ΑΠΟΥΣΙΕΣ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ / ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΟΓΚΑΣ

 Συμμετοχή  στον Θ΄ πανελλήνιο λογοτεχνικό διαγωνισμό των Πνευματικών Οριζόντων Λεμεσού  Εφαλτήριο Λόγου Τέχνης και Πολιτισμού.  / Έπαινος στην κατηγορία : Ποίηση σε ελεύθερο στίχο

 
Ήρθαμε μόνοι για να φύγουμε μόνοι.
Γύρω από το φτωχικό τραπέζι, ψάθινες οι καρέκλες.
Άδειες, γεμάτες, τι σημασία έχει, σαν από το γεύμα,
λείπει το ψωμί που σημαίνει αγάπη.
Λείπει το δροσερό νερό, λείπει η δίψα, απουσιάζει η ζωή.
Λείπει το γάλα, πόνος στο στήθος της μάνας!
 
Η διαρκής σιωπή, δικάζει τη σιωπή μας.
Το αμήχανο βλέμμα αγκάθι στη ψυχή όλων.
Ράπισμα στο ασθενικό σώμα.
Αυτό το σώμα, που αιώνια, έρημος μια
κι οι στίχοι μας όαση.
Γλυφό το νερό της, με τους πειρασμούς της αμαρτωλής,
των ευαγγελίων και των διαθηκών.
 
Πιάνω την καρδιά, ένα πυρωμένο κάρβουνο.
Λάβα. Πέτρα, μαύρη κροκάλα ποταμού.
Ποιος πρώτος θα τη ρίξει;
Ο πατέρας; Η μάνα; Ο αναμάρτητος;
 
Υψώνω το γυάλινο ποτήρι που σημαίνει σπονδή.
Σβήνει η πληγωμένη ψυχή πριν πετάξει.
Πουλί νηστικό, άνεμος στον άνεμο.
Άμμος, πηλός ακατέργαστος, ζύμη.
 
Χύνω το γάλα, έρχεται το φίδι.
Κι όσο σφυρίζει η έχιδνα, μια ουτοπία αγάπης,
δαιμονίζει στον παράδεισο.
 
Ο πατέρας στο στόμα που βρίζουμε, η μάνα στη ψυχή που μολύνθηκε.
Ο αδελφός μας Σίμων, στους ώμους του, κουβαλά τον σταυρό μας.
Ο Θεός στον κήπο άλαλος, άφωνος εγώ κι λέξεις καρφιά των εσταυρωμένων.
Οι οπές στις παλάμες μας ακόμα υπάρχουν.