Δεν είναι / ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΟΓΚΑΣ

 

Δεν είναι για τον πόλεμο,
που έχουμε μιλήσει,
μα για το σώμα του Χριστού,
που έχουμε μισήσει.
 
Δεν είναι για την Άνοιξη,
που σκέπασε ο Χειμώνας,
μα ο λυγμός κατάνυξη
κι ο θάνατος αιώνας!
 
θα σταυρώσουμε όπως πάμε, τις κρυφές ελπίδες μας
και θα λιώσουν τα κορμιά μας από τις σειρήνες μας.
 
Δεν είναι που περπάτησα
στα μαρμαρένια αλώνια,
μα που στο ω σταμάτησα
κι αλώθηκαν τα χρόνια.
 
Και που ξενιτευτήκαμε
σαν μαύρα χελιδόνια,
μα όλοι γεννηθήκαμε
για μιας πατρίδας πιόνια!
 
Και βαδίζουμε σκυμμένοι, ύστεροι στο δρόμο μας,
έχοντας στη γη αφήσει τον μοιραίο θρόνο μας!
 
 
 

Χρόνια ποτίζουμε τη γη ... του Δημητρίου Γκόγκα

 

Χρόνια ποτίζουμε τη γη,
με δάκρυα και αίμα.
Ελευθερία στη ψυχή
και στη ζωή το ψέμα!
 
Κι όταν κοιτάμε τον θεό,
σηκώνουμε τα χέρια.
Προδίδουμε τον αδελφό,
ματώνοντας τ’ αστέρια.
 
Στο τέλος όταν φτάνουμε
ήμαστε νικημένοι.
Στο σκοτεινό του ουρανού,
νιώθουμε φοβισμένοι.
 
Και μ ένα πόνο στη καρδιά,
με μια πληγή στα στήθια
Ρίχνομε λάδι στη φωτιά,
καίγοντας την αλήθεια!