Δεν είναι για τον πόλεμο,
που έχουμε μιλήσει,
μα για το σώμα του Χριστού,
που έχουμε μισήσει.
που σκέπασε ο Χειμώνας,
μα ο λυγμός κατάνυξη
κι ο θάνατος αιώνας!
και θα λιώσουν τα κορμιά μας από τις σειρήνες μας.
στα μαρμαρένια αλώνια,
μα που στο ω σταμάτησα
κι αλώθηκαν τα χρόνια.
σαν μαύρα χελιδόνια,
μα όλοι γεννηθήκαμε
για μιας πατρίδας πιόνια!
έχοντας στη γη αφήσει τον μοιραίο θρόνο μας!

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου