Οι δικαστές του Ιησού Χριστού /Δημήτριος Γκόγκας

 γράφει ο Δημήτριος Γκόγκας

Μετά τη σύλληψη του Ιησού Χριστού, στον κήπο της Γεσθημανής, οδηγήθηκε με βάση τον Ευαγγελιστή Ιωάννη, πρώτα στον Αρχιερέα Άννα, ο οποίος ήταν πεθερός του Αρχιερέα Καϊάφα. Οι υπόλοιποι τρεις Ευαγγελιστές αναφέρουν ως πρώτο «εξεταστή» του Ιησού τον Αρχιερέα Καϊάφα. Μετά ακολούθησε μια υποτυπώδης δίκη μπροστά στον Ρωμαίο Διοικητή Πόντιο Πιλάτο. Σύμφωνα με τον ευαγγελιστή Λουκά , ακολούθησε η παραπομπή του Ιησού στον Ηρώδη, ο οποίος εκείνη την ημέρα επισκεπτόταν τα Ιεροσόλυμα και η επιστροφή του στο Πραιτώριο, όπου ο Πόντιος Πιλάτος, κατόπιν πιέσεων και απειλών, τον καταδίκασε σε θάνατο.  (Ιησούς ή Βαραββάς).

 

Η σειρά των «δικαστών»

 

Ø  Αρχιερέας Άννας (Κατά Ιωάννην)

Ø  Αρχιερέας Καϊάφας / Μέγα Συνέδριο (Αρχιερείς, Πρεσβύτεροι και Γραμματείς) (Κατά Ματθαίον, Κατά Μάρκον, Κατά Λουκάν, Κατά Ιωάννην)

Ø  Ρωμαίος Διοικητής: Πόντιος Πιλάτος  (Κατά Ματθαίον, Κατά Μάρκον, Κατά Λουκάν, Κατά Ιωάννην)

Ø  Μέγας Ηγεμόνας (τετράρχης) της Γαλιλαίας και της Περαίας: Ηρώδης Αντίπας (Κατά Λουκάν)

Ø  Ρωμαίος Διοικητής: Πόντιος Πιλάτος  (Κατά Ματθαίον, Κατά Μάρκον, Κατά Λουκάν, Κατά Ιωάννην)

 

Τι γνωρίζουμε λοιπόν «συνοπτικά» για όλους του παραπάνω «δικαστές» του Ιησού Χριστού;

 

·       Ο Άννας (Χανάν στα αραμαϊκά) ήταν αρχιερέας των Ιουδαίων (Πεθερός του Καϊάφα) την εποχή του Ιησού Χριστού και συνδέθηκε με τα Πάθη Του, καθώς αναφέρεται στο ευαγγέλιο του Ιωάννη, ως πρώτος που εξέτασε τον Ιησού Χριστό. Ήταν γιος του Σηθ και καταγόταν από εβραϊκή οικογένεια της Αιγύπτου. Από το 6 π.Χ έως το 15 μ.Χ. διετέλεσε αρχιερέας των Ιουδαίων. Επί της δικής του αρχιερατείας, οι Ρωμαίοι κατάργησαν οριστικά με διάταγμα την ισοβιότητα του αρχιερατικού αξιώματος. Παρά τη δυσμενή αυτή εξέλιξη, ο Άννας διατήρησε τον τίτλο και κυρίως την επιρροή του, στα υπόλοιπα μέλη του Συνεδρίου. Αυτός ήταν και ο λόγος, που όταν συνελήφθη ο Ιησούς Χριστός τον έφεραν πρώτα ενώπιον του και όχι στο γαμπρό του Καϊάφα, που ασκούσε επί της ουσίας καθήκοντα αρχιερέα.

·       Αρχιερέας Καϊάφας: Ο Καϊάφας ήταν αρχιερέας των Ιουδαίων την εποχή του Ιησού Χριστού. Το κύριο όνομά του ήταν Ιωσήφ και το Καϊάφας προσωνύμιο που σήμαινε πιθανότατα τον μάντη. Ανήλθε στο αρχιερατικό αξίωμα το 18 μ.Χ. με τη βοήθεια του πεθερού του Άννα και διαδέχτηκε έναν από τους γιου του. Ο Καϊάφας διετέλεσε πρόεδρος του Μεγάλου Ιουδαϊκού Συνεδρίου, το οποίο καταδίκασε σε σταυρικό θάνατο τον Ιησού Χριστό. Στις Πράξεις των Αποστόλων εμφανίζεται και ως διώκτης των αποστόλων (Πράξ. δ', 6). Εκδιώχθηκε από το αξίωμά του το 36 μ.Χ., από τον λεγάτο (Διοικητής διακεκριμένης Λεγεώνας) της Συρίας Βιτέλιο. Σύμφωνα με παλαιά παράδοση, ασπάστηκε τη χριστιανική πίστη. Το όνομα του Καϊάφα δηλώνει τον υποκριτή και άδικο άνθρωπο. Κατά μία παράδοση, όταν κλήθηκε στη Ρώμη προκειμένου ν’ απολογηθεί για τον θάνατο του Χριστού, ναυάγησε στις ακτές της Κρήτης, ασθένησε όμως και πέθανε λίγο αργότερα.

·       Πόντιος Πιλάτος: Ο Πόντιος Πιλάτος (Pontius Pilatus στα λατινικά) (γεννήθηκε το 14 π.Χ στη περιοχή του Αμπρούτσο της Ιταλίας και απεβίωσε το 39 μ.Χ)ήταν Ρωμαίος αξιωματούχος, που μνημονεύεται μέχρι σήμερα επειδή επικύρωσε την καταδίκη του Ιησού Χριστού από τη Συναγωγή των Ιουδαίων και διέταξε τη Σταύρωσή Του, στο πρατώριο. Διετέλεσε επίτροπος (procurator) της Ιουδαίας από το 26 έως το 36 μ.Χ. επί αυτοκράτορος Τιβέριου (14 π.Χ-37 μ.Χ). Οι πηγές για την ζωή  του Πόντιου Πιλάτου προέρχονται από ελληνίζοντες ιστορικούς και φιλοσόφους Ιουδαίους, όπως ο  Ιώσηπος (37μ.Χ -100 μ.Χ) (ιστορικός) και ο Φίλων ο Αλεξανδρεύς (20 π.Χ. – 45 μ.Χ.) (φιλόσοφος), από τον ρωμαίο ιστορικό Τάκιτο (56-120), από τα Ευαγγέλια της Καινής Διαθήκης και από παραδόσεις που δημιουργήθηκαν με την πάροδο του χρόνου. Ο Πόντιος Πιλάτος ανήκε στην τάξη των ιππέων (κοινωνική τάξη ανάμεσα στους πατρικίους και τους πληβείους) και προερχόταν από το Σαμνιτικό γένος των Ποντίων. Οι Σαμνίτες ήταν ένας λαός της ιταλικής χερσονήσου που είχε υποταχθεί στους Ρωμαίους. Διορίστηκε επίτροπος της Ιουδαίας με τη μεσολάβηση του Λουκίου Αίλιου Σηιανού, που ανήκε στον στενό κύκλο του αυτοκράτορα Τιβέριου.Ο Πιλάτος, έχοντας την προστασία τού Σηιανού, ακολούθησε πολιτική που προκάλεσε την εχθρότητα των Ιουδαίων, γιατί πρόσβαλε το θρησκευτικό τους αίσθημα. Μεταξύ άλλων, έδωσε εντολή ν’ αναρτηθούν λατρευτικές εικόνες τού αυτοκράτορα στην Ιερουσαλήμ κι έκοψε νομίσματα τα οποία έφεραν παραστάσεις με ειδωλολατρικά θρησκευτικά σύμβολα. Η εξουσία του Πόντιου Πιλάτου στην Ιουδαία ολοκληρώθηκε το 36 μ.Χ, όταν επιτέθηκε στους Σαμαρείτες στο Όρος Γαριζίν. Αυτοί έκαναν αναφορά στο στρατιωτικό διοικητή της Συρίας Βιτέλιο, ο οποίος πέτυχε την ανάκλησή του στη Ρώμη, προκειμένου να δικαστεί για ανυπακοή των διαταγών του αυτοκράτορα. Προτού φτάσει στη Ρώμη, ο Τιβέριος πέθανε και στο θρόνο ανέβηκε ο Καλιγούλας, ο οποίος τον εξόρισε στη Βιέννη της Γαλατίας, όπου σύμφωνα με μία παράδοση πέθανε το 39 μ.Χ. Κατ’ άλλη παράδοση, ο Πιλάτος πνίγηκε στη λίμνη της Λουκέρνης στην Ελβετία και τάφηκε στο παρακείμενο βουνό που φέρει το όνομά του (Πιλάτους). Σύμφωνα με μια τρίτη παράδοση, ο Πιλάτος θανατώθηκε από τον Τιβέριο, επειδή είχε γίνει χριστιανός. Την παράδοση αυτή δέχεται η Κοπτική Εκκλησία, η οποία τιμά τον Πόντιο Πιλάτο ως μάρτυρα και άγιο.

·       Ηρώδης Αντίπας: Ο Ηρώδης Αντίπας ήταν τετράρχης της Γαλιλαίας και της Περαίας (γεννήθηκε πριν το 20 π.Χ.  και απεβίωσε το 39 μ.Χ). Το Αντίπας είναι μακεδονική εκφορά του ονόματος Αντίπατρος. Ήταν γιος του Ηρώδη Α΄ του Μεγάλου βασιλιά της Ιουδαίας και της (4ης συζύγου του) Μαλθάκης, αδελφός του Ηρώδη Αρχέλαου και ετεροθαλής αδελφός του Ηρώδη Β΄ Φίλιππου. Διατέλεσε Ηγεμόνας (τετράρχης) της Γαλιλαίας και της Περαίας. Ο Πόντιος Πιλάτος και ο Ηρώδης Αντίπας είχαν έρθει σε σύγκρουση, όταν ο πρώτος είχε τοποθετήσει κάποιες αναθηματικές ασπίδες στο Ναό. Όταν ο Πιλάτος ανέκρινε τον Ιησού, τον έστειλε στον Ηρώδη Αντίπα, διότι ήταν Γαλιλαίος. Εκείνος ήθελε από καιρό να δει τον Ιησού από κοντά. Επειδή ο Πιλάτος ικανοποίησε την περιέργειά του συμφιλιώθηκε από τότε μαζί του.

·       Συνέδριο των Ιουδαίων: Το Συνέδριο των Ιουδαίων την εποχή του Ιησούς Χριστός ήταν γνωστό ως το Σανχεντρίν (Sanhedrin). Τι ήταν λοιπόν το Σανχεντρίν; Ήταν το ανώτατο θρησκευτικό και δικαστικό συμβούλιο των Ιουδαίων. Είχε μεγάλη εξουσία σε ζητήματα:

Ø  Θρησκευτικού νόμου (Νόμος του Μωυσή)

Ø  Δικαιοσύνης

Ø  Κοινωνικής και ηθικής τάξης

Σύνθεση του Συνεδρίου των Ιουδαίων: Αποτελούνταν περίπου από 71 μέλη, όπως: Αρχιερείς, Πρεσβύτεροι και Γραμματείς (νομικοί/ερμηνευτές του Νόμου). Τη χρονική περίοδο του Ιησού Χριστού, αρχιερέας ήταν ο Καϊάφας, όπως έγραψα και παραπάνω. Ο ρόλος του (Σανχεντρίν) την εποχή του Χριστού ήταν η εξέταση θρησκευτικών υποθέσεων και κατηγοριών για βλασφημία. Είχε περιορισμένη πολιτική εξουσία, λόγω της κυριαρχίας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Το Σανχεντρίν έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη σύλληψη και δίκη του Ιησού: Τον κατηγόρησε για βλασφημία. Δεν μπορούσε όμως να επιβάλει θανατική ποινή, γι’ αυτό τον παρέδωσε στον Ρωμαίο διοικητή Πόντιος Πιλάτος, ο οποίος τελικά ενέκρινε τη σταύρωση του.

·     Αρχιερείς: Οι αρχιερείς την εποχή του Ιησούς Χριστός ήταν οι ανώτεροι θρησκευτικοί ηγέτες των Ιουδαίων, με μεγάλη επιρροή τόσο στη λατρεία όσο και στην κοινωνία. Ο όρος δεν αναφερόταν μόνο σε έναν άνθρωπο, αλλά σε μια ομάδα που περιλάμβανε:

Ø  Τον εν ενεργεία Αρχιερέα (τον ανώτατο λειτουργό, την εποχή του Ιησού του Καϊάφα)

Ø  Πρώην αρχιερείς

Ø  Μέλη ισχυρών ιερατικών οικογενειών Ρόλος και καθήκοντα

       Οι αρχιερείς:

Ø  Υπηρετούσαν στο Ναό των Ιεροσολύμων (το κέντρο της λατρείας)

Ø  Προΐσταντο των θυσιών και των μεγάλων θρησκευτικών τελετών

Ø  Ερμήνευαν τον Νόμο του Μωυσή

Ø  Συμμετείχαν στο Σανχεντρίν (το ανώτατο συμβούλιο)

       Ο αρχιερέας που ήταν θρησκευτικός ηγέτης, είχε και πολιτική δύναμη, γιατί:

Ø  Συνεργάζονταν με τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία

Ø  Διατηρούσε την τάξη στον λαό

Ø  Επηρέαζε σημαντικές αποφάσεις  

Η σχέση των Αρχιερέων με τον Ιησού Χριστό:

Ø Οι αρχιερείς ανησύχησαν για τη διδασκαλία και την επιρροή του Ιησού στον λαό

Ø Πρωτοστάτησαν στη σύλληψη και την καταδίκη του

Ø Τον παρέδωσαν στον Πόντιο Πιλάτο

 

·       Γραμματείς: Οι Γραμματείς την εποχή του Ιησούς Χριστός ήταν μορφωμένοι άνθρωποι που είχαν ειδίκευση στον Νόμο του Μωυσή. Ήταν γνώστες των ιερών γραφών αντέγραφαν και μελετούσαν τα ιερά κείμενα και ερμήνευαν τον νόμο για τον λαό του Ισραήλ. Δεν ήταν απαραίτητα ιερείς, αλλά είχαν μεγάλη πνευματική και κοινωνική επιρροή. Πολλοί Γραμματείς συνδέονταν με τους Φαρισαίους, μια θρησκευτική ομάδα που έδινε έμφαση στην αυστηρή τήρηση του θρησκευτικού νόμου. Στα ευαγγέλια οι Γραμματείς συχνά εμφανίζονται να συζητούν ή να αντιπαρατίθενται με τον Ιησού. Τον κατηγορούσαν συχνά ότι δεν τηρεί σωστά τον νόμο ενώ ο Ιησούς πολλές φορές τους επέκρινε για υποκρισία και τυπολατρία.

Τα βασικά του καθήκοντα ήταν:

Ø Να εξηγούν πώς εφαρμόζεται ο νόμος στην καθημερινή ζωή

Ø Να διδάσκουν στις συναγωγές

Ø Να λειτουργούν ως νομικοί σύμβουλοι

Ø Να συμμετέχουν στο Σανχεντρίν (ανώτατο συμβούλιο)

 

 

· Πρεσβύτεροι: Οι Πρεσβύτεροι την εποχή του Ιησού Χριστού ήταν σεβαστά και πεπειραμένα μέλη της ιουδαϊκής κοινωνίας, που είχαν ρόλο κυρίως διοικητικό και δικαστικό. Συχνά συνεργάζονταν με τους Αρχιερείς (θρησκευτικοί ηγέτες) και τους Γραμματείς (ερμηνευτές του νόμου). Συμμετείχαν στις αποφάσεις εναντίον του Ιησού.

Την ομάδα των Πρεσβυτέρων την αποτελούσαν:

Ø  Ηλικιωμένοι ή έμπειροι άνδρες

Ø  Αρχηγοί οικογενειών ή σημαντικών κοινωνικών ομάδων

Ø  Άτομα με κύρος και επιρροή στην κοινότητα

Τα κύρια καθήκοντά τους ήταν:

Ø  Συμμετείχαν στη λήψη αποφάσεων για την κοινότητα

Ø  Έκριναν διαφορές και υποθέσεις των πολιτών

Ø  Διατηρούσαν την τάξη και την παράδοση του νόμου

Ø  Ήταν μέλη του Σανχεντρίν (του ανώτατου συμβουλίου)

 

 

Συνοπτικός Πίνακας των «Δικαστών» του Ιησού Χριστού

 

Κατά Ματθαίον	Κατά Μάρκον	Κατά Λουκάν	Κατά Ιωάννην
			Αρχιερέας Άννας
Αρχιερέας (Καϊάφας) και το Συνέδριο των Ιουδαίων (Αρχιερείς, Γραμματείς και Πρεσβύτεροι)
Ρωμαίος Διοικητής : Πόντιος Πιλάτος
		Ηρώδης Αντίπας
		Ρωμαίος Διοικητής: Πόντιος Πιλάτος

 Επισήμανση: Λήφθηκαν στοιχεία από : 

• Την Καινή Διαθήκη (4 Ευαγγέλια)
• Βικιπαίδεια
• Την ιστοσελίδα: Σαν σήμερα

και υπήρξε βοήθεια από την τεχνητή νοημοσύνη