Πέμπτη, 19 Μαΐου 2016

ΕΡΙΝΥΑ

Έψαχνες να βρεις και κάτι ακόμα
δεν ήξερες τι,
κοιτούσες πάντα στο χώμα τα σημάδια από τα βήματά σου 
μα πάντα το χέρι βαθιά εκεί
εκεί στην άδεια σου τσέπη.
Πότε- πότε μια σφαίρα στη χούφτα.
Ήθελες να την φυτέψεις μέσα στην αυλή σου
ή σε κάποιο κεφάλι,

Είπες πολλές φορές σκάστε,
σκάστε μιλάτε πολύ
μα κανείς δεν άκουγε.
Στο Αφγανιστάν σου πούλησαν παιδί για έρωτα
και συ τους έδειξες τη σφαίρα
Αυτό δεν ήταν παιδί
ήταν μια ερινύα.
Ευτυχώς Παναγιά μου φορούσε μπλε μπούρκα.
Δεν θα έπαιρνες αρνί σε τσουβάλι.
Αν το αγόραζες
ίσως δεν θα μάθαινες ότι σκοτώθηκε χθες.
Δεν μπορείς να τα σώσεις όλα.
Μα συ δεν έσωσες κανένα.
Τώρα βολεύτηκες πίσω από τη σύνταξη
βλέπεις ειδήσεις
έχεις για φίλο τον σκύλο του γείτονα
δεν έχεις δικό σου.
Που καιρός για έξοδα.
Όταν βρέχει
-εδώ δεν βρέχει συχνά -
η σφαίρα στη τσέπη μουλιάζει.
Δεν σκοτώνει παρά μόνο τον σκύλο του γείτονα.
Αλλάζεις χρόνο, λες: ήτανε φίλος μου, πιστός.
Το λουράκι το δίνεις για ανακύκλωση.
Κάνεις τη μπούρκα σφουγγαρόπανο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου