Το ζήτημα των γενοκτονιών που αποδίδονται στους Οθωμανούς και ειδικότερα στο τουρκικό κράτος είναι ιστορικά και πολιτικά ευαίσθητο και συχνά αποτελεί αντικείμενο διαφωνιών μεταξύ κρατών και ιστορικών. Ωστόσο, είναι απολύτως υπαρκτό και μέχρι και σήμερα αποτελεί σημείο τριβής για τους ιστορικούς. Ας δούμε όμως επιγραμματικά, επειδή πολλές φορές υπάρχει σύγχυση μεταξύ ορισμών Γενοκτονίας, Εθνοκάθαρσης και Εγκλημάτων πολέμου, τι σημαίνει Γενοκτονία:Η Γενοκτονία (εκ των ελληνικών λέξεων γένος + κτείνω [= φονεύω]) αποτελεί όρο του διεθνούς δικαίου που καθιερώθηκε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αναφέρεται στη συστηματική δίωξη ενός έθνους ή φυλής με απώτερο σκοπό την εξαφάνισή τους. Εθνοκάθαρση είναι η εκδίωξη πληθυσμού από περιοχή, ενώ ως Εγκλήματα πολέμου ορίζονται οι παραβιάσεις κανόνων πολέμου
Πιο συγκεκριμένα σχετικά με τον όρο:«γενοκτονία»;
Ο όρος καθιερώθηκε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και ορίστηκε νομικά από τον ΟΗΕ το 1948 με τη Σύμβαση για την Πρόληψη και Καταστολή του Εγκλήματος της Γενοκτονίας.
Σύμφωνα με τον Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, γενοκτονία σημαίνει πράξεις που γίνονται με πρόθεση να καταστραφεί, ολικά ή μερικά, μια εθνική, θρησκευτική ή εθνοτική ομάδα.
Αυτές οι πράξεις περιλαμβάνουν:
- Μαζικές δολοφονίες
- Σοβαρή σωματική ή ψυχική βλάβη
- Επιβολή συνθηκών ζωής που οδηγούν σε θάνατο
- Εμπόδιση γεννήσεων
- Βίαιη μεταφορά παιδιών
Ας αναφερθούμε λοιπόν συνοπτικά στις τρεις περιπτώσεις γενοκτονιών που αναφέρονται πιο συχνά στη διεθνή βιβλιογραφία και συζητήσεις και αφορούν στην γειτονική χώρα μας, την Τουρκία, η οποία φυσικά δεν αποδέχεται τίποτα από όσα της καταμαρτυρούν, της κατηγορούν, είναι μέλος του ΟΗΕ, έχει ειδική σχέση με την ΕΕ, μέλος του ΝΑΤΟ, αλλά μπορεί ταυτόχρονια να απειλεί συμμάχους, να κατέχει το 1/3 της Κύπρου παρανόμως, να εισβάλλει στην Συρία και να έχει αρνητική στάση προς την έννομη τάξη σε όποια πολεμική σύρραξη συντελείται στην περιοχή της.
1. Γενοκτονία των Αρμενίων (1915–1917)
Η πιο ευρέως αναγνωρισμένη περίπτωση γενοκτονίας. Κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, εκατοντάδες χιλιάδες έως και περίπου 1,5 εκατομμύριο Αρμένιοι εκτοπίστηκαν και σκοτώθηκαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Οι κυριότερες χώρες που έχουν αναγνωρίσει επίσημα τη Γενοκτονία των Αρμενίων είναι οι παρακάτω:
- Ευρώπη: Ελλάδα, Κύπρος, Γαλλία, Γερμανία, Ρωσία, Ιταλία, Βέλγιο, Αυστρία, Σουηδία, Ελβετία, Ολλανδία, Πολωνία, Τσεχία, Σλοβακία, Λεττονία, Λιθουανία, Λουξεμβούργο, Πορτογαλία, Βατικανό, Βουλγαρία.
- Αμερική: Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής (ΗΠΑ), Αργεντινή, Καναδάς, Βραζιλία, Χιλή, Ουρουγουάη (η πρώτη χώρα που την αναγνώρισε το 1965), Βενεζουέλα, Παραγουάη.
- Μέση Ανατολή : Αρμενία, Συρία, Λίβανος, Λιβύη.
- Ασία: Αρμενία
Η Τουρκία απορρίπτει τον όρο «γενοκτονία» και υποστηρίζει ότι επρόκειτο για απώλειες μέσα σε συνθήκες πολέμου.
2. Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου (1914–1923)
Αφορά τους ελληνικούς πληθυσμούς του Εύξηνου Πόντου και της Μικράς Ασίας. Ο αριθμός φτάνει τις τους 353.000 ανθρώπους. Υπήρξαν εκτοπίσεις, πορείες θανάτου και μαζικές σφαγές.
Ας δούμε ποιες χώρες έχουν αναγνωρίσει την Γενοκτονία των Ποντίων
- Ελλάδα: Με τον νόμο 2193/1994, η Βουλή των Ελλήνων ανακήρυξε ομόφωνα τη 19η Μαΐου ως «Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου».
- Σουηδία: Το κοινοβούλιο της Σουηδίας αναγνώρισε τη γενοκτονία το 2010.
- Αρμενία: Η Αρμενία αναγνωρίζει τη γενοκτονία των Ποντίων.
- Αυστραλία: Η Γερουσία της πολιτείας της Νέας Νότιας Ουαλίας (NSW) έχει αναγνωρίσει τη γενοκτονία
- Εκτός από τα παραπάνω κράτη, αρκετές πόλεις και περιφέρειες σε διάφορες χώρες (όπως στον Καναδά, π.χ. Τορόντο, Μόντρεαλ) έχουν εκδώσει ψηφίσματα αναγνώρισης.
3. Γενοκτονία των Ασσυρίων (1914–1920)
Η Γενοκτονία των Ασσυρίων (γνωστή και ως Sayfo ή Seyfo, που σημαίνει «σπαθί») αναφέρεται στη συστηματική εξόντωση, τις μαζικές σφαγές, τους βίαιους εκτοπισμούς και τον αναγκαστικό εξισλαμισμό του Ασσυριακού/Χαλδαϊκού/Συριακού πληθυσμού της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και του βορειοδυτικού Ιράν
(Χάρτης της ασσυριακής / χαλδαϊκής / συριακής γενοκτονίας . • Πόλεις όπου διαπράχθηκε η γενοκτονία. • Πόλεις που υποδέχθηκαν πρόσφυγες. • Άλλες σημαντικές πόλεις. Περιοχές με ασσυριακό πληθυσμό (επίσης γνωστό και ως, συριακό, νεστοριανό, και χαλδαϊκό πληθυσμό).)
- Χρονική Περίοδος: Κυρίως κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, μεταξύ 1914-1920, με διώξεις να ξεκινούν ήδη από το 1914.
- Δράστες: Οθωμανικές δυνάμεις (Νεότουρκοι) και κουρδικές ένοπλες ομάδες.
- Γεωγραφική Περιοχή: Περιλάμβανε τις περιοχές της άνω Μεσοποταμίας (Τουρ Αμπντίν, Τζολεμέργκ, Βαν, Σύρτη στη σημερινή νοτιοανατολική Τουρκία) και την περιοχή της Ούρμιας στο βορειοδυτικό Ιράν.
- Οι εκτιμήσεις σχετικά με το συνολικό αριθμό των νεκρών είναι ποικίλες. Σύγχρονες εκθέσεις εκτιμούν τον αριθμό των νεκρών στις 250.000. Ορισμένες πηγές που δεν διαθέτουν λεπτομερή στατιστικά στοιχεία υποστηρίζουν μέχρι και 750.000 νεκρούς.
- Τη Σουηδία
- Την Ολλανδία
- Την Αρμενία
- Κύπρος
- Ελλάδα
- Ορισμένες περιοχές/πολιτείες άλλων χωρών
Πώς εφαρμόστηκε στις συγκεκριμένες περιπτώσεις;
1. Αρμένιοι
Η περίπτωση των Αρμενίων θεωρείται από πολλούς ιστορικούς ως η «κλασική» γενοκτονία:
- Υπήρχαν οργανωμένες εκτοπίσεις (πορείες στην έρημο)
- Μαζικές σφαγές
- Στοχοποίηση λόγω ταυτότητας
Πολλοί μελετητές υποστηρίζουν ότι υπήρχε κεντρικός σχεδιασμός από την οθωμανική ηγεσία.
2. Έλληνες του Πόντου
Τα γεγονότα περιλαμβάνουν:
- Εκτοπίσεις και καταναγκαστικά τάγματα εργασίας
- Πορείες θανάτου
- Σφαγές σε τοπικό επίπεδο
Η διαφωνία εδώ εστιάζει στο αν υπήρχε ενιαίο, κεντρικά σχεδιασμένο σχέδιο εξόντωσης ή αν πρόκειται για σειρά βίαιων διώξεων μέσα σε χαοτικές συνθήκες πολέμου.
3. Ασσύριοι
Παρόμοια χαρακτηριστικά:
- Στοχοποίηση χριστιανικών πληθυσμών
- Μαζικές δολοφονίες και εκτοπίσεις
Ορισμένοι ιστορικοί θεωρούν ότι ήταν μέρος μιας ευρύτερης πολιτικής εθνοκάθαρσης.
------------------------------------------------------------------------------------------------------
Επιπλέον, το 2007, η Διεθνής Ένωση Μελετητών Γενοκτονιών (IAGS) αναγνώρισε επίσημα τη γενοκτονία
- των Ασσυρίων,
- των Ελλήνων και
- των Αρμενίων.
Γιατί δεν συμφωνούν όλες οι χώρες ότι η Τουρκία διέπραξε τις παραπάνω γενοκτονίες;
Παρά λοιπόν το γεγονός ότι η Τουρκία "παραδέχεται" ότι συνέβησαν αυτά τα γεγονότα, απορρίπτει τον όρο «γενοκτονία» και υποστηρίζει ότι επρόκειτο για απώλειες μέσα σε συνθήκες πολέμου.
Ποιοι είναι οι λόγοι είναι:
- Διπλωματικοί: σχέσεις με την Τουρκία
- Νομικοί: δυσκολία απόδειξης «πρόθεσης» με βάση τον ορισμό του Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών
- Ιστορικοί: διαφορετικές ερμηνείες πηγών κυρίως για: διαφωνούν για:
- τα διαθέσιμα αρχεία
- την ερμηνεία των γεγονότων
- τον ρόλο του πολέμου και της κατάρρευσης της αυτοκρατορίας
- Πολιτικοί: εσωτερικές πιέσεις και κοινότητες διασποράς
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου