Τα κράτη, οι «ράτσες» και οι πληθυσμοί ανά τον κόσμο των Ελλήνων / Δημήτριος Γκόγκας

 

ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ
Α/Α	ΕΛΛΑΔΑ	ΚΥΠΡΟΣ	ΑΠΟΔΗΜΟΙ	ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ ΑΠΟΔΗΜΩΝ
1	Θρακιώτες	Ελληνοκύπριοι	Αργεντινή	3.298.000
2	Μακεδόνες	826.200	Βραζιλία
3	Ηπειρώτες		ΗΠΑ
4	Θεσσαλοί	Τουρκοκύπριοι, Αρμένιοι, Μαρωνίτες: Κύπριοι πολίτες=91.800	Καναδάς
5	Στερεολλαδίτες		Αρμενία	43.000
6	Νησιώτες		Γεωργία
7	Πελοποννήσιοι		Καζακστάν
8	Κρητικοί		Ουζμπεκιστάν
9	Επτανήσιοι		Τουρκία
10	Βορειοηπειρώτες		Αίγυπτος	129.000
11	Σαρακατσάνοι		Κονγκό
12	Βλάχοι		Νότια Αφρική
13	Πόντιοι		Αλβανία	1.450.750
14	Πομάκοι		Αυστρία
15	Μικρασιάτες		Βέλγιο
16	Ρομά		Κράτος Σκοπίων
17			Βουλγαρία
18	10.410.000		Γαλλία
19			Γερμανία
20			Ελβετία
21			Ηνωμένο Βασίλειο
22			Ιταλία
23			Λουξεμβούργο
24			Μολδαβία
25			Ολλανδία
26			Ουγγαρία
27			Ουκρανία
28			Ρουμανία
29			Ρωσία
30			Σερβία
31			Σουηδία
32			Τσεχία
33			Αυστραλία	400.000
34			Νέα Ζηλανδία
35	10.410.000	826.200		5.320.750
ΣΥΝΟΛΟ		16.556.950

ΑΠΟΥΣΙΕΣ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ / ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΟΓΚΑΣ

 Συμμετοχή  στον Θ΄ πανελλήνιο λογοτεχνικό διαγωνισμό των Πνευματικών Οριζόντων Λεμεσού  Εφαλτήριο Λόγου Τέχνης και Πολιτισμού.  / Έπαινος στην κατηγορία : Ποίηση σε ελεύθερο στίχο

 
Ήρθαμε μόνοι για να φύγουμε μόνοι.
Γύρω από το φτωχικό τραπέζι, ψάθινες οι καρέκλες.
Άδειες, γεμάτες, τι σημασία έχει, σαν από το γεύμα,
λείπει το ψωμί που σημαίνει αγάπη.
Λείπει το δροσερό νερό, λείπει η δίψα, απουσιάζει η ζωή.
Λείπει το γάλα, πόνος στο στήθος της μάνας!
 
Η διαρκής σιωπή, δικάζει τη σιωπή μας.
Το αμήχανο βλέμμα αγκάθι στη ψυχή όλων.
Ράπισμα στο ασθενικό σώμα.
Αυτό το σώμα, που αιώνια, έρημος μια
κι οι στίχοι μας όαση.
Γλυφό το νερό της, με τους πειρασμούς της αμαρτωλής,
των ευαγγελίων και των διαθηκών.
 
Πιάνω την καρδιά, ένα πυρωμένο κάρβουνο.
Λάβα. Πέτρα, μαύρη κροκάλα ποταμού.
Ποιος πρώτος θα τη ρίξει;
Ο πατέρας; Η μάνα; Ο αναμάρτητος;
 
Υψώνω το γυάλινο ποτήρι που σημαίνει σπονδή.
Σβήνει η πληγωμένη ψυχή πριν πετάξει.
Πουλί νηστικό, άνεμος στον άνεμο.
Άμμος, πηλός ακατέργαστος, ζύμη.
 
Χύνω το γάλα, έρχεται το φίδι.
Κι όσο σφυρίζει η έχιδνα, μια ουτοπία αγάπης,
δαιμονίζει στον παράδεισο.
 
Ο πατέρας στο στόμα που βρίζουμε, η μάνα στη ψυχή που μολύνθηκε.
Ο αδελφός μας Σίμων, στους ώμους του, κουβαλά τον σταυρό μας.
Ο Θεός στον κήπο άλαλος, άφωνος εγώ κι λέξεις καρφιά των εσταυρωμένων.
Οι οπές στις παλάμες μας ακόμα υπάρχουν.

 

3 Χαικού του Δημητρίου Γκόγκα / Συμμετοχές στον Θ΄ πανελλήνιο λογοτεχνικό διαγωνισμό

των Πνευματικών Οριζόντων Λεμεσού  Εφαλτήριο Λόγου Τέχνης και Πολιτισμού.

Ένα από τα παρακάτω Χαικού έλαβε το Γ΄Βραβείο.