Περί του Εθνικού Συμβουλίου της Κύπρου, η μη θεμιτή ενέργεια του Ευρωβουλευτή Φειδία Παναγιώτου και άλλες ιστορίες λόγου

 

γράφει ο Δημήτριος Γκόγκας 

 
     

Το Εθνικό Συμβούλιο της Κύπρου είναι το ανώτατο συμβουλευτικό σώμα της πολιτικής ηγεσίας του κράτους για τον χειρισμό και τη χάραξη στρατηγικής στο Κυπριακό πρόβλημα.
     Το σώμα αυτό, δεν προβλέπεται από κανένα άρθρο του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, ούτε έχει ιδρυθεί με κάποιο νόμο ή διάταγμα. Πρόκειται για έναν άτυπο πολιτικό θεσμό (Εθιμικού/πολιτικού χαρακτήρα), οι αποφάσεις του οποίου έχουν καθαρά συμβουλευτικό και όχι δεσμευτικό χαρακτήρα για τον εκάστοτε Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο οποίος διατηρεί την αποκλειστική συνταγματική ευθύνη για την άσκηση της εξωτερικής πολιτικής.
 
      Ιστορικό Ίδρυσης και Δημιουργίας. Πότε και από ποιον ιδρύθηκε:
 
      Ο θεσμός στη σημερινή του μορφή συνεστήθη το 1976 από τον τότε Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Αρχιεπίσκοπο Μακάριο Γ'.
Ο σκοπός της δημιουργίας του: Η ανάγκη προέκυψε μέσα από τις τραγικές συνθήκες που διαμορφώθηκαν αμέσως μετά το πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή του 1974. Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος επεδίωξε τη δημιουργία ενός συλλογικού πολιτικού οργάνου για την εξέταση των πολιτικό-στρατιωτικών δεδομένων, τη διασφάλιση της μέγιστης δυνατής εθνικής ενότητας και τη χάραξη κοινής γραμμής πλεύσης και τακτικής στις διαπραγματεύσεις για την επίλυση του Κυπριακού. (Σημείωση: Ιστορικά, προϋπήρχαν παλαιότερες μορφές «Εθνικού Συμβουλίου» κατά την περίοδο της Αγγλο-κρατίας με τη συμμετοχή της Εκκλησίας, οι οποίες όμως καταργήθηκαν από τους Βρετανούς μετά τα Οκτωβριανά του 1931).
 
Ποιοι Συμμετέχουν:
 
Στο Εθνικό Συμβούλιο συμμετέχει η ανώτατη πολιτική ηγεσία της χώρας.
Η σύνθεσή του περιλαμβάνει:
1.    Τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο οποίος συγκαλεί το σώμα και προεδρεύει των συνεδριάσεων.
2.    Τους πρώην Προέδρους της Δημοκρατίας (εφόσον το επιθυμούν).
3.    Τον Πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων.
4.    Τους αρχηγούς ή εκπροσώπους των κοινοβουλευτικών κομμάτων (συνήθως των κομμάτων που εξασφαλίζουν την εκπροσώπησή τους στη Βουλή βάσει συγκεκριμένου ποσοστού ή κριτηρίων που ορίζει ο εκάστοτε Πρόεδρος).
 
Λόγω του ευαίσθητου χαρακτήρα των θεμάτων (εθνική ασφάλεια, διαβαθμισμένα έγγραφα συνομιλιών), οι συνεδριάσεις του Εθνικού Συμβουλίου γίνονται κεκλεισμένων των θυρών στο Προεδρικό Μέγαρο, και τα μέλη του δεσμεύονται από το απόρρητο των συζητήσεων.
 
 
 
Πρόσφατα ο αρχηγός του κόμματος Άμεση δημοκρατία Φειδίας Παναγιώτου αρνήθηκε να συμμετάσχει σε συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου και έστειλε στη θέση του ένα πολίτη που είπε πως του έχει εμπιστοσύνη! Έτσι απλά. Είναι νόμιμο αυτό, ηθικό, αποδεκτό;
 
    Αυτή η κίνηση του Φειδία Παναγιώτου να μην παρευρεθεί στο Εθνικό Συμβούλιο και να στείλει στη θέση του έναν εκπρόσωπο είναι νομικά επιτρεπτή, αλλά προκάλεσε έντονες συζητήσεις για το αν είναι πολιτικά και ηθικά αποδεκτή. Συγκεκριμένα, ο πρόεδρος του κόμματος «Άμεση Δημοκρατία», Φειδίας Παναγιώτου, ανακοίνωσε ότι αποχωρεί από τις συνεδριάσεις του σώματος επειδή —όπως δήλωσε με αυτογνωσία (!)— δεν κατέχει επαρκείς γνώσεις για το Κυπριακό πρόβλημα ώστε να συμβουλεύει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Στη θέση του όρισε ως εκπρόσωπο του κόμματος τον οικονομολόγο και επιχειρηματία Μάικ Σπανό, ο οποίος δεν έχει καμία σχέση με το κόμμα της Άμεσης Δημοκρατίας. Αυτό τουλάχιστον λέχθηκε!
1.    Είναι άραγε νόμιμο; αναρωτηθήκαμε.  Απολύτως νόμιμο, καθώς το Εθνικό Συμβούλιο δεν διέπετε από γραπτούς νόμους ή συνταγματικές διατάξεις. Καθώς πρόκειται για έναν άτυπο, συμβουλευτικό θεσμό, οι κανόνες λειτουργίας του καθορίζονται αποκλειστικά από τον εκάστοτε Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο οποίος απευθύνει τις προσκλήσεις.
Ιστορικά, τα πολιτικά κόμματα εκπροσωπούνται στις συνεδριάσεις από τον αρχηγό τους μαζί με έναν ακόμη στενό συνεργάτη ή σύμβουλό τους. Από τη στιγμή που ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αποδέχεται την εκπροσώπηση ενός κόμματος από συγκεκριμένο πρόσωπο (εν προκειμένω τον Μάικ Σπανό), δεν τίθεται κανένα ζήτημα νομιμότητας ή παρανομίας.
2.    Είναι ηθικό και ειλικρινές; Εδώ οι απόψεις διίστανται και εξαρτώνται από την πολιτική σκοπιά του καθενός. Οι υποστηρικτές αυτής της απόφασης θεωρούν ηθική και έντιμη την παραδοχή του Φειδία Παναγιώτου ότι στερείται εξειδικευμένων γνώσεων σε ένα τόσο κρίσιμο εθνικό ζήτημα. Από το να παρίσταται απλώς για τις κάμερες, προτίμησε να στείλει έναν άνθρωπο με τεχνοκρατικό και επιχειρηματικό υπόβαθρο. Οι επικριτές από την άλλη πλευρά, σημειώνουν ότι ένας εκλεγμένος πολιτικός αρχηγός (και Ευρωβουλευτής) έχει ηθική και πολιτική υποχρέωση να μελετά, να ενημερώνεται και να εκφέρει άποψη για το κορυφαίο ζήτημα της χώρας του, αντί να αποποιείται την προσωπική του ευθύνη μεταθέτοντάς την σε τρίτους.
3.    Είναι αποδεκτό; Η κίνηση αυτή αντιμετωπίστηκε με έντονο προβληματισμό και επικρίσεις από τον πολιτικό κόσμο και νομικούς της Κύπρου. Πολιτικοί αναλυτές και νομικοί (όπως ο Κρις Τριανταφυλλίδης) εξέφρασαν την άποψη ότι τέτοιες ενέργειες υποβαθμίζουν το κύρος του Εθνικού Συμβουλίου. Προσωπικά πιστεύω πως δεν έχει άδικο. Στο Εθνικό Συμβούλιο τυγχάνουν διαχείρισης άκρως απόρρητα έγγραφα της κυβερνητικής στρατηγικής και των Ηνωμένων Εθνών. Η μεταβίβαση αυτής της πρόσβασης σε άτομα που δεν έχουν εκλεγεί από τον λαό, αλλά απλώς απολαμβάνουν την «εμπιστοσύνη» και την «εύνοια» ενός αρχηγού, εγείρει σοβαρά ερωτήματα για την ασφάλεια και τον ρόλο των συμμετεχόντων. Συνοψίζοντας, ο Φειδίας Παναγιώτου εκμεταλλεύτηκε την άτυπη φύση του θεσμού για να πράξει κάτι νομικά εφικτό, το οποίο όμως δοκιμάζει τα παραδοσιακά πολιτικά θέσμια της Κυπριακής Δημοκρατίας.
 
 
 
Συμπερασματικά θα πρέπει λοιπόν ο θεσμός του εθνικού συμβουλίου να τεθεί υπό την προστασία κάποιου νόμου, κάποιου διατάγματος ή να ενσωματωθεί στο σύνταγμα; Είναι μια ερώτηση που εγείρεται μετά από αυτή την κίνηση του Ευρωβουλευτή.
     Η συζήτηση για τη νομική ή συνταγματική κατοχύρωση του Εθνικού Συμβουλίου της Κύπρου είναι ένα από τα πιο διαχρονικά και σύνθετα ζητήματα του κυπριακού δημόσιου δικαίου, με ισχυρά επιχειρήματα και από τις δύο πλευρές.
Οι υποστηρικτές της νομικής κατοχύρωσης υποστηρίζουν ότι ο θεσμός πρέπει να εκσυγχρονιστεί για τους εξής λόγους:
1.  Διασφάλιση του Απορρήτου: Ένας νόμος θα επέβαλε αυστηρές ποινικές κυρώσεις σε περίπτωση διαρροής διαβαθμισμένων εγγράφων, λύνοντας το μόνιμο πρόβλημα των «διαρροών» στον τύπο.
2.  Σαφή Κριτήρια Συμμετοχής: Θα ορίζονταν με ακρίβεια ποιοι δικαιούνται να συμμετέχουν (π.χ. ποσοστά κομμάτων, δυνατότητα αντικατάστασης), αποτρέποντας αυθαίρετες αποφάσεις ή κινήσεις εντυπωσιασμού.
3.  Θεσμική Συνέχεια: Η λειτουργία του δεν θα εξαρτιόταν από τη βούληση ή τις προσωπικές σχέσεις του εκάστοτε Προέδρου με την αντιπολίτευση.
Πολλοί όμως
Υπάρχουν όμως και αυτοί που επιχειρηματολούν κατά την θεσμοθέτησης όπως δηλαδή της διατήρησης του Άτυπου Χαρακτήρα.
Οι πολέμιοι της νομικής ρύθμισης, στους οποίους περιλαμβάνονται οι περισσότεροι συνταγματολόγοι και Πρόεδροι, προτάσσουν τα εξής:
1.  Παραβίαση του Προεδρικού Συστήματος: Το Σύνταγμα της Κύπρου αναθέτει την αποκλειστική ευθύνη της εξωτερικής πολιτικής στον Πρόεδρο. Αν το Εθνικό Συμβούλιο γινόταν συνταγματικό όργανο, θα δημιουργείτο ένα «παράλληλο κέντρο εξουσίας» που θα περιόριζε παράνομα τις προεδρικές εξουσίες.
2.  Απώλεια Ευελιξίας: Η άτυπη φύση επιτρέπει στον Πρόεδρο να συγκαλεί το σώμα εκτάκτως, να αλλάζει την ατζέντα και να διαβουλεύεται ελεύθερα χωρίς τις χρονοβόρες γραφειοκρατικές διαδικασίες που απαιτεί ένας νόμος.
3.  Κίνδυνος Δικαστικών Εμπλοκών: Αν ο θεσμός ελεγχόταν από νόμο, οποιαδήποτε διαφωνία για τη σύνθεση ή τις διαδικασίες του θα μπορούσε να οδηγηθεί στα δικαστήρια, μπλοκάροντας την εθνική στρατηγική σε κρίσιμες στιγμές.
 
Ποια λοιπόν είναι η επικρατούσα τάση; Μέχρι σήμερα, η πολιτική ηγεσία της Κύπρου προκρίνει τη διατήρηση του άτυπου χαρακτήρα, αλλά με προσπάθειες αυτορρύθμισης. Αντί για νόμο, κατά καιρούς υιοθετούνται «Κανονισμοί Λειτουργίας» (με τη σύμφωνη γνώμη των μελών), οι οποίοι αποτελούν ένα είδος κυρίου συμβολαίου τιμής, χωρίς όμως νομική ισχύ.
 
 
Στην Ελλάδα πως λειτουργεί το Εθνικό Συμβούλιο;
 
Οι βασικοί άξονες λειτουργίας του στην Ελλάδα είναι οι εξής:
 
1. Νομική και Συνταγματική Κατοχύρωση Σύνταγμα: Προβλέπεται ρητά στην παράγραφο 4 του άρθρου 82 του Συντάγματος της Ελλάδας.Νόμος: Η ακριβής συγκρότηση, οι αρμοδιότητες και ο τρόπος λειτουργίας του καθορίζονται με ειδικό νόμο (συγκεκριμένα από τον Νόμο 3132/2003).
2. Σύνθεση και Συμμετοχή (Πολιτικοί και Τεχνοκράτες). Αντίθετα με την Κύπρο όπου συμμετέχουν μόνο αρχηγοί κομμάτων, το ελληνικό ΕΣΕΠ έχει μικτό χαρακτήρα (πολιτικό και τεχνοκρατικό):
    Πρόεδρος: Δεν προεδρεύει ο Πρωθυπουργός, αλλά ο Υπουργός Εξωτερικών.
    Βουλή: Συμμετέχει ο Πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής.
   Κόμματα: Κάθε κόμμα που είναι αναγνωρισμένο από τον Κανονισμό της Βουλής εκπροσωπείται από δύο άτομα (εκ των οποίων ο ένας υποχρεωτικά βουλευτής).
Τεχνοκράτες/Εμπειρογνώμονες: Συμμετέχουν ο Υπηρεσιακός Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Εξωτερικών, ο Προϊστάμενος του Κέντρου Ανάλυσης και Σχεδιασμού (ΚΑΣ), καθώς και πρόσωπα με ειδικές γνώσεις ή εμπειρία (π.χ. πρέσβεις επί τιμή, πανεπιστημιακοί καθηγητές).
4.  Ρόλος και Αρμοδιότητες Συμβουλευτικός Χαρακτήρας: Όπως και στην Κύπρο, το ΕΣΕΠ είναι συμβουλευτικό όργανο προς την Κυβέρνηση. Δεν παίρνει αποφάσεις εξωτερικής πολιτικής, καθώς αυτή η ευθύνη ανήκει αποκλειστικά στην εκάστοτε Κυβέρνηση. Εξετάζει ζητήματα στρατηγικού σχεδιασμού της εξωτερικής πολιτικής και θέματα εθνικού ενδιαφέροντος (π.χ. Ελληνοτουρκικά, Κυπριακό, σχέσεις με γειτονικές χώρες, διεθνείς κρίσεις).Οι συζητήσεις είναι απόρρητες και οι συμμετέχοντες δεσμεύονται νομικά από την υποχρέωση εχεμύθειας.
 
Η βασική διαφορά με την Κύπρο (Στο ζήτημα της «εκπροσώπησης»)
Στο ελληνικό μοντέλο, επειδή ο νόμος ορίζει με ακρίβεια ότι τα κόμματα στέλνουν «δύο εκπροσώπους», τα κόμματα επιλέγουν εξαρχής ποιοι θα είναι αυτοί οι σταθεροί εκπρόσωποι (συνήθως ο τομεάρχης εξωτερικών του κόμματος και ένας ειδικός σύμβουλος).Επομένως, στην Ελλάδα δεν θα μπορούσε να δημιουργηθεί το «παράδοξο» της Κύπρου, όπου ένας αρχηγός αποφασίζει ξαφνικά να στείλει έναν αντικαταστάτη της τελευταίας στιγμής βασιζόμενος απλώς στην προσωπική του εμπιστοσύνη, καθώς οι εκπρόσωποι είναι θεσμικά ορισμένοι και εγκεκριμένοι εκ των προτέρων βάσει του νόμου.
 
Προσωπική εκτίμηση
    Προκειμένου να αποφευχθούν καταστάσεις όπως αυτές που δημιουργήθηκαν πρόσφατα πρέπει να σταματήσει η παραδοξότητα και η προχειρότητα που μας χαρακτηρίζει σε μείζονα θέματα της πολιτικής μας ζωής, εδώ στην Κύπρο, θα πρέπει να  θεσμοθετήσουμε υψηλού επιπέδου συνεδριάσεις όπως αυτές του εθνικού συμβουλίου της Κύπρου. Φυσικά ότι δεν απαγορεύεται, δεν σημαίνει ότι και επιτρέπεται.
    Η ενέργεια του ευρωβουλευτή κρίνεται, αν και νόμιμη, προσβλητική προς την θεσμό του Εθνικού Συμβουλίου. Μετά από 3 και πλέον χρόνια τριβής με την πολιτική, απέδειξε ότι δεν έχει μελετήσει όσο θα έπρεπε το βασικό πρόβλημα της Κύπρου (το κυπριακό ζήτημα) γι αυτό και ο ίδιος ανέφερε ότι δεν είναι γνώστης. Όμως αυτό δεν αποτελεί άλλοθι αλλά μια καλοζυγισμένη δικαιολογία.  Ο συγκεκριμένος πολιτικός είχε την δυνατότητα να στείλει την αντιπρόεδρο του κόμματος, κάποιον βουλευτή της άμεσης δημοκρατίας ή να αποφασιστεί μέσω του διαδικτυακού συστήματος της «άμεσης δημοκρατίας» ο εκπρόσωπος. Κρίμα για την Κυπριακή Δημοκρατία !
 
Παραπομπές:
1.       https://www.polignosi.com/cgibin/hweb?-A=3374&-V=limmata
2.       https://www.gov.cy/presidency/en/about/office-and-competencies/
3.       https://www.law.gov.cy/law/law.nsf/history-el/history-el?OpenDocument
4.       https://www.philenews.com/politiki/article/1725362/i-nea-sinthesi-tou-ethnikou-simvouliou-meta-tis-vouleftikes-ekloges-tris-apochorisis-ke-dio-nees-isodi/
5.       https://www.sigmalive.com/news/politics/1318819/oloklirwthike-i-sinedria-toy-ethnikou-simvoylioy
6.       https://en.politis.com.cy/news/politics/1021409/fidias-skips-national-council-sends-mike-spanos
7.       https://www.kiprinform.com/el/cyprus_news/fidias-panayiotou-appoints-mike-spanos-to-represent-direct-democracy-at-national-council-el/
8.       https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A6%CE%B5%CE%B9%CE%B4%CE%AF%CE%B1%CF%82_%CE%A0%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CF%8E%CF%84%CE%BF%CF%85
9.       https://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/bcc26661-143b-4f2d-8916-0e0e66ba4c50/s-symexpo-pap.pdf

Περί «ανθελληνική στάσης» στην κυπριακή πολιτική

 του Δημητρίου Γκόγκα 

     

Ο χαρακτηρισμός «ανθελληνική στάση» στην κυπριακή πολιτική είναι έντονα φορτισμένος και χρησιμοποιείται διαφορετικά από διαφορετικούς ιδεολογικούς χώρους. Δεν υπάρχει κάποιο επίσημα αναγνωρισμένο κόμμα στην Κύπρο που να αυτοπροσδιορίζεται ως «ανθελληνικό». Επί της ουσίας ας χρησιμοποιήσουμε τη λαική παροιμία: «Να σε κάψω Γιάννη, να σ' αλείψω λάδι». 

Συνήθως, ο όρος χρησιμοποιείται από πολιτικούς αντιπάλους για να περιγράψει θέσεις όπως:

• έμφαση στην ξεχωριστή κυπριακή ταυτότητα αντί της ελληνοκεντρικής, που προχωρά μέχρι και την λανθασμένη θεώρηση περί "Κυπριακού" έθνους
• καταγγελτική κριτική προς την ελληνική πολιτική ή τον ιστορικό ρόλο της Ελλάδας στην Κύπρο,
• υποστήριξη πιο συμβιβαστικών λύσεων στο Κυπριακό, πολλές φορές σε βάρος της Ε/Κ πλευράς
• απόρριψη εθνικιστικών αφηγήσεων περί Ένωσης ή «εθνικού κέντρου», ικανοποιώντας έτσι την πολιτική πλευρά στα κατεχόμενα αλλά και στην Τουρκία. 

      Στο δημόσιο πολιτικό διάλογο, τέτοιες κατηγορίες έχουν κατά καιρούς απευθυνθεί (επισημανθεία) προς πολιτικές δυνάμεις όπως το ΑΚΕΛ, ανερχόμενα πολιτικά κόμματα ή μικρότερες ομάδες που προβάλλουν περισσότερο τον «κυπριωτισμό» ως πολιτική και εθνική ταυτότητα. Από την άλλη πλευρά, οι ίδιες αυτές δυνάμεις απορρίπτουν τον χαρακτηρισμό και υποστηρίζουν ότι εκφράζουν πατριωτική στάση υπέρ της ανεξαρτησίας και της ειρηνικής συνύπαρξης στην Κύπρο. Μια στάση φυσικά που εκμεταλεύεται η Τ/Κ (υπό την σκιά της Τουρκίας) προς όφελός της. 

Αντίθετα, κόμματα όπως ο ΔΗΣΥ, το ΔΗΚΟ, το ΕΛΑΜ ή και η ΕΔΕΚ (ακόμα και μικρότερα κόμματα ή πολιτικές πατριωτικές ομάδες και σωματεία)  συνδέονται συχνότερα — σε διαφορετικό βαθμό — με πιο ελληνοκεντρικές ή εθνικές αναφορές.

Ιστορικά, αυτή η αντιπαράθεση έχει ρίζες σε γεγονότα όπως:

• το "προδοτικό" πραξικόπημα του 1974,
• η τουρκική εισβολή, με τα γνωστά αποτελέσματα
• η σχέση της Κύπρου με τη χούντα στην Ελλάδα,
• η διαχρονική συζήτηση γύρω από την Ένωση, και 
• το μη αποδεκτό σχέδιο Σχέδιο Ανάν.

Αναρωτιέμαι εάν τελικά είναι μια σύγκρουση πολιτικής και ιστορικής ερμηνείας παρά για ξεκάθαρο διαχωρισμό «φιλελληνικών» και «ανθελληνικών» κομμάτων ή όχι. 

Περί της έγερσης ή της ανάρτησης της Ελληνικής Σημαίας στην Κύπρο

 γράφει ο Δημήτριος Γκόγκας

     Το τελευταίο διάστημα έγινε λόγος περί της νομιμότητας της έγερσης της Ελληνικής Σημαίας στην μαρτυρική Κύπρο, ύστερα από μία τοποθέτηση αντιπροέδρου πολιτικού κόμματος της Κύπρου και υποψήφιας βουλεύτριας κατά τις βουλευτικές εκλογές του Μαίου 2026, στην οποία ανέφερε ότι θα πρέπει στην Κύπρο να ανεμίζουν μόνο οι Κυπριακές Σημαίες (όχι οι ελληνικές και όχι οι ελληνοκυπριακές). Φυσικά κανείς δεν κατάλαβε μέχρι και σήμερα την διαφορά της Κυπριακής σημαίας από αυτή της Ελληνοκυπριακής! 

   

Αναζητώντας λοιπόν στοιχεία διαπίστωσα ότι : η  έγερση ή ανάρτηση της ελληνικής σημαίας στην Κύπρο δεν είναι γενικά παράνομη. Η ελληνική σημαία χρησιμοποιείται ευρέως από ιδιώτες, σε εκκλησίες, σχολεία, δημόσιες εκδηλώσεις και εθνικές επετείους, ιδιαίτερα λόγω των ιστορικών και πολιτιστικών δεσμών μεταξύ Κύπρου και Ελλάδας. Η ανάρτηση από τους ιδιώτες δηλώνει και το βαθύτερο αίσθημα τους, ότι ανήκουν στο ελληνικό έθνος και πως η Κύπρος είναι γη Ελληνική! (προσοχή όχι της Ελλάδας, αλλά του ελληνισμού) 

Υπάρχουν όμως ορισμένα σημεία που έχουν σημασία και θα πρέπει να προσεχθούν ιδιαίτερα:

•  Σε κρατικά κτίρια και επίσημους χώρους ισχύουν συγκεκριμένοι κανονισμοί για το ποιες σημαίες υψώνονται και με ποια πρωτόκολλα.
• Δεν επιτρέπεται η χρήση σημαίας με τρόπο που να συνδέεται με υποκίνηση βίας, μίσους ή παράνομων ενεργειών.
• Σε κάποιες περιπτώσεις (π.χ. σχολεία, στρατός, δημόσια υπηρεσία) μπορεί να υπάρχουν διοικητικοί κανόνες για το πώς και πότε αναρτώνται σημαίες.

Για την νομιμότητα της ανάρτησης ή έγερσης της Ελληνικής σημαίας  στη μεγαλόνησο υπάρχει σχετική συνταγματική πρόβλεψη. Το βασικό κείμενο είναι το Άρθρο 4 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Συγκεκριμένα, το άρθρο αναφέρει ότι:

«Αι αρχαί της Δημοκρατίας … αναρτώσι την σημαίαν της Δημοκρατίας και έχουσι το δικαίωμα να αναρτώσι κατά τας εορτάς ταυτοχρόνως ομού μετά της σημαίας της Δημοκρατίας την ελληνικήν και την τουρκικήν σημαίαν.»

Αυτό δείχνει ότι το ίδιο το Σύνταγμα αναγνωρίζει ρητά τη δυνατότητα ανάρτησης της ελληνικής σημαίας σε συγκεκριμένα πλαίσια.

Το σημαντικό είναι ότι:

• δεν υπάρχει γενική απαγόρευση για ιδιώτες να αναρτούν την ελληνική σημαία,
• ούτε υπάρχει ποινική διάταξη που να καθιστά παράνομη την κατοχή ή ανάρτησή της από πολίτες.

     

Ας διαβάσουμε παρακάτω ολόκληρο το άρθρο 4 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας και ας αναλογιστούμε το κακό που κάνουν κάποιοι όταν μιλούν χωρίς να έχουν τη γνώση των νόμων και των κανονισμών που διέπουν την ανάρτηση συμβόλων και μάλιστα του εθνικού μας συμβόλου. Θα επισήμανα δε, τους συμπολίτες μου, εδώ στην Κύπρο, ειδικά αυτους που έσπευσαν να χειροκροτήσουν τις δηλώσεις της υποψήφιας βουλεύτριας, πριν μιλήσουν, πριν εκφράσουν μια άποψη 'διχαστική" να μελετούν. 

ΑΡΘΡΟΝ 4 

1. Η Δημοκρατία έχει ιδίαν σημαίαν ουδετέρου σχεδίου και χρώματος, την οποίαν επιλέγουσιν από κοινού ο Πρόεδρος και ο Αντιπρόεδρος της Δημοκρατίας. 

2. Αι αρχαί της Δημοκρατίας και οιονδήποτε νομικόν πρόσωπον δημοσίου δικαίου ή οργανισμός κοινής ωφελείας ιδρυόμενος δια ή συμφώνως τω νόμω της Δημοκρατίας αναρτώσι την σημαίαν της Δημοκρατίας και έχουσι το δικαίωμα να αναρτώσι κατά τας εορτάς ταυτοχρόνως ομού μετά της σημαίας της Δημοκρατίας την ελληνικήν και την τουρκικήν σημαίαν. 

3. Αι κοινοτικαί αρχαί και τα ιδρύματα αυτών έχουσι το δικαίωμα, να αναρτώσι κατά τας εορτάς ταυτοχρόνως ομού μετά της σημαίας της Δημοκρατίας την ελληνικήν ή την τουρκικήν σημαίαν. 

4. Πας πολίτης της Δημοκρατίας ή οιαδήποτε οργάνωσις αποτελούσα ή μη νομικόν πρόσωπον, εξαιρουμένων των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, της οποίας τα μέλη είναι πολίται της Δημοκρατίας, έχουσι το δικαίωμα να αναρτώσιν επί της κατοικίας ή του καταστήματος αυτών την σημαίαν της Δημοκρατίας ή την ελληνικήν ή την τουρκικήν σημαίαν, άνευ οιουδήποτε περιορισμού.

Διαβάζοντας την ποιητική συλλογή: «Εν Αρχή ἦν ἡ Θάλασσα» της Αθηνάς Τέμβριου

 γράφει ο Δημήτριος Γκόγκας 

 
     

   Στη νέα της ποιητική συλλογή η ποιήτρια Αθηνά Τέμβριου, χρησιμοποιεί πολύ-επίπεδους συμβολισμούς, ενσωματώνει φιλοσοφικές αναφορές, δείχνει ότι δουλεύει πολύ τη μουσικότητα της γλώσσας και με απόλυτο σεβασμό συνδέει το προσωπικό με το συλλογικό βίωμα. Ο ίδιος ο τίτλος «Εν Αρχή ἦν ἡ Θάλασσα» παραπέμπει άμεσα στη βιβλική φράση «Εν αρχή ην ο Λόγος». Αυτό άμεσα υποδηλώνει ότι η θάλασσα λειτουργεί πιθανόν ως αρχέγονο σύμβολο, ως πηγή ζωής, μνήμης, πατρίδας ή συνείδησης, ίσως και ως μεταφορά της κυπριακής ταυτότητας και της ιστορικής μοίρας.

Ας αναγνώσουμε με ποιητική ευλάβεια το ομότιτλο ποίημα της συλλογής:

Εν Αρχή ἦν ἡ Θάλασσα
 
Η εκκλησιά του είναι δίπλα στο κύμα
δίχως τοίχους, εικόνες και τέμπλο
Πλήθος χρωματιστές λείες πέτρες
και κοχύλια μεσονύχτια ανάβουν
 
Αν ερχόταν ξανά
Θα διάλεγε τη θάλασσα,
να θελήσει τον κόσμο απ΄ την αρχή
ο αλιεύς ψυχών.
 
Θα μουρμούριζε το κύμα ανάσταση,
ο ήλιος το άσμα της άνοιξης,
ο αγέρας θα έφερνε ξανά στη στεριά
Λίγες στάλες απ΄ την αγάπη
 
Η εκκλησιά του είναι δίπλα στο κύμα
δίχως ράσα, καντήλια και θυμιατό.
Μονάχα γλάροι προσκυνητές και 
λίγοι ψαράδες που ρίχνουν τα δίχτυα τους.
 
 
      Στους 4 πρώτους στίχους η ποιήτρια αφαιρεί όλα τα εξωτερικά γνωρίσματα της οργανωμένης λατρείας: τοίχους, εικόνες, τέμπλο. Η εκκλησία εδώ δεν είναι οικοδόμημα αλλά βίωμα. Είναι κοντά στη φύση, στην αλήθεια της ύπαρξης, κοντά, δίπλα στην συνεχή κίνηση της ζωής.  Οι πέτρες και τα κοχύλια είναι εκείνα τα ταπεινά υλικά, δουλεμένα από τον χρόνο και τη θάλασσα, που συμβολίζουν την μνήμη και την αιωνιότητα.

«Αν ερχόταν ξανά

Θα διάλεγε τη θάλασσα…»

    Σκέφτομαι εδώ να εμφανίζεται με σαφήνεια ο Χριστός, χωρίς όμως να κατονομάζεται άμεσα. Η ποιήτρια λοιπόν φαντάζεται πως αν ο Χριστός επέστρεφε σήμερα, δεν θα επέλεγε παρά την θάλασσα, που είναι η αρχή, η αλήθεια, η καθαρότητα του κόσμου. Έτσι επιλέγεται και μια καθαρά βιβλική φράση «αλιεύς ψυχών», μια ξεκάθαρη αναφορά στους μαθητές αλλά και στον ίδιο τον Υιό του Θεού και του Ανθρώπου.
    Ακολουθώντας την ροή του ποιήματος βρισκόμαστε ενώπιον ενός εξαιρετικού στίχου: «Θα μουρμούριζε το κύμα ανάσταση». Η αναμενόμενη  ανάσταση δεν πραγματοποιείται από άνθρωπο αλλά από το ίδιο το κύμα. Ήρεμα, σιγανά, με ένα μουρμούρισμα. Με καράβι τον ήλιο και την Άνοιξη. Που δεν γεννά, παρά μόνο την ελπίδα, την αγάπη! Πλησιάζοντας στο τέλος, θα έλεγε κανείς ότι αναγνώσκουμε κάποιο πατερικό κείμενο, βαθιά τελετουργικό.  Με οδηγούς τους «ψαράδες», τους πρώτους μαθητές δηλαδή του σταυρωμένου, τους απλούς και ταπεινούς ανθρώπους, αγκαλιάζουμε τη θάλασσα, σαν τόπο αποκάλυψης, κάθαρσης αλλά και μια υπόσχεση νέας αρχής.
 

 

                                           Δημήτριος Γκόγκας και Αθηνά Τέμβριου

Προσβλητική, εριστική, και ντροπιαστική ανάρτηση του ποιητή Γεώργιου Φράγκου ως προέδρου της Ένωσης Συντακτών Κύπρου

 

Ο πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Κύπρου κ. Γιώργος Φράγκος (είναι και ποιητής!) με μια ντροπιαστική, εριστική, προσβλητική ανάρτηση, ανέδειξε το μίσος και το μένος που τρέφεται από μια μερίδα ελληνοκυπρίων προς τους Ελλαδίτες και την Ελλάδα, μετά την άφιξη των ελληνικών δυνάμεων στην Κύπρο.

Διαβάστε την

´Στρατόκαυλοι, ελληνούτσοι, φουστανελάδες, τσολιάδες, εθνικάφρονες, καυλοπυρέσσοντες κουλάρετε, ηρεμήστε, χαλαρώστε. Η ευφορία σας είναι έωλη, παράλογη, ετερόφωτη, και συννεφοβατούσα. Προσγειωθείτε. Πυρομανείς, μην ηδονίζεστε με τη φωτιά. Συνέλθετε’ !

Χριστιανοί Πάστορες προσευχήθηκαν μαζί με τον Ντόναλτ Τράμπ (απίστευτη φωτογραφία)

 μια απλή προσέγγιση του Δημητρίου Γκόγκα

Κάποιοι χριστιανοί πάστορες προσευχήθηκαν μαζί με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, για την επιτυχία της χώρας στον πόλεμο με το Ιράν, κατά τη διάρκεια συνάντησης που πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Πέμπτης στο Οβάλ Γραφείο. Θεωρώ ότι αυτή η προσευχη καθώς και η φωτογραφία (ή η είδηση)  θα μπορούσε να μην δει το φως της δημοσιότητας. Μέγιστη Υποκρισία και ηλιθιότητα. 

Οι θρησκευτικοί ηγέτες συγκεντρώθηκαν γύρω από τον Αμερικανό πρόεδρο, ο ένας ακουμπώντας στον ώμο του αλλου  (δύναμη εν τη ενώσει) και συμμετείχαν σε ομαδική προσευχή, ζητώντας θεία καθοδήγηση (Ο Ιησούς να μας σώσει), σοφία (τόση σοφία που να την βρούμε , την έχει όλη ο πρόεδρος) και προστασία καθώς ηγείται της χώρας σε μια περίοδο αυξημένων γεωπολιτικών εντάσεων. 

Κάτι δεν πάει καλά με τον ακριβή πληθυσμό των Τουρκοκυπρίων; ή μου φαίνεται;

1. Κατά την απογραφή του 1960, ο πληθυσμός της Κυπριακής Δημοκρατίας ανερχόταν σε 572.707, από τις οποίες

α. 77,1% ήταν Ελληνοκύπριοι,

β. 18,2% Τουρκοκύπριοι,

γ. 1,1% Μαρωνίτες, Αρμένιοι και Λατίνοι και

δ. 3,6% άλλοι.

2. Κατά την απογραφή του 2011,Ο πληθυσμός της Κυπριακής Δημοκρατίας ανερχόταν στις 952.100, από τις οποίες

α. 681.000 (71,5%) ανήκουν στην ελληνοκυπριακή κοινότητα,

β. 90.100 (9,5%) στην τουρκοκυπριακή κοινότητα και

γ. 181.000 (19,0%) είναι ξένοι που κατοικούν στην Κύπρο.

3. Απογραφή στην Κατεχόμενη Κύπρο υπό την επίβλεψη του ΟΗΕ το 2011 απέδειξε ότι κατοικούν εκεί: 286000 πολίτες!

4. Η Αρχή Επικοινωνιών της Τουρκίας ανακοίνωσε ότι η ΤΔΒΚ έχει συνολικά 996.401 συνδρομητές κινητής τηλεφωνίας, εκ των οποίων οι 811.183 είναι ενεργοί. Με τη βοήθεια ειδικών από την Τουρκία, διαπιστώθηκε ότι το ποσοστό διείσδυσης κινητής τηλεφωνίας στο ψευδοκράτος είναι 113,5%. Ο πληθυσμός λοιπόν υπολογίζεται σε περίπου 878.000.

5. Κάποιες εκτιμήσεις "ειδικών" υπολογίζουν σήμερα ότι ο πληθυσμός είναι: 476.000 πολίτες!

Σε όλες τις περιπτώσεις η αναλογία Ελληνοκυπριων - Τουρκοκυπρίων - διαφόρων: 

78% - 18 % - 4% έχει διαταραχθεί, έχει αλλάξει δραματικά! 

Εύλογα αναρωτιέται κανείς πως είναι δυνατόν το 2018 οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι να είναι: 190.553 πολίτες, ενώ σε αυτές τις εκλογές: 217.000 πολίτες!

Περί των ορίων συνταξιοδότησης / Μια άλλη άποψη / ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΟΓΚΑΣ

 Κάποια στιγμή, ίσως στο μακρινό μέλλον, θα πρέπει οι Κυβερνήσεις των κρατών (των ανεπτυγμένων;) να σταματήσουν να αυξάνουν τα όρια συνταξιοδότησης και να βλέπουν το όριο αυτό με άλλο πρίσμα. Τι εννοώ; Θα πρέπει να κατηγοριοποιηθούν τα επαγγέλαματα και να ζητείται από τους ανθρώπους (τους πολίτες) ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα εργασίας. Πχ 40 χρόνια εργασίας από αυτούς που υπηρετούν στα σώματα ασφαλείας, οπότε εάν ένας στρατιωτικός ξεκινά να εργάζεται από τα 17 (είσοδος στη στρατιωτική σχολή) συν 40 χρόνια εργασίας να συνταξιοδοτείται στα 57. Ένα άλλο παράδειγμα, εάν από τον μεταλλωρύχο απαιτείται να εργάζεται πχ 25 χρόνια και ξεκινά να εργάζεται από τα 25 του, τότε 25+25= συνταξιοδότηση στα 50. Φυσικά το σχέδιο αυτό θα εκπονηθεί από τους ...ειδικούς και όχι από τους τεχνοκράτες που το μόνο που βλέπουν στον άνθρωπο είναι ένα πλάνο αιώνιας εκμετάλλευσης.

...αλλά το παιδί είναι εκεί με το χέρι απλωμένο και ζητά βοήθεια...

 

 

 Σε ένα κόσμο τόσο βάρβαρο, δεν ξέρω πραγματικά πως μπορεί κάποιος να μην στέκεται δίπλα στον αδύναμο. Οι πόλεμοι πλέον γίνονται και έχουμε την δυνατότητα να τους παρακολουθούμε σε απ ευθείας μετάδοση. Οι βόμβες, οι πύραυλοι, τα μαχητικά αεροπλάνα και όλες οι στρατιωτικές ορολογίες έχουν γίνει μέρος της καθημερινότητάς μας. Αριθμοί νεκρών αμάχων, παιδιών, αριθμοί που ανακοινώνονται με τόση ηρεμία από τους εκφωνητές των ειδήσεων, που σοκάρομαι πρώτα από αυτή την εικόνα και ύστερα από το παιδί που απλώνει το χέρι για να ζητήσει λίγο ψωμί! Έτσι γίναμε, έτσι μας ξευτιλίζει το σύστημα της υγιούς Δύσης και της παρανοικής Μέσης Ανατολής. 

Είσαι με την Δύση, δηλαδή ανήκεις στην ομάδα των κρατών που στέκονται δίπλα στο έθνος που πριν από 80-90 χρονια επιχείρησαν να το εξαφανίσουν σέρνοντας το στα στρατόπεδα και οι αριθμοί των ανθρώπων που χάνονται απλώς είναι στατιστικοί. Και κάθε μέρα χάνονται και αυτοί που κρατούν σημειώσεις. Το παιδί στο μεταξύ συνεχίζει να απλώνει το χέρι για λίγο ψωμί. 

"Τρέχουμε κάθε μέρα στο σημείο που μας λένε ότι θα έρθει η ανθρωπιστική βοήθεια. Και δεν έρχεται. Και τρώμε χώμα και άμμο, τρώμε πέτρες." Και αρπάζει μια χούφτα χώμα και την χώνει στο γδαρμένο στόμα του. Κάποιος το καταγράφει και γίνεται viral. Kαι αναπαράγεται και την μεταδίδουν δεκάδες, εκατοντάδες, χιλιάδες κινητά τηλέφωνα και κομπιούτερς, αλλά το παιδί είναι εκεί με το χέρι απλωμένο και ζητά βοήθεια. Μα εμείς είμαστε φυλακισμένοι στον κόσμο μας. 

Προσοχή (!) παραμονεύουν Απολιτίκ [1]

Αφορμή για τα δυο λόγια που ακολουθούν είναι η παρακάτω παράγραφος από την εισαγωγική ομιλία του πρωθυπουργού της Ελλάδας κον Κυριάκου Μητσοτάκη στην 1η συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου. 

Διαβάζουμε: 

                 "...Γιατί, πράγματι, βρισκόμαστε σε ένα τοπίο το οποίο δεν το σκιάζουν μόνο διακηρύξεις και, θα έλεγα, σχετικά πρωτοφανείς εξαγγελίες προαναγγέλλοντας και γεωστρατηγικές μεταβολές, αλλαγές στις ζώνες επιρροής. Μπροστά μας διαμορφώνεται και ένα πρωτόγνωρο σκηνικό όπου παγκόσμιοι οικονομικοί παράγοντες διεκδικούν τον ρόλο διαμορφωτή της κοινής γνώμης σε πολλές χώρες, ένα φαινόμενο το οποίο και με τη συνδρομή της ακόρεστης κατανάλωσης fake news πολιορκεί, θα έλεγα, τον δυτικό πολιτισμό του ορθού λόγου και της δημοκρατίας..."

      Όπως καταλαβαίνετε αναφέρθηκε ξεκάθαρα στους μεγιστάνες του πλούτου, που με τον ένα ή άλλο τρόπο έχουν εισχωρήσει στο πολιτικό σκηνικό και προσπαθούν με την δύναμη της αναγνωρισιμότητας και των χρημάτων, να επηρρεάσουν την κοινή γνώμη πολλών κρατών προς κάποια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Στο θολό αυτό τοπίο έχουν κάνει την εμφάνισή τους και νεαροί γιουτούπερ (σε τουλάχιστον 3 χώρες της ΕΕ έχουν εκλεγεί ευρωβουλευτές γιουτούπερ) που με την δύναμη που παρέχει η εικόνα και ο ήχος των κοινωνικών δικτύων (Χ, FB, TIK-TOK, κτλ) έχουν δημιουργήσει την απόλυτη σύγχυση γύρω από την ορθότητα, την αναγκαιότητα, την δύναμη της πολιτικής στη ζωή του ανθρώπου, στη ζωή των πολιτών. 

    Οι κοινωνίες έχουν επηρρεαστεί, έτσι δείχνουν μέχρι στιγμής τα στοιχεία, και τα αποτελέσματα αυτών των παρεμβάσεων είναι πλέον εμφανή. Αμφισβητήσεις χωρίς όρια, χωρίς στοιχεία και χωρίς αποδείξεις. Αμφισβητήσεις χωρίς γνώση, χωρίς πολιτική χροιά, με δυναμική αποσταθεροποίησης πολιτικών συστημάτων. Κυριαρχεί η αντιπάθεια προς όλες τις πολιτικές παρατάξεις οι οποίες άπτονται των ζητημάτων που στέκονται ως εμπόδια στις προσωπικές φιλοδοξίες αυτών των ατόμων. Χαρακτηρίζεται  ο λόγος τους από κυνικότητα, επιθετικότητα, απάθεια και προσβολές. 

      Προσοχή λοιπόν από όλους αυτούς που έρχονται και κομίζουν δώρα. Συνήθως λάμπουν χωρίς να είναι χρυσός!

[1]Απολιτικότητα ονομάζεται η απάθεια ή αντιπάθεια προς όλες τις πολιτικές παρατάξεις. Ο όρος μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί σε καταστάσεις όπου ένα άτομο παρουσιάζει τις συγκρουόμενες απόψεις κομμάτων, χωρίς να ταυτίζεται με καμία από αυτές. Η απολιτικότητα γενικότερα σημαίνει πολιτική ουδετερότητα.

Όταν είσαι πολιτικός, Ευρωβουλευτής, γενικότερα Δημόσιο πρόσωπο και θεσμικός παράγοντας δεν

 μπορείς να γελάς για τα αποτελέσματα των πολιτικών που υποστηρίζεις όταν αυτές οι πολιτικές είναι καταστροφικές για λαούς. Τραγικό παράδειγμα ευρωβουλευτές που γελούσαν όταν κάποιος συνάδελφός τους αναφερόταν από το βήμα του ευρωκοινοβουλίου στην τωρινή γενοκτονία που λαμβανει χώρα στην Γάζα. 

Δεν μπορεί να είσαι ευρωβουλευτής, να στηρίζεις τις θέσεις της Ρωσίας, και να αντιτίθεσαι στην επιστροφή των χιλιάδων παιδιών που απήχθησαν απο την περιοχή της Ουκρανίας δια τη βίας (επί της ουσίας σύγχρονο παιδομάζωμα) και ζούνε και σε κάποια στρατόπεδα τη Ρωσίας, με την επισήμανση ότι μπορεί και εκεί να ζούνε καλά!

Δεν μπορεί να είσαι ευρωβουλευτής και να στηρίζεις μετά παθους την ενίσχυση της άμυνας της Ευρωπαικής Άμυνας και να συμφωνείς στην συμμετοχή της Τουρκίας στην διαφύλαξη των συνόρων της ΕΕ, όταν αυτή η χώρα, η Τουρκία δηλαδή, κατέχει με την βία μέρος ευρωπαικής χώρας.

Δεν μπορεί να είσαι ευρωβουλευτής και συγχρόνως να μην συνδιαλέγεσαι με τους άλλους ευρωβουλευτές του κράτους σου για σημαίνοντα θέματα που αφορούν τον λαό που εκπροσωπείς, εκθέτοντας με τον τρόπο αυτό την χώρα. 

Δεν μπορεί να είσαι ευρωβουλευτής, να δηλώνεις ότι δεν συμφωνείς με την ψηφοφορία δια ανατάσεως της χείρας, αλλά όταν ψηφίζεται με αυτό τον τρόπο με δική σου πρόταση να σιωπάς. 

Γενικότερα δεν μπορεί να λέγεσαι ευρωβουλευτής όταν δεν δικαιώνεις τον ρόλο ύπαρξης της ΕΕ και δεν δικαιώνεις τον ρόλο της χώρας σου, δεν την ανυψώνεις. 

Είναι πολλά τα λεφτά Στέφανε! / Δημήτριος Γκόγκας

 

Ήξερα ότι το Τένις μοιράζει πολλά λεφτά. Δεν είναι λίγοι οι παίκτες που κερδίζουν δεκάδες εκατ. Μου διέφευγε όμως ότι ακόμα και οι ηττημένοι έδειχναν ευχαριστημένοι και αφού έφευγαν- με το κεφάλι κάτω- από το γήπεδο γνώριζαν ότι ο τραπεζικός τους λογαρισμός είχε ενισχυθεί με τουλάχιστον τους μισθούς ενός απλού εργάτη ενός χρόνου. Και αναφέρομαι στον παίκτη που δεν θα περάσει ούτε έναν γύρο. Δηλαδή θα πάει και θα ...χάσει! Ας δούμε λοιπόν τα ποσά που μοιράζει φέτος το Ρολάν Γκαρός και στους άνδρες και στις γυναίκες. Εξωφρενικά, αν σκεφτεί κανείς ότι σε λιγότερο από 3 ώρες, κάποιος βγάζει 21.000 ευρώ!

Αναλυτικά η κατανομή των χρηματικών επάθλων για τα απλά ανδρών και γυναικών:

Νικητής: 2.550.000 € (2.901.024 $ / 2.166.912 £, +6.25%)

Φιναλίστ: 1.275.000 € (1.450.512 $ / 1.083.456 £, +6.25%)

Ημιτελικός: 690.000 € (784.983 $ / 586.341 £, +6.15%)

Προημιτελικός: 440.000 € (500.569 $ / 373.898 £, +6.02%)

4ος Γύρος: 265.000 € (301.479 $ / 225.189 £, +6.00%)

3ος Γύρος: 168.000 € (191.126 $ / 142.761 £, +6.33%)

2ος Γύρος: 117.000 € (133.106 $ / 99.423 £, +6.36%)

1ος Γύρος: 78.000 € (88.737 $ / 66.282 £, +6.85%)

3ος Προκριματικός: 43.000 € (48.919 $ / 36.540 £, +4.88%)

2ος Προκριματικός: 29.500 € (33.561 $ / 25.068 £, +5.36%)

1ος Προκριματικός: 21.000 € (23.891 $ / 17.845 £, +5.00%)

Πηγή: Πρώτο Θέμα

Γάζα : Τα άρματα του Γεδεών

                                                            γράφει ο Δημήτριος Γκόγκας 

     

Πάνω από 52.000 Παλαιστίνιοι της Γάζας (το 2,42% του πληθυσμού της) έχουν χάσει τη ζωή τους από την εισβολή και την στρατιωτικές επιχειρήσεις των Ισραηλικών. Από την άλλη η Ισραηλινή πλευρά δεν δίνει τον αριθμό των πολιτών της, αλλά και των στρατιωτικών που σκοτώθηκαν. Εικάζεται περί τις 3.000 ψυχές. 

    Πλέον, καμιά από τις δύο πλευρές δεν είναι διατεθειμένη να συνεχίσει τις διαπραγματεύσεις καθώς αυτές δεν οδηγούν στην πολυπόθητη λύση. Ήδη ο πρωθυπουργός του Ισραήλ θεωρείται ότι έλαβε το πράσινο φως από τις ΗΠΑ να κάνει αυτό που ο ίδιος θεωρεί το πιο σωστό. Και όλοι γνωρίζουμε ότι το πιο σωστό για αυτόν είναι να εξαφανίσει από προσώπου γης την Χαμάς (κάτι αδύνατο) και να ισοπεδώσει εντελώς τουλάχιστον το βόρειο τμήμα της Λωρίδας της Γάζας (κάτι δυνατό) και να μετατοπίσει τους Παλαιστινίους στο νότιο τμημα και στην περιοχή της Ράφα. 

    Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος ήδη έχει εγκριθεί σχέδιο με την ονομασία: Τα άρματα του Γεδεών. Σύμφωνα με το σχέδιο αυτό , ο ισραηλινός στρατός θα εισβάλει στη Γάζα με τέσσερις ή πέντε μεραρχίες τεθωρακισμένων και πεζικού και σταδιακά θα καταλάβει και θα θέσει υπό πλήρη κατοχή το μεγαλύτερο μέρος της λωρίδας.Καθώς δε ο ισραηλινός στρατός θα προελαύνει σε τμήματα της Γάζας, η εντολή θα είναι να ισοπεδώνονται πλήρως όλα τα κτίρια και να καταστρέφονται τα δίκτυα των τούνελ της Χαμάς.

    Οι εκτοπισμένοι Παλαιστίνιοι θα συγκεντρωθούν στην περιοχή της Γάζας όπου υπάρχουν οι υποδομές για την παροχή της ανθρωπιστικής βοήθειας, η οποια φυσικά θα ελέγχεται απο το Ισραήλ και δεν θα σταματήσουν οι βάναυσες εικόνες παιδιών με τα κλάματα και τις άδειες κατσαρόλες.  Μέχρι στιγμής πάντως αυτό που επισημαίνεται τόσο από διεθνείς παράγοντας όσο και από τον ΟΗΕ είναι ότι συντελείται μια σύγχρονη γεονκτονία. Οι δυνατοί της γης, (ΕΕ, Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία, κτλ) αρέσκονται στα μεγάλα ευχολόγια και ως σύμμαχοι του Ισραήλ εξοφλούν γραμμάτια!

"Κλίκες" Ποιητών

 γράφει ο Δημήτριος Γκόγκας 

για να κατανοήσουμε τα γραφόμενα πλήρως θα πρέπει να γνωρίζουμε τι σημαίνει "κλίκα" και ποια είνα τα συνώνυμα της λέξης. 
    Κλίκα λοιπόν είναι το σύνολο εκείνο των ανθρώπων που συνθέτουν μια ομάδα με κοινά συμφέροντα πάνω σε ένα "αντικείμενο" και προσπαθούν να εδραιωθούν στην κοινωνία με απώτερο στόχο την κοινωνική τους ανέλιξη.  Προέρχεται από την γαλλική λέξη: clique < cliquer "χειροκροτώ" (σσ: Βικιλεξικό)
  Συνώνυμα της λέξεως είναι: καπετανάτο, σινάφι, φάρα, κάστα, φατρία, αδελφάτο, τσιφλίκι, συντεχνία, λόμπυ. Στην Ινδία θα ονομάσουμε αυτές τις ομάδες : Κάστα, ενώ στην Ισπανία ( Καμαρίλλα) 

    Αφορμή για να γραφούν οι όποιες αρνητικές ή θετικές σκέψεις, ήταν η συζήτηση που είχα με μια ποιήτρια της Κύπρου, η οποία μου εξεφρασε το παράπονό της, καθώς δεν την καλούν σε ποιητικές συγκεντρώσεις, εκδηλώσεις, βραδειές ποίησης ή σχετικά φεστιβάλ, ενώ η ίδια έχει ένα πλούσιο βιογραφικό, με ποικίλες εκδώσεις και βραβεύσεις σε Κυπριακούς και Πανελλήνιους λογοτεχνικούς διαγωνισμούς. 

    Η αλήθεια είναι ότι οι περισσότερες λογοτεχνικές εκδηλώσεις πραγματοποιούνται από από πολιτιστικούς συλλόγους και οι εργανωτικές ομάδες αποτελούνται από τα μέλη των συμβουλίων, καθώς δεν υπάρχει ανάλογη προθυμία από τα υπόλοιπα μέλη των συλλόγων. Φυσικά ύστερα από κάποιο χρονικό διάστημα δεν γίνεται καμιά αναφορά στα λοιπά μέλη των συλλόγων και το βάρος της οργάνωσης, συνεχώς πέφτει στα μελη των συμβουλίων. Τα μέλη δε, εν όψη έλλειψης χρόνου, μοιράζουν μεταξύ τους τους ρόλους και έτσι, ενώ το πιθανότερο είναι να μην θέλουν να ευλογήσουν τα γέννια τους, φαίνεται ότι αυτό γίνεται. Το αποτέλεσμα το βλέπουμε ως απλοί ακροατές σε αυτές τις εκδηλώσεις, όπου τα ίδια άτομα, θα παρουσιάζουν την εκδήλωση, τα ίδια πρόσωπα θα μιλούν για τα τιμώμενα πρόσωπα, τα ίδια μέλη θα απαγγέλουν, οι ίδιοι και οι ίδιες θα προβάλλονται, ίσως επαναλαμβάνω, όχι συνειδητά αλλά έτσι είναι και έτσι γίνεται. Μεταξύ δε των συλλόγων, των σωματείων, των οργανωτικών ομάδων παρατηρείται μια διαρκής, χρόνια αντιπαλότητα, που ξεκινά από προσωπικές διαφορές και μεταφέρεται στην όλη λειτουργία τους. Έτσι όσοι καλούνται από τους μεν, αποκλείονται από τους δε και το αντίστροφο, ενώ δεν λείπουν και οι ευέλικτοι της ποίησης που τα έχουν καλά με όλους, έτσι ώστε η πρόσβαση να είναι ευκολότερη στις διάφορες εκδηλώσεις, προς όλες τις κατευθύνσεις. 

       Χωρίς να εξαιρώ τον εαυτό μου από τους πειρασμούς που σου προσφέρει η συμμετοχή σε τέτοιου είδους ομάδες αλλά και τα "ποιητικά" οφέλη, όπως η γνωριμία με το ευρύ κοινό και η συνεχής παρουσία στο χώρο, δηλαδή αναγνωρισιμότητα, θέλω να επισημάνω πως οι κατάλογοι των συμμετασχόντων ποιητών και ποιητριών που συνθέτονται από τις οργανωτικές επιτροπές για τις εκδηλώσεις καταλαμβάνονται από τα ίδια ...άτομα . Και είναι απολύτως λυπηρό, ποιητές και ποιήτριες που ανήκουν σε οργανωτικές ομάδες να βρίσκονται και σε αυτούς τους καταλόγους. Που σημαινει ότι το θέμα δεν έχει "ψαχθεί" όπως θα έπρεπε. Δηλαδή δεν αναζητήθηκαν άλλοι ποιητές και ποιήτριες, δεν βολιδοσκοπήθηκαν προθέσεις ως προς την συμμετοχή τους σε Φεστιβάλ, ποιητικές εκδηλώσεις ή παρουσιάσιες βιβλίων. Ίσως δε, να παρατηρείται μια ομολογουμένως ελαφρότητα επί του θέματος, αλλά μια μικρή ατομική έρευνα του καθενός μας, θα επισημοποιήσει το ευκόλως εννοούμενο. 

    Ίσως πάλι η λύση σε ένα τέτοιο θέμα να είναι η προσωπική ενεργοποίηση μας. Δηλαδή η συστηματική ενασχόλησή μας ως μέλη με τις δράσεις των σωματείων και των ομίλων. Όμως πάλι σε μια εποχή που όλοι δεν έχουν την πολυτέλεια αυτού του ελεύθερου χρόνου, δε θα πρέπει να αποκλείεται κανένας ποιητης ή ποιήτρια και η εκ περιτροπής κλήση τους, θα πρέπει να είναι ή να γίνει κανόνας. Έτσι δεν θα μιλάμε για τις ολιγομελείς "κλίκες" που ναι μεν παράγουν πολιτισμό αλλά... και δεν θα ασχολούμαστε με μειδιάσματα και ψιθύρους. 

Λαμπρατζιά: Ένα εξαιρετικό έθιμο που εγκυμονεί κινδύνους ...

 

 

γράφει ο Δημήτριος Γκόγκας

 

   

Λαμπρατζ'ιά σημαίνει μεγάλη ή γερή, δυνατή φωτιά (φωτιά που θεωρητικά και πρακτικά μπορούμε να πούμε ότι είναι η  λαμπρή = αυτή που ακτινοβολεί, που είναι γεμάτη φως). Στην μεγαλόνησο, την Κύπρο λαμπρατζ'ιά είναι η μεγάλη φωτιά, την οποία ανάβουν ομάδες νεαρών ανδρών τη νύχτα του Μεγάλου Σαββάτου, τις ώρες πριν και κατά την Ανάσταση. Παλαιότερα την άναβαν στο περίβολο χώρο της Εκκλησίας ενώ στις ημέρες μας σε χώρους ανοικτούς, αλάνες πλησίον των εκκλησιών.  

    Κάποιες ημέρες πριν, οι νέοι των ενοριών, των χωριών και των κοινοτήτων, μαζεύουν κάθε μορφής ξύλα, κορμούς δένδρων, κλαδιά, σανίδες, τα οποία στοιβάζουν σε μια μορφή πρόχειρης πυραμίδας, κώνου και τα ανάβουν χρησιμοποιώντας εύφλεκτο υλικό. Καθορίζονται δε για την φύλαξη των υλικών που μάζεψαν και ομάδες φρούρησης, προκειμένου να μην κλαπούν τα υλικά από ομάδες άλλων ενοριών και περιοχών. Κατά το άναμμα της φωτιάς συνήθως καίγεται και ένα ομοίωμα του Ιούδα, του μαθητή του Ιησού που υπήρξε ο προδότης κατά τα Ευαγγέλια. Μην ξεχνάμε δε ότι και γύρω από την φωτιά στην αυλή του Καϊάφα, ο Απόστολος Πέτρος αρνήθηκε τον Ιησού Χριστό τρεις φορές.

 

    Στις ημέρες μας οι ομάδες των νεαρών ανδρών μαζεύουν εκτός από ξύλα και άλλου είδους υλικών, όπως πλαστικά, ρόδες αυτοκινήτων κτλ, που καθίστανται επικίνδυνα κατά το άναμμα. Επίσης χρησιμοποιούνται ποσότητες πετρελαίου, βενζίνης, γκαζάκια που καθιστούν το έθιμο επικίνδυνο. Οι συγκρούσεις των νέων κατά την προσπάθεια εύρεσης ή και κλοπής των υλικών είναι συχνές, όπως συχνές είναι και οι παρεμβάσεις της αστυνομίας, καθώς πλέον δημιουργείται ένα πολεμικό σκηνικό γύρω από την τήρηση του εθίμου, με αποτέλεσμα να έχουμε μικρούς και μεγάλους τραυματισμούς, ακρωτηριασμούς έως και θανάτους. Ένα έθιμο που έδινε χρώμα και χαρά σε μικρούς και μεγάλους τις περασμένες δεκαετίες κατάντησε γάγγραινα και πονοκέφαλος για τις τοπικές αρχές και την πολιτεία. Οι νέοι στις μέρες μας βρήκαν ακόμα ένα τρόπο, σε συγκεκριμένη χρονική στιγμή για να εκδηλώνουν με τον εντονότερο τρόπο τη δυσαρέσκειά τους προς «τα έργα και τις ημέρες» της κάθε πολιτείας και των διοικούντων.

 

    Η πολιτεία δυστυχώς δεν έχει κατορθώσει να διαμορφώσει ένα νομοθετικό πλαίσιο προκειμένου και να διατηρηθεί το έθιμο στις σωστές του βάσεις αλλά και να προστατεύσει τις κοινωνίες από την οχλαγωγία των νέων και το περίεργο παιχνίδι των «κλεφτών και των αστυνόμων» μεταξύ των νέων και των τοπικών αστυνομικών τμημάτων που άλλοτε επεμβαίνουν δραστικά και άλλοτε παρακολουθούν ανίκανοι να κάνουν κάτι.

 

Ας δούμε τι προβλέπει το νέο νομοσχέδιο, το οποίο δεν ψηφίστηκε ακόμα από τη βουλή των Αντιπροσώπων.

 

α. Το έθιμο της Λαμπρατζιάς εντάσσεται, από την Αρχή Τοπικής διοίκησης στο πλαίσιο των πολιτιστικών της δραστηριοτήτων ενόψει των εορτών του Πάσχα.

β. Από μέλος Ενοριακής Επιτροπής και κατόπιν ειδικής άδειας που εκδίδεται από την Αρχή τοπικής διοίκησης, εντός των ορίων της οποίας τοποθετείται η λαμπρατζιά.

γ. Σε κάθε ναό, θα διοργανώνεται μία Λαμπατζιά, η οποία θα τοποθετείται πέραν των 30 μέτρων από τον ναό, οικία ή κάθε είδους υποστατικό.

δ. Η διάμετρος της βάσης της Λαμπρατζιάς δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 3 μέτρα, ενώ θα πρέπει να χρησιμοποιείται ως επί το πλείστο καθαρή ξυλεία, μη εμποτισμένης από χημικά υλικά. Το κόστος, η μεταφορά και η τοποθέτηση των υλικών της λαμπρατζιάς καθώς και ο έλεγχος της μη εγκατάλειψής της άσβεστη, αποτελεί ευθύνη του διοργανωτή της λαμπρατζιάς.

ε. Η προετοιμασία για την τήρηση του εθίμου, δηλαδή  για σκοπούς ανάμματος της λαμπρατζιάς, θα αρχίζει τη Μεγάλη Τετάρτη και μπορεί να εκτείνεται μέχρι και την 16:00 ώρα του Μεγάλου Σαββάτου. Το άναμμα της θα γίνεται μεταξύ των ωρών 23:00 το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου και 01:00 της Κυριακής του Πάσχα.

στ. Υπάρχει υποχρέωση της Τοπικής Αρχής για έγγραφη ενημέρωση της Αστυνομίας τουλάχιστον 30 ημέρες πριν την ημέρα πραγματοποίησης του εθίμου.

ζ. Προβλέπονται ποινές από 5 χρόνια φυλάκιση ή και €25.000 πρόστιμο μέχρι και 12 χρόνια φυλάκιση και €100.000 ανάλογα με το που θα ξεσπάσει φωτιά, τι ζημιές θα προκαλέσει, όταν η φωτιά επεκταθεί και χαθεί ο έλεγχός της.

 

   

Ελπίζουμε ότι το Κράτος θα διαισθανθεί κάποια στιγμή την μεγάλη ευθύνη που έχει και θα θέσει υπό την προστασία του ένα έθιμο αιώνων και δεν θα αναγκαστεί να το θέσει εκτός νόμου με μια μονοκονδυλιά.

 

 

 

 

Πηγές

 

α. Πολυγνώση: https://www.polignosi.com

β. Εφημερίδα Φιλελεύθερος

γ. Εφημερίδα Πολίτης

δ. Φωτογραφία: https://larnakaonline.com.cy

Δημόσιες Τουαλέτες στη Λάρνακα για ... βραβείο παραμέλησης! '

       γράφει ο Δημήτριος Γκόγκας 

    Δίπλα από το πάρκο Ταπά Χανά στην παραλιακή οδό της Λάρνακας, βρίσκεται το μαστογραφικό κέντρο ελέγχου. Εντός του διπλανού χώρου στάσης και στάθμευσης είναι εγκατεστημένες οι Δημόσιες Τουαλέτες του Δήμου Λάρνακας. Η εικόνα τους πραγματικά άθλια. Τόσο από πλευράς εμφάνισης για την οποία δεν ευθύνεται ο Δήμος, καθώς είναι γνωστό ποιες ομάδες ατιμώρητων νυχτοβατών τις φέρνουν σε αυτές τις καταστάσεις, όσο και από πλευράς καθαριότητας.

 Όμως ο Δήμος Λάρνακας έχει την υποχρέωση*:

α. Της επιμελημένης αποκατάστασης των φθορών

β. Της καθημερινής καθαριότητάς τους εμλπουτίζοντας τις θέσεις (ανδρών, γυναικών και αναπήρων) με τα απαραίτητα είδη πρώτης ανάγκης (υγροσάπουνα, χαρτιά υγείας κλτ)

γ. Την τοποθέτηση πινακίδων με προτροπές των πολιτών για σεβασμό της καθαριότητας (πχ. η καθαριότητα είναι μισή αρχοντια κτλ) 

δ. Της τοποθέτησης εξωτερικών καμερών ελέγχου (με σχετική άδεια της επιτρόπου προσωπικών δικαιωμάτων) οι οποίες θα ελέγχονται ύστερα από τις ενδείξεις καταστροφών

(*φυσικά και οι πολίτες πρέπει να έχουν τη σχετική παιδεία για τον σεβασμό κάθε δημόσιου χώρου)

        Ο Δήμος Λάρνακας έχει την δυνατότητα να ελέγχει έγκαιρα και να ενημερώνεται άμεσα από για τις καταστροφές δημόσιων χώρων από πολίτες και υπηρεσίες (αρκεί αν κακουν σωστά την δουλειά τους) οπως παρακάτω: 

             α. Δημοτικούς Συμβούλους 

             β. Ενεργούς πολίτες 

             γ. Οδοκαθαριστές 

             δ. Τμήματα Απορριμματοφόρων

             ε. Τμήμα Κήπων και Δασών 

             στ. Δημοτική Αστυνομία

και με τη συνδρομή, στο ποσοστό που είναι δυνατό, του τμήματος επιτήρησης πόλεως της Αστυνομίας. 

--Και κάτι τελευταίο: Ενώ οι Δημόσιες τουαλέτες είναι προσβάσιμες για τα ΑΜΕΑ, η σχετική τουαλέτα ήταν κλειδωμένη! 

Παρακάτω δημοσιεύνται φωτογραφίες που δείχνουν την κατάσταση των δημόσιων τουαλετών την 21 Απρ 2025