραμένει η μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας σε δικοινοτική, διζωνική ομοσπονδία με πολιτική ισότητα, όπως αυτή περιγράφεται στα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας. Η ομοσπονδιακή Κύπρος θα αποτελεί συνέχεια της Κυπριακής Δημοκρατίας, ένα κράτος με μια και μόνη κυριαρχία, μια διεθνή προσωπικότητα και μια ιθαγένεια.»
3	ΔΗΚΟ (Δημοκρατικό Κόμμα)	Επισημαίνει την στήριξη της ΔΔΟ αλλά πάντα αιτείται την ορθή λειτουργία της ομοσπονδίας.	Απορρίπτει λύσεις που βασίζονται στις μεγάλες υποχωρήσεις σε όλους τους τομείς.
4	ΕΔΕΚ (Σοσιαλδημοκρατική ΕΔΕΚ)	Επίσημα υπέρ Ομοσπονδίας, με αναφορές στο ενιαίο κράτος.	Φέρεται να έχει επιφυλάξεις σε μορφές λύσεων που οδηγούν σε «διχοτομικά στοιχεία». Επιθυμεί σκλήρυνση της στάσης απέναντι στην Τουρκία.   «Το Κυπριακό αποτελεί πρωτίστως διεθνές πρόβλημα εισβολής, συνεχιζόμενης κατοχής και παράνομου εποικισμού. Μόνο μέσα από αυτό το πλαίσιο μπορεί και πρέπει να τίθεται σε οποιεσδήποτε διαδικασίες ή διαπραγματεύσεις. Η αποσύνδεση του Κυπριακού από τη διεθνή του διάσταση οδηγεί αντικειμενικά σε εξίσωση θύτη και θύματος και σε πολιτικές που νομιμοποιούν τετελεσμένα της κατοχής.   Η πάγια θέση είναι ότι η ουσία του προβλήματος δεν βρίσκεται στις σχέσεις των δύο κοινοτήτων, αλλά στην παρουσία κατοχικού στρατού και στην παραβίαση του διεθνούς δικαίου.»
5	ΔΗΠΑ (Δημοκρατική Παράταξη)	Υποστηρίζει την λύση της ΔΔΟ	«Επιδιώκει ενεργότερη εμπλοκή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις προσπάθειες επίλυσης, θεωρώντας ότι η ιδιότητα της Κύπρου ως κράτους-μέλους της ΕΕ είναι το ισχυρότερο διαπραγματευτικό χαρτί. Υποστηρίζει τη συνέχιση των συνομιλιών από το σημείο που διακόπηκαν, με στόχο την επίτευξη μιας λειτουργικής και βιώσιμης λύσης. Η ΔΗΠΑ, ως κεντρώος σχηματισμός, απορρίπτει τις ακραίες θέσεις και την πολιτική αλληλοεξόντωσης, επιδιώκοντας τη συναίνεση. Τονίζει την ανάγκη για σκληρή δουλειά και διεκδίκηση, απορρίπτοντας τα τετελεσμένα της κατοχής.»
6	Κίνημα Οικολόγων	Υποστηρίζει την λύση της ΔΔΟ Το πρόβλημα είναι εισβολής και κατοχής.	Μιλά για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την επιστροφή των προσφύγων στις εστίες τους και αναλογίζεται την βιωσιμότητα του σχεδίου λύσης. Τρίπτυχο Ασφάλεια, Εδαφική Ακεραιότητα και Αποτελεσματικός Λαϊκός Έλεγχος
7	Volt Κύπρου	Υποστηρίζει ως λύση μια ομοσπονδία ΔΔΟ	Επανένωση & Σχέσεις: Σκοπός είναι η επανένωση της Κύπρου και η εναρμόνιση των σχέσεων μεταξύ των δύο μεγαλύτερων κοινοτήτων, θεωρώντας ότι χωρίς λύση, το μέλλον του νησιού είναι αβέβαιο. Πολιτική Προσέγγιση: Το Volt ερμηνεύει το Κυπριακό σε συνάρτηση με τα κοινωνικά και πολιτικά αδιέξοδα, επιδιώκοντας μια σύγχρονη και ευρωπαϊκή προσέγγιση. Συμμετοχή: Το κόμμα προωθεί τη συμμετοχή όλων των κοινοτήτων στις διαδικασίες και επιδιώκει την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης
8	ΕΛΑΜ	Προτείνει την λύση του ενιαίου κράτους	Απορρίπτει την ΔΔΟ. Δεν δέχεται την πολιτική ισότητα όπως αυτή ορίζεται στις εκάστοτε διαπραγματεύσεις. Επιθυμεί σκλήρυνση της στάσης της Κυπριακής Δημοκρατίας απέναντι στην Τουρκία. «Προτεραιότητα, αποτελεί η θωράκιση της Κυπριακή Δημοκρατία, η ενίσχυση της ευρωπαϊκής της ιδιότητας, η αξιοποίηση στρατηγικών συμμαχιών με γειτονικά κράτη και η ενδυνάμωση των σχέσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Μόνο μέσα από μια συγκροτημένη εθνική στρατηγική και την άσκηση ουσιαστικής πίεσης προς την Τουρκία μπορεί να διασφαλιστούν τα συμφέροντα του Κυπριακού Ελληνισμού.»
9	ΔΕΚ (Δημοκρατικό Εθνικό Κίνημα)	Προτείνει την πλήρη απελευθέρωση και διατήρηση «ελληνικού χαρακτήρα» του κράτους	Απορρίπτει κάθετα την λύση της ΔΔΟ καθώς υποστηρίζει ότι αυτή υπονομεύει την κυριαρχία και την ταυτότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας. «Καμία λύση δεν γίνεται αποδεκτή εάν δεν διασφαλίζει κατάργηση επεμβατικών και εγγυητικών δικαιωμάτων, εάν δεν προνοεί πλήρη απομάκρυνση της Τουρκίας, του στρατού και των εποίκων της από την Κύπρο.»
10	Άμεση Δημοκρατία	Δεν φαίνεται μέχρι στιγμής κάποια σταθερή θέση έναντι του προβλήματος. Έχει δηλωθεί ότι δεν αποτελεί προτεραιότητα για το κόμμα η λύση του προβλήματος.	Δίνει έμφαση: στη συμμετοχή των πολιτών μέσω δημοψηφισμάτων «Το κόμμα έχει ως σκοπό την συμμετοχή οποιουδήποτε Κύπριου πολίτη σε αυτό και την λήψη αποφάσεων για τα Κυπριακά ζητήματα μέσω άμεσο - δημοκρατικών διαδικασιών.»
11	Σήκου Πάνου	Δεν υπάρχει σταθερή θέση. Επιθυμεί λύση. Επικρατεί σκεπτικισμός.	Ασκεί έντονη κριτική στις υφιστάμενες προσεγγίσεις (ΔΔΟ και διαπραγματεύσεις)
12	ΑΛΜΑ (Άλμα – Πολίτες για την Κύπρο)	Προτείνει την ανάγκη επανεκκίνηση στρατηγικής στο Κυπριακό και υποστηρίζει την λύση Ομοσπονδίας	Ασκεί κριτική στις μέχρι τώρα συγκλίσεις και διαπραγματεύσεις. «Σε σχέση με το Κυπριακό πρόβλημα, το κόμμα τάσσεται υπέρ μιας ομοσπονδιακής λύσης όπως την περιγράφουν τα ψηφίσματα του ΟΗΕ, νοουμένου ότι η λύση αυτή θα είναι βιώσιμη, λειτουργική και απόλυτα σύμφωνη με το κοινοτικό κεκτημένο, χωρίς καμία παρέκκλιση από αυτό, θα διασφαλίζει την ενότητα λαού και εδαφών και τη λειτουργικότητα της οικονομίας, και θα σέβεται απαρέγκλιτα τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις ευρωπαϊκές αξίες. Είναι μείζονος σημασίας η Κύπρος να καθίσταται ένα απόλυτα ασφαλές και λειτουργικό κράτος, χωρίς επεμβατικά δικαιώματα τρίτων οποιασδήποτε μορφής και για οποιαδήποτε αιτία. Η ομοσπονδιακή Κύπρος πρέπει να αποτελεί συνέχεια της Κυπριακής Δημοκρατίας, ένα κράτος με μία και μόνη κυριαρχία, μία διεθνή προσωπικότητα και μία ιθαγένεια, όπου οι νόμιμοι κάτοικοι θα ζουν σε συνθήκες ασφάλειας, ευημερίας και ισοτιμίας.»

Ο Τάφος του Ιησού Χριστού

 

γράφει και συλλέγει στοιχεία ο Δημήτριος Γκόγκας

 

Κατά Ματθαίον 27,60	Κατά Μάρκον 15,46	Κατά Λουκάν 23,53	Κατά Ιωάννην 19,41-42
…και τον έβαλε σε ένα δικό του (ο Ιωσήφ εκ Αριμαθαίας)*καινούργιο μνήμα, που ήταν λαξευμένο στο βράχο. Ύστερα κύλησε μια μεγάλη πέτρα έκλεισε την είσοδο του μνήματος και έφυγε.           · Συμπλήρωμα του σχολιαστή	…και τον τοποθέτησε σ΄ ένα μνήμα που ήταν λαξεμένο σε βράχο. Μετά κύλησε ένα λιθάρι κι έκλεισε την είσοδο του μνήματος.	…και το έβαλε (το σώμα του Ιησού)* σ΄ ένα λαξευμένο μνήμα, στο οποίο δεν είχαν βάλει ποτέ κανέναν.                   · Συμπλήρωμα του σχολιαστή	Στο μέρος όπου σταυρώθηκε ο Ιησούς, ήταν ένας κήπος και μέσα στον κήπο ένα καινούργιο μνήμα όπου κανένας ακόμα δεν είχε ταφεί. Επειδή λοιπόν , ήταν παραμονή της γιορτής των Ιουδαίων και το μνήμα ήταν κοντά, ενταφίασαν τον Ιησού εκεί.

Από τα παραπάνω αναγραφόμενα στα 4 ιερά Ευαγγέλια της Καινής Διαθήκης, συνάγεται ότι:

ü  Η ταφή του Ιησού Χριστού πραγματοποιήθηκε ημέρα Παρασκευή.

ü  Το σώμα του Ιησού Χριστού τοποθετήθηκε σ΄ ένα τάφο λαξευμένο σε βράχο.

ü  Ο τάφος (μνήμα) ανήκε στον Ιωσήφ από την Αριμαθαία και δεν είχε χρησιμοποιηθεί ξανά για ταφή.

ü  Η είσοδος του τάφου κλείστηκε με μια μεγάλη πέτρα (λιθάρι).

ü  Ο ευαγγελιστής Ιωάννης γράφει ότι ο τάφος βρισκόταν σε κήπο πλησίον του μέρους όπου σταυρώθηκε ο Ιησούς. (κοντά στο λόφο Γολγοθά)

ü  Οι ευαγγελιστές Λουκάς και Ιωάννης δεν αναφέρουν το κλείσιμο του τάφου με πέτρα (λιθάρι)

Σκέψεις- απόψεις του συγγραφέα

ü  Η ταφή του Ιησού Χριστού πραγματοποιήθηκε βιαστικά, καθώς δεν υπήρχαν μεγάλα χρονικά περιθώρια αφού την επομένη ημέρα του Σαββάτου ήταν αργία για τους Εβραίους (Πάσχα) και δεν ήταν αποδεκτό να μένουν σώματα επί σταυρών. Έτσι επιλέχτηκε ο τάφος του Ιωσήφ από την Αριμαθαία που ήταν εκεί κοντά.

ü  Ο τάφος κλείστηκε από τον Ιωσήφ από την Αριμαθαία με μια μεγάλη πέτρα. Εάν η πέτρα ήταν εξαιρετικά μεγάλη και ζύγιζε πολλά κιλά, ήταν δύσκολο να την τοποθέτησε μόνος του. Άρα η ύπαρξη και άλλων ανθρώπων, συγγενών και μη, του Ιησού τόσο στην μεταφορά του, όσο και στην τοποθέτησή του στον ναό ήταν επιβεβλημένη.

ü  Σύμφωνα με τον Ιωάννη, ο τάφος βρισκόταν μέσα σε ένα κήπο. Τα αρχαιολογικά ευρήματα έδειξαν ότι στην περιοχή εκείνη από τον 1ο αιώνα π.Χ, παρατηρείται η ύπαρξη  

οικογενειακών τάφων και πολλαπλών κήπων. Εκεί λοιπόν υπήρχε και δενδρόκηπος που ανήκε στον Ιωσήφ από την Αριμαθαία και μέσα σε αυτόν ο λαξευμένος τάφος.  Ο τάφος του Χριστού βρισκόταν μέσα στον οικογενειακό οπωρώνα του Ιωσήφ της Αριμαθαίας και πιο συγκεκριμένα στο βορειοδυτικό μέρος του πρώην λατομείου.

 Ιστορικές πηγές – Ευρήματα

Πώς σφραγίστηκε ο τάφος του Ιησού;

Είναι ένα ερώτημα που απασχόλησε τους ιστορικούς, ιερείς, σκεπτόμενους χριστιανούς και πιθανότατα να απασχολεί και στο μέλλον τους ανθρώπους.

Έχει γραφτεί στην ιστοσελίδα: https://www.biblicalarchaeology.org/

 «Ενώ ορισμένοι τάφοι στην Ιερουσαλήμ από την ύστερη περίοδο του Δεύτερου Ναού διέθεταν στρογγυλές (σε σχήμα δίσκου) κυλιόμενες πέτρες, ήταν πιο συνηθισμένο να σφραγίζονται οι τάφοι με πέτρες σε σχήμα φελλού, όπως αυτή που απεικονίζεται εδώ. Τα αρχαιολογικά ευρήματα υποδηλώνουν ότι ο τάφος του Ιησού - ο αχρησιμοποίητος τάφος του Ιωσήφ από την Αριμαθαία - θα είχε σφραγιστεί με μια πέτρα σε σχήμα φελλού. Στην πραγματικότητα, από τα περισσότερα από 900 ταφικά σπήλαια της περιόδου του Δεύτερου Ναού γύρω από την Ιερουσαλήμ που εξέτασε ο αρχαιολόγος Άμος Κλόνερ, μόνο τέσσερα έχουν ανακαλυφθεί με δισκοειδείς ογκόλιθους. Αυτοί οι τέσσερις κομψοί τάφοι της Ιερουσαλήμ ανήκαν στις πλουσιότερες —ακόμα και βασιλικές— οικογένειες, όπως ο τάφος της βασίλισσας Ελένης της Αδιαβήνης.

Ήταν ο τάφος του Ιησού ανάμεσα στους «τέσσερις κορυφαίους» τάφους της Ιερουσαλήμ από την περίοδο του Δεύτερου Ναού;

Δεδομένου ότι οι δισκοειδείς λίθοι ήταν τόσο σπάνιοι και δεδομένου ότι ο τάφος του Ιησού χτίστηκε για έναν συνηθισμένο άνθρωπο - επειδή ήταν στην πραγματικότητα ο δανεικός, αλλά αχρησιμοποίητος, τάφος του Ιωσήφ από την Αριμαθαία (Ματθαίος 27:60) - φαίνεται εξαιρετικά απίθανο να ήταν εξοπλισμένος με δισκοειδείς λίθους.

Η αρχαιολογία, επομένως, υποδηλώνει ότι ο τάφος του Ιησού θα είχε μια δισκοειδείς λίθους σε σχήμα φελλού.»

Η τεχνητή νοημοσύνη αναφέρει:

Εκτιμώμενο Βάρος και Διαστάσεις

ü  Βάρος: Οι ερευνητές εκτιμούν ότι μια τέτοια πέτρα ζύγιζε μεταξύ 1,5 και 2 τόνων (περίπου 1.300–1.800 κιλά).

ü  Διάμετρος: Οι κυλινδρικές πέτρες που σφράγιζαν πλούσιους τάφους είχαν συνήθως διάμετρο από 1,2 έως 1,5 μέτρα.

ü  Πάχος: Το πάχος τους κυμαινόταν γύρω στα 30 με 40 εκατοστά.

Αρχαιολογικά Δεδομένα

ü  Σπανιότητα: Αν και στις εικόνες η πέτρα εμφανίζεται πάντα κυκλική, αρχαιολογικά ευρήματα από τον ιστότοπο Biblical Archaeology δείχνουν ότι πάνω από το 98% των τάφων της εποχής σφραγίζονταν με τετράγωνες πέτρες.

ü  Κοινωνική Θέση: Οι κυκλικές πέτρες που κυλούσαν σε ειδικές εγκοπές (λούκια) χρησιμοποιούνταν μόνο σε τάφους πολύ πλούσιων ή επιφανών ανθρώπων, γεγονός που συνάδει με την αναφορά ότι ο τάφος ανήκε στον εύπορο Ιωσήφ από την Αριμαθαία.

ü  Μηχανισμός: Η πέτρα συνήθως τοποθετούνταν σε ένα επικλινές κανάλι, έτσι ώστε να κυλάει εύκολα για να κλείσει την είσοδο, αλλά να απαιτεί τη δύναμη πολλών ανδρών ή μοχλών για να ανηφορίσει και να ανοίξει.

Ο Γολγοθάς και Τάφος του Χριστού ήταν κομμάτι αρχαίου λατομείου

       Όπως αναφέρει το «dogma.gr», τα αρχαιολογικά ευρήματα αποκάλυψαν ότι ο Γολγοθάς και ο Τάφος του Χριστού αποτελούσαν μέρος ενός αρχαίου λατομείου που είχε διαστάσεις περίπου 200 επί 150 μέτρα. Τα κεραμικά αγγεία που βρέθηκαν κατά τις ανασκαφές φανέρωσαν ότι η χρήση του λατομείου είχε αρχίσει ήδη από τον 7ο π.Χ. αιώνα.

 

     

  Πιο συγκεκριμένα διαβάζουμε: «Τοπογραφικό διάγραμμα που αποτυπώνει τη μορφολογία του βραχώδους εδάφους του λατομείου που βρίσκεται κάτω από τον Ναό της Αναστάσεως.

Το διάγραμμα συνετάχθη από τους αρχαιολόγους Shimon Gibson και Joan Ε. Taylor, οι οποίοι συνδύασαν όλα τα γνωστά δεδομένα και τα ευρήματα των ανασκαφών. Η μορφολογία του λατομείου της εποχής του Χριστού βρίσκεται πολύ κοντά σε αυτή την αποτύπωση. Βλ. S. Gibson & J. Taylor, Beneath the Church of the Holy Sepulchre, Λονδίνο 1994. Η χαμηλότερη περιοχή του αρχαίου λατομείου κατά τη διάρκεια της ανασκαφικής έρευνας που διεξήχθη από τον αρχαιολόγο Virgilio Corbo.

Είναι εμφανή τα ίχνη από τα εργαλεία των αρχαίων λατόμων. Σε αυτό το μέρος – που βρίσκεται 14,50 μέτρα χαμηλότερα από τη σημερινή κορυφή του Γολγοθά – βρέθηκε ο Τίμιος Σταυρός το έτος 326 μ.Χ.

Διακρίνουμε τις θέσεις του Παναγίου Τάφου και του Γολγοθά μέσα στο αρχαίο λατομείο. Με τη διακεκομμένη γραμμή εικονίζεται η διαδρομή που ακολούθησε ο Ιησούς από τον τόπο της σύλληψής του προς την οικία του Καϊάφα, και ακολούθως προς το Πραιτώριο και τον Γολγοθά (σχέδιο χάρτη Χ. Σκαρλακίδης).

Ο τάφος του Χριστού βρισκόταν μέσα στον οικογενειακό οπωρώνα του Ιωσήφ της Αριμαθαίας

Τον 1ο π.Χ. αιώνα το αρχαίο λατομείο εγκαταλείφθηκε και μετατράπηκε σε περιοχή με οικογενειακούς τάφους και καλλιεργήσιμους κήπους. Ο τάφος του Χριστού βρισκόταν μέσα στον οικογενειακό κήπο-οπωρώνα του Ιωσήφ της Αριμαθαίας, στο βορειοδυτικό μέρος του πρώην λατομείου.

Ο Γολγοθάς δεν ήταν ένας φυσικός χωμάτινος λόφος, αλλά ένα βραχώδες ύψωμα – ένας κάθετα κομμένος βράχος που σχηματίστηκε από τις εργασίες λατόμησης. Το μέγιστο βάθος της εκσκαφής στην ανατολική πλευρά του βράχου ξεπερνάει τα 11 μέτρα.

Σύμφωνα με τον Ισραηλινό αρχαιολόγο Shlomo Margalit, «η ανατολική πλευρά του Γολγοθά είχε μετατραπεί σε τόπο λατρείας από τους πρώτους χριστιανούς αμέσως μετά την Ανάσταση του Ιησού». Την άποψη αυτή είχε τεκμηριώσει αρχικά ο Ιταλός καθηγητής Emmanuele Testa – θέση που τελικά επιβεβαιώθηκε από τον Ισπανό αρχαιολόγο Fernandez Diez, βάσει των ευρημάτων της διπλής σπηλιάς στην ανατολική πλευρά του βράχου.»

 

Άρθρο της Ιστοσελίδας: https://www.news247.gr/kosmos/eb-national-geographic-o-tafos-tou-iisou-einai-afthentikos/

Της 29/11/2017

ΕΜΠ – National Geographic: O τάφος του Ιησού είναι αυθεντικός

Ο Τάφος του Ιησού στην Ιερουσαλήμ πράγματι χρονολογείται στο 345 μΧ, όπως αποκαλύπτει στο National Geographic η καθηγήτρια του ΕΜΠ Τόνια Μοροπούλου

Ο Τάφος του Ιησού στην Ιερουσαλήμ είναι ο αυθεντικός, εκείνος δηλαδή που έστησαν οι Ρωμαίοι στα μέσα του 4ου αιώνα! Αυτή την αποκάλυψη που προκαλεί παγκόσμιο δέος έκανε στο National Geographic η καθηγήτρια του ΕΜΠ Τόνια Μοροπούλου, προκαλώντας παγκόσμιο δέος.

Συγκεκριμένα, η επιστημονική χρονολόγηση έδειξε ότι τα πετρώματα του μνημείου χρονολογούνται στο 345 μΧ, την ώρα που γνωρίζουμε από ιστορικές πηγές ότι οι Ρωμαίοι είχαν εντοπίσει το ακριβές σημείο της ταφής του Ιησού το 326.

Όταν οι εκπρόσωποι του Μεγάλου Κωνσταντίνου έφτασαν στην Ιερουσαλήμ ένα χρόνο νωρίτερα με σκοπό να εντοπίσουν το σημείο ταφής του Χριστού, εστίασαν από την πρώτη στιγμή σε έναν ναό που είχε χτιστεί 200 χρόνια νωρίτερα. Τον αναστήλωσαν και άρχισαν τις ανασκαφές, ανακαλύπτοντας έναν τάφο, σκεπασμένο από μια «σπηλιά» ασβεστόλιθου.

Η κορυφή του σπηλαίου αυτού είχε αφαιρεθεί, προκειμένου να αποκαλύπτεται το εσωτερικό του τάφου, ενώ το Άγιο Κουβούκλιο ήταν χτισμένο γύρω – γύρω. Στο εσωτερικό του τάφου, όπως αποκαλύφθηκε από τις πρόσφατες έρευνες του Πολυτεχνείου, βρίσκεται ένα μακρόστενο ξύλινο «ταφικό κρεβάτι», όπου πιστεύεται ότι τοποθετήθηκε το σώμα του Ιησού μετά την Σταύρωση, ενώ το μάρμαρο που το καλύπτει πιστεύεται ότι τοποθετήθηκε εκεί το αργότερο το 1555 μΧ.

«Αν και είναι αρχαιολογικά αδύνατον να επιβεβαιωθεί ότι ο τάφος είναι το σημείο ταφής ενός Εβραίου που ήταν γνωστός ως Ιησούς από την Ναζαρέτ και ο οποίος σύμφωνα με την Καινή Διαθήκη σταυρώθηκε στην Ιερουσαλήμ το 30 ή το 33 μΧ, οι νέες επιστημονικές χρονολογήσεις επιβεβαιώνουν πως η πρώτη κατασκευή του ταφικού μνημείου έγινε την εποχή του Κωνσταντίνου, του πρώτου Χριστιανού αυτοκράτορα της Ρώμης», αναφέρει το δημοσίευμα του Νational Geographic.

Η έρευνα του ΕΜΠ

Το ΕΜΠ προχώρησε σε εργασίες αναστήλωσης του μνημείου και άνοιξε για πρώτη φορά τον τάφο τον Οκτώβριο του 2016 όταν και πήραν δείγματα για να προχωρήσουν την έρευνά τους.

Μεγάλη έκπληξη για τους επιστήμονες ήταν το γεγονός ότι κάτω από το μάρμαρο στον τάφο βρήκαν ένα παλαιότερο, σπασμένο μάρμαρο με έναν σταυρό επάνω του, το οποίο βρισκόταν ακριβώς πάνω από το ταφικό κρεβάτι.

Αυτή η δεύτερη μαρμάρινη πλάκα αποτέλεσε σημείο διαφωνίας μεταξύ των επιστημόνων. Αλλοι υποστήριζαν ότι προέρχεται από την περίοδο των Σταυροφορειών, ενώ άλλοι υποστήριζαν ότι είναι πρωθύστερη. Η έρευνα του ΕΜΠ απέδειξε κάτι πολύ σπουδαιότερο που κανείς μέχρι τότε δεν τολμούσε ούτε καν να ισχυριστεί: Οτι αυτή η μαρμάρινη πλάκα ήταν η πρώτη εκείνη που τοποθετήθηκε επί επί Ρωμαϊκής εποχής, υπό τις εντολές του Μέγα Κωνσταντίνου, στο πρώτο ταφικό μνημείο για τον Χριστό.

Πέραν αυτού οι επιστήμονες του ΕΜΠ, κατά τη διάρκεια της αποκατάστασης του Αγίου Κουβουκλίου προσδιόρισαν ότι μεγάλο μέρος της ταφικής σπηλιάς παραμένει περικλεισμένο μέσα στα τοιχώματα του ιερού. Τα δείγματα κονιάματος που ελήφθησαν από υπολείμματα του νότιου τοίχου της σπηλιάς χρονολογούνται από το 335 έως και το 1570, γεγονός που έδωσε ακόμα περισσότερα στοιχεία για την κατασκευή της ρωμαϊκής περιόδου, αλλά και την αποκατάσταση του 16ου αιώνα, που ήταν άλλωστε γνωστή. Το κονίαμα που ελήφθη από την είσοδο του τάφου χρονολογείται στον 11ο αιώνα και είναι σύμφωνο με την ανακατασκευή του Αγίου Κουβουκλίου, μετά την καταστροφή του το 1007.

«Είναι ενδιαφέρον το πώς αυτά τα κονιάματα όχι μόνο παρέχουν στοιχεία για το αρχαιότερο ιερό στο χώρο, αλλά και επιβεβαιώνουν την ιστορική ακολουθία κατασκευής του Αγίου Κουβουκλίου», είναι η χαρακτηριστική δήλωση της επικεφαλής των ερευνών του ΕΜΠ Καθηγήτριας Τόνιας Μοροπούλου στο National Geographic.

Βιβλιογραφία:

1. Βικιπαίδεια
2. Τεχνητή Νοημοσύνη
3. Καινή Διαθήκη (4 ευαγγέλια)
4. Ιστοσελίδα : https://www.biblicalarchaeology.org/
5. Ιστοσελίδα: dogma.gr
6. Ιστοχώρος: https://www.news247.gr/
7. Έρευνα ΕΜΠ – National Geographic

 

Οι δικαστές του Ιησού Χριστού /Δημήτριος Γκόγκας

 γράφει ο Δημήτριος Γκόγκας

Μετά τη σύλληψη του Ιησού Χριστού, στον κήπο της Γεσθημανής, οδηγήθηκε με βάση τον Ευαγγελιστή Ιωάννη, πρώτα στον Αρχιερέα Άννα, ο οποίος ήταν πεθερός του Αρχιερέα Καϊάφα. Οι υπόλοιποι τρεις Ευαγγελιστές αναφέρουν ως πρώτο «εξεταστή» του Ιησού τον Αρχιερέα Καϊάφα. Μετά ακολούθησε μια υποτυπώδης δίκη μπροστά στον Ρωμαίο Διοικητή Πόντιο Πιλάτο. Σύμφωνα με τον ευαγγελιστή Λουκά , ακολούθησε η παραπομπή του Ιησού στον Ηρώδη, ο οποίος εκείνη την ημέρα επισκεπτόταν τα Ιεροσόλυμα και η επιστροφή του στο Πραιτώριο, όπου ο Πόντιος Πιλάτος, κατόπιν πιέσεων και απειλών, τον καταδίκασε σε θάνατο.  (Ιησούς ή Βαραββάς).

 

Η σειρά των «δικαστών»

 

Ø  Αρχιερέας Άννας (Κατά Ιωάννην)

Ø  Αρχιερέας Καϊάφας / Μέγα Συνέδριο (Αρχιερείς, Πρεσβύτεροι και Γραμματείς) (Κατά Ματθαίον, Κατά Μάρκον, Κατά Λουκάν, Κατά Ιωάννην)

Ø  Ρωμαίος Διοικητής: Πόντιος Πιλάτος  (Κατά Ματθαίον, Κατά Μάρκον, Κατά Λουκάν, Κατά Ιωάννην)

Ø  Μέγας Ηγεμόνας (τετράρχης) της Γαλιλαίας και της Περαίας: Ηρώδης Αντίπας (Κατά Λουκάν)

Ø  Ρωμαίος Διοικητής: Πόντιος Πιλάτος  (Κατά Ματθαίον, Κατά Μάρκον, Κατά Λουκάν, Κατά Ιωάννην)

 

Τι γνωρίζουμε λοιπόν «συνοπτικά» για όλους του παραπάνω «δικαστές» του Ιησού Χριστού;

 

·       Ο Άννας (Χανάν στα αραμαϊκά) ήταν αρχιερέας των Ιουδαίων (Πεθερός του Καϊάφα) την εποχή του Ιησού Χριστού και συνδέθηκε με τα Πάθη Του, καθώς αναφέρεται στο ευαγγέλιο του Ιωάννη, ως πρώτος που εξέτασε τον Ιησού Χριστό. Ήταν γιος του Σηθ και καταγόταν από εβραϊκή οικογένεια της Αιγύπτου. Από το 6 π.Χ έως το 15 μ.Χ. διετέλεσε αρχιερέας των Ιουδαίων. Επί της δικής του αρχιερατείας, οι Ρωμαίοι κατάργησαν οριστικά με διάταγμα την ισοβιότητα του αρχιερατικού αξιώματος. Παρά τη δυσμενή αυτή εξέλιξη, ο Άννας διατήρησε τον τίτλο και κυρίως την επιρροή του, στα υπόλοιπα μέλη του Συνεδρίου. Αυτός ήταν και ο λόγος, που όταν συνελήφθη ο Ιησούς Χριστός τον έφεραν πρώτα ενώπιον του και όχι στο γαμπρό του Καϊάφα, που ασκούσε επί της ουσίας καθήκοντα αρχιερέα.

·       Αρχιερέας Καϊάφας: Ο Καϊάφας ήταν αρχιερέας των Ιουδαίων την εποχή του Ιησού Χριστού. Το κύριο όνομά του ήταν Ιωσήφ και το Καϊάφας προσωνύμιο που σήμαινε πιθανότατα τον μάντη. Ανήλθε στο αρχιερατικό αξίωμα το 18 μ.Χ. με τη βοήθεια του πεθερού του Άννα και διαδέχτηκε έναν από τους γιου του. Ο Καϊάφας διετέλεσε πρόεδρος του Μεγάλου Ιουδαϊκού Συνεδρίου, το οποίο καταδίκασε σε σταυρικό θάνατο τον Ιησού Χριστό. Στις Πράξεις των Αποστόλων εμφανίζεται και ως διώκτης των αποστόλων (Πράξ. δ', 6). Εκδιώχθηκε από το αξίωμά του το 36 μ.Χ., από τον λεγάτο (Διοικητής διακεκριμένης Λεγεώνας) της Συρίας Βιτέλιο. Σύμφωνα με παλαιά παράδοση, ασπάστηκε τη χριστιανική πίστη. Το όνομα του Καϊάφα δηλώνει τον υποκριτή και άδικο άνθρωπο. Κατά μία παράδοση, όταν κλήθηκε στη Ρώμη προκειμένου ν’ απολογηθεί για τον θάνατο του Χριστού, ναυάγησε στις ακτές της Κρήτης, ασθένησε όμως και πέθανε λίγο αργότερα.

·       Πόντιος Πιλάτος: Ο Πόντιος Πιλάτος (Pontius Pilatus στα λατινικά) (γεννήθηκε το 14 π.Χ στη περιοχή του Αμπρούτσο της Ιταλίας και απεβίωσε το 39 μ.Χ)ήταν Ρωμαίος αξιωματούχος, που μνημονεύεται μέχρι σήμερα επειδή επικύρωσε την καταδίκη του Ιησού Χριστού από τη Συναγωγή των Ιουδαίων και διέταξε τη Σταύρωσή Του, στο πρατώριο. Διετέλεσε επίτροπος (procurator) της Ιουδαίας από το 26 έως το 36 μ.Χ. επί αυτοκράτορος Τιβέριου (14 π.Χ-37 μ.Χ). Οι πηγές για την ζωή  του Πόντιου Πιλάτου προέρχονται από ελληνίζοντες ιστορικούς και φιλοσόφους Ιουδαίους, όπως ο  Ιώσηπος (37μ.Χ -100 μ.Χ) (ιστορικός) και ο Φίλων ο Αλεξανδρεύς (20 π.Χ. – 45 μ.Χ.) (φιλόσοφος), από τον ρωμαίο ιστορικό Τάκιτο (56-120), από τα Ευαγγέλια της Καινής Διαθήκης και από παραδόσεις που δημιουργήθηκαν με την πάροδο του χρόνου. Ο Πόντιος Πιλάτος ανήκε στην τάξη των ιππέων (κοινωνική τάξη ανάμεσα στους πατρικίους και τους πληβείους) και προερχόταν από το Σαμνιτικό γένος των Ποντίων. Οι Σαμνίτες ήταν ένας λαός της ιταλικής χερσονήσου που είχε υποταχθεί στους Ρωμαίους. Διορίστηκε επίτροπος της Ιουδαίας με τη μεσολάβηση του Λουκίου Αίλιου Σηιανού, που ανήκε στον στενό κύκλο του αυτοκράτορα Τιβέριου.Ο Πιλάτος, έχοντας την προστασία τού Σηιανού, ακολούθησε πολιτική που προκάλεσε την εχθρότητα των Ιουδαίων, γιατί πρόσβαλε το θρησκευτικό τους αίσθημα. Μεταξύ άλλων, έδωσε εντολή ν’ αναρτηθούν λατρευτικές εικόνες τού αυτοκράτορα στην Ιερουσαλήμ κι έκοψε νομίσματα τα οποία έφεραν παραστάσεις με ειδωλολατρικά θρησκευτικά σύμβολα. Η εξουσία του Πόντιου Πιλάτου στην Ιουδαία ολοκληρώθηκε το 36 μ.Χ, όταν επιτέθηκε στους Σαμαρείτες στο Όρος Γαριζίν. Αυτοί έκαναν αναφορά στο στρατιωτικό διοικητή της Συρίας Βιτέλιο, ο οποίος πέτυχε την ανάκλησή του στη Ρώμη, προκειμένου να δικαστεί για ανυπακοή των διαταγών του αυτοκράτορα. Προτού φτάσει στη Ρώμη, ο Τιβέριος πέθανε και στο θρόνο ανέβηκε ο Καλιγούλας, ο οποίος τον εξόρισε στη Βιέννη της Γαλατίας, όπου σύμφωνα με μία παράδοση πέθανε το 39 μ.Χ. Κατ’ άλλη παράδοση, ο Πιλάτος πνίγηκε στη λίμνη της Λουκέρνης στην Ελβετία και τάφηκε στο παρακείμενο βουνό που φέρει το όνομά του (Πιλάτους). Σύμφωνα με μια τρίτη παράδοση, ο Πιλάτος θανατώθηκε από τον Τιβέριο, επειδή είχε γίνει χριστιανός. Την παράδοση αυτή δέχεται η Κοπτική Εκκλησία, η οποία τιμά τον Πόντιο Πιλάτο ως μάρτυρα και άγιο.

·       Ηρώδης Αντίπας: Ο Ηρώδης Αντίπας ήταν τετράρχης της Γαλιλαίας και της Περαίας (γεννήθηκε πριν το 20 π.Χ.  και απεβίωσε το 39 μ.Χ). Το Αντίπας είναι μακεδονική εκφορά του ονόματος Αντίπατρος. Ήταν γιος του Ηρώδη Α΄ του Μεγάλου βασιλιά της Ιουδαίας και της (4ης συζύγου του) Μαλθάκης, αδελφός του Ηρώδη Αρχέλαου και ετεροθαλής αδελφός του Ηρώδη Β΄ Φίλιππου. Διατέλεσε Ηγεμόνας (τετράρχης) της Γαλιλαίας και της Περαίας. Ο Πόντιος Πιλάτος και ο Ηρώδης Αντίπας είχαν έρθει σε σύγκρουση, όταν ο πρώτος είχε τοποθετήσει κάποιες αναθηματικές ασπίδες στο Ναό. Όταν ο Πιλάτος ανέκρινε τον Ιησού, τον έστειλε στον Ηρώδη Αντίπα, διότι ήταν Γαλιλαίος. Εκείνος ήθελε από καιρό να δει τον Ιησού από κοντά. Επειδή ο Πιλάτος ικανοποίησε την περιέργειά του συμφιλιώθηκε από τότε μαζί του.

·       Συνέδριο των Ιουδαίων: Το Συνέδριο των Ιουδαίων την εποχή του Ιησούς Χριστός ήταν γνωστό ως το Σανχεντρίν (Sanhedrin). Τι ήταν λοιπόν το Σανχεντρίν; Ήταν το ανώτατο θρησκευτικό και δικαστικό συμβούλιο των Ιουδαίων. Είχε μεγάλη εξουσία σε ζητήματα:

Ø  Θρησκευτικού νόμου (Νόμος του Μωυσή)

Ø  Δικαιοσύνης

Ø  Κοινωνικής και ηθικής τάξης

Σύνθεση του Συνεδρίου των Ιουδαίων: Αποτελούνταν περίπου από 71 μέλη, όπως: Αρχιερείς, Πρεσβύτεροι και Γραμματείς (νομικοί/ερμηνευτές του Νόμου). Τη χρονική περίοδο του Ιησού Χριστού, αρχιερέας ήταν ο Καϊάφας, όπως έγραψα και παραπάνω. Ο ρόλος του (Σανχεντρίν) την εποχή του Χριστού ήταν η εξέταση θρησκευτικών υποθέσεων και κατηγοριών για βλασφημία. Είχε περιορισμένη πολιτική εξουσία, λόγω της κυριαρχίας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Το Σανχεντρίν έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη σύλληψη και δίκη του Ιησού: Τον κατηγόρησε για βλασφημία. Δεν μπορούσε όμως να επιβάλει θανατική ποινή, γι’ αυτό τον παρέδωσε στον Ρωμαίο διοικητή Πόντιος Πιλάτος, ο οποίος τελικά ενέκρινε τη σταύρωση του.

·     Αρχιερείς: Οι αρχιερείς την εποχή του Ιησούς Χριστός ήταν οι ανώτεροι θρησκευτικοί ηγέτες των Ιουδαίων, με μεγάλη επιρροή τόσο στη λατρεία όσο και στην κοινωνία. Ο όρος δεν αναφερόταν μόνο σε έναν άνθρωπο, αλλά σε μια ομάδα που περιλάμβανε:

Ø  Τον εν ενεργεία Αρχιερέα (τον ανώτατο λειτουργό, την εποχή του Ιησού του Καϊάφα)

Ø  Πρώην αρχιερείς

Ø  Μέλη ισχυρών ιερατικών οικογενειών Ρόλος και καθήκοντα

       Οι αρχιερείς:

Ø  Υπηρετούσαν στο Ναό των Ιεροσολύμων (το κέντρο της λατρείας)

Ø  Προΐσταντο των θυσιών και των μεγάλων θρησκευτικών τελετών

Ø  Ερμήνευαν τον Νόμο του Μωυσή

Ø  Συμμετείχαν στο Σανχεντρίν (το ανώτατο συμβούλιο)

       Ο αρχιερέας που ήταν θρησκευτικός ηγέτης, είχε και πολιτική δύναμη, γιατί:

Ø  Συνεργάζονταν με τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία

Ø  Διατηρούσε την τάξη στον λαό

Ø  Επηρέαζε σημαντικές αποφάσεις  

Η σχέση των Αρχιερέων με τον Ιησού Χριστό:

Ø Οι αρχιερείς ανησύχησαν για τη διδασκαλία και την επιρροή του Ιησού στον λαό

Ø Πρωτοστάτησαν στη σύλληψη και την καταδίκη του

Ø Τον παρέδωσαν στον Πόντιο Πιλάτο

 

·       Γραμματείς: Οι Γραμματείς την εποχή του Ιησούς Χριστός ήταν μορφωμένοι άνθρωποι που είχαν ειδίκευση στον Νόμο του Μωυσή. Ήταν γνώστες των ιερών γραφών αντέγραφαν και μελετούσαν τα ιερά κείμενα και ερμήνευαν τον νόμο για τον λαό του Ισραήλ. Δεν ήταν απαραίτητα ιερείς, αλλά είχαν μεγάλη πνευματική και κοινωνική επιρροή. Πολλοί Γραμματείς συνδέονταν με τους Φαρισαίους, μια θρησκευτική ομάδα που έδινε έμφαση στην αυστηρή τήρηση του θρησκευτικού νόμου. Στα ευαγγέλια οι Γραμματείς συχνά εμφανίζονται να συζητούν ή να αντιπαρατίθενται με τον Ιησού. Τον κατηγορούσαν συχνά ότι δεν τηρεί σωστά τον νόμο ενώ ο Ιησούς πολλές φορές τους επέκρινε για υποκρισία και τυπολατρία.

Τα βασικά του καθήκοντα ήταν:

Ø Να εξηγούν πώς εφαρμόζεται ο νόμος στην καθημερινή ζωή

Ø Να διδάσκουν στις συναγωγές

Ø Να λειτουργούν ως νομικοί σύμβουλοι

Ø Να συμμετέχουν στο Σανχεντρίν (ανώτατο συμβούλιο)

 

 

· Πρεσβύτεροι: Οι Πρεσβύτεροι την εποχή του Ιησού Χριστού ήταν σεβαστά και πεπειραμένα μέλη της ιουδαϊκής κοινωνίας, που είχαν ρόλο κυρίως διοικητικό και δικαστικό. Συχνά συνεργάζονταν με τους Αρχιερείς (θρησκευτικοί ηγέτες) και τους Γραμματείς (ερμηνευτές του νόμου). Συμμετείχαν στις αποφάσεις εναντίον του Ιησού.

Την ομάδα των Πρεσβυτέρων την αποτελούσαν:

Ø  Ηλικιωμένοι ή έμπειροι άνδρες

Ø  Αρχηγοί οικογενειών ή σημαντικών κοινωνικών ομάδων

Ø  Άτομα με κύρος και επιρροή στην κοινότητα

Τα κύρια καθήκοντά τους ήταν:

Ø  Συμμετείχαν στη λήψη αποφάσεων για την κοινότητα

Ø  Έκριναν διαφορές και υποθέσεις των πολιτών

Ø  Διατηρούσαν την τάξη και την παράδοση του νόμου

Ø  Ήταν μέλη του Σανχεντρίν (του ανώτατου συμβουλίου)

 

 

Συνοπτικός Πίνακας των «Δικαστών» του Ιησού Χριστού

 

Κατά Ματθαίον	Κατά Μάρκον	Κατά Λουκάν	Κατά Ιωάννην
			Αρχιερέας Άννας
Αρχιερέας (Καϊάφας) και το Συνέδριο των Ιουδαίων (Αρχιερείς, Γραμματείς και Πρεσβύτεροι)
Ρωμαίος Διοικητής : Πόντιος Πιλάτος
		Ηρώδης Αντίπας
		Ρωμαίος Διοικητής: Πόντιος Πιλάτος

 Επισήμανση: Λήφθηκαν στοιχεία από : 

• Την Καινή Διαθήκη (4 Ευαγγέλια)
• Βικιπαίδεια
• Την ιστοσελίδα: Σαν σήμερα

και υπήρξε βοήθεια από την τεχνητή νοημοσύνη