[Μάνα μην κλαις, δεν θ΄ αργήσω] του Δημητρίου Γκόγκα

 

 

Φέτος, το 2026, αποφάσισα να γράψω ένα τραγούδι για τους 57 αδικοχαμένους ανθρώπους στο δυστύχημα των Τεμπών. Το αποτέλεσμα μπορείται να το διαβάσετε παρακάτω. Με την βοήθεια της Τεχνητής Νοημοσύνης το έντυσα με μουσική. Μπορείτε να το ακούσετε : https://suno.com/s/nlpJiNWcCmcfBWH8

Επίσης στο https://www.youtube.com/watch?v=telnYni26TY

Μάνα μην κλαις, 

δεν θ΄ αργήσω.
Έχω χρόνια μπροστά, 

να τρυγήσω.
 
Κι έχω πάρει μαζί,
τη ζακέτα τη γκρι,
μη κρυώσω.
Έρχομαι στις οκτώ,
ετοιμάσου κι εγώ,
φιλί θα σου δώσω.
 
Μάνα μην κλαις, 

δεν σ΄ αφήνω.
Είμαι μες στη φωτιά 

και νιώθω πως σβήνω.
 
Έχω πάρει μαζί,
τη δική σου ψυχή
και το χάδι.
Φίλησε ότι αγαπώ.
Σπείρε βασιλικό,
να μυρίζω στον Άδη.
 
Μάνα μην κλαις
οι δικές μου εποχές
ποτέ δεν ανθίσαν.
Στο κουρνιαχτό
λάβα και ουρλιαχτό
μόνο αφήσαν.