Όσο θυμάμαι το χωριό
θα λέω για τον Δημητρό
και τον Αντώνη
Για του Δεκέμβρη τη δροσιά
της μάνας μου την αγκαλιά
που δεν παγώνει
Σε μια αυλή από πηλό
είχαν στη στέγη, είχαν στη στέγη
πελαργό και χελιδόνια
Που ξενιτεύονταν θαρρώ
με της βροχής τον ερχομό
τα πρώτα χιόνια
Κάθε πρωί, πριν το σχολειό
απ’ το χέρι με κρατούσε ο παππούς μου
Κι ένα μπισκότο λιχουδιά
με ταξίδευε μακριά
θυμάται ο νους μου
Στο χωριό, στο χωριό
δεν παγώνει η καρδιά
Στο χωριό, στο χωριό
με κρατάνε τα παλιά
Ο Δημητρός, ο Αντώνης
κι ο παππούς μου
Σ’ ένα παλάτι
με φτερά και με χώμα
Ζεύει τα ζώα ο Δημητρός
«άσε, γυναίκα,
ο αγρός γεννά χορτάρι»
Από τα βάσανα εγώ
δεν θα γλυτώσω,
κι αν ο χάροντας με πάρει
Μες στο τσεμπέρι τ’ αργυρά
στην υφασμάτινη ποδιά
το χαρτζιλίκι
Βόλοι, κρυφτό και γλυτωμό
και ένας ήχος ξύλινος
απ’ το τσιλίκι
Και σαν ανοίγει ο ουρανός
μοιάζει το χώμα να θυμάται
Πάνω σε άτι, μ’ άσπρα φτερά
ο Αντωνιός περνά κοντά
κι όλα γυρνάνε
Στο χωριό, στο χωριό
δεν παγώνει η καρδιά
Στο χωριό, στο χωριό
με κρατάνε τα παλιά
Ο Δημητρός, ο Αντώνης
κι ο παππούς μου
Σ’ ένα παλάτι
με φτερά και με χώμα
Κι απ’ των συννέφων τη δροσιά
σαν από κάδρου ζωγραφιά
έρχονται πάλι
Τα πρώτα χιόνια σιωπηλά
και μια φωνή μες στα βαθιά
λέει «μην ξεχάσεις»
Γιατί επέλεξα για συνεργάτη μου την ΑΙ/suno.com για να "συνθέσω" τα δικά μου τραγούδια.
Γράφω απο τα εφηβικά μου χρόνια στίχους και σταδιακά άρχισα να ασχολούμαι και με την ποίηση. Αν και έχω εκδώσει 8 ποιητικές συλλογές (καλές ή κακές δεν έχει σημασία, ποιήσεις μου είναι) δεν ξέρω εάν είναι δόκιμο να ονομάζομαι ποιητής. Τεράστιος τίτλος.
Τα τελευταία χρόνια 5 χρόνια, (σκεφτείτε) ύστερα από 40 χρόνια περίπου και με την πολύτιμη βοήθεια της συζύγου μου Στρατούλας Τραμουντάνης, προσπάθησα να προσεγγίσω συνθέτες και τραγουδοποιούς τόσο στην Κύπρο όσο και στην Ελλάδα, προκειμένω να μελοποιηθούν στίχοι μου. Η προσπάθεια στέφθηκε από πλήρη αποτυχία. Δεν μου εξηγήθηκαν οι λόγοι και πιστεύω δεν είχαν ούτε την υποχρέωση όλοι αυτοί στους οποίους έστειλα στίχους και ποιήματα για μελοποίηση. Δε είχα και εγώ αυτή την απαίτηση. (πιθανόν οι στίχοι να μην τους άρεσαν, να ήταν κατώτεροι των αναμενόμενων)
Έτσι λοιπόν στίχοι που με εξέφραζαν όλα αυτά τα χρόνια βρίσκονταν σε συρτάρια. Ώσπου εμφανίστηκε η τεχνητή νοημοσύνη που σου δίνει αυτή την δυνατότητα. Σου δίνει την δυνατότητα με ελάχιστο κόστος να "συνεργαστείς" μαζί της και να πάρουν "σάρκα και οστά" οι στίχοι σου. Αν σκεφτείς ότι κάποιος συνθέτης μου είχε κοστολογήσει την όλη διαδικασία σε κάποιες εκατοντάδες ευρώ, η δοκιμαστική μελοποίηση στίχων από την τεχνητή νοημοσύνη, ανάλογα και με την πλατφόρμα είναι ...μηδαμινή.
Πολλές σχετικές πλατφόρμες που με την τεχνητή νοημοσύνη "ντύνουν" με μουσική τους στίχους, τους αλλάζουν όταν αντιλαμβάνονται ότι δεν λειτουργεί η ομοιοκαταληξία ή δεν υπάρχει ρεφρέν. Αυτές οι πλατφόρμες δεν επιλέγονται από εμένα προσωπικά. Επίσης αποφεύγω κάθετα να αναρτήσω, να δημοσιεύσω τραγούδια μου, που η ΑΙ αλλάζει έστω και ένα στίχο.
Η επιλογή μου αυτή δεν έχει να κάνει με κερδοσκοπικούς σκοπούς. Δεν με ενδιαφερει αυτή την στιγμή. Τώρα αισθάνομαι όμορφα, που τραγούδια μου, παίρνουν την θέση τους στη ζωή μου και με γεμίζουν με χαρά. Και θα συνεχίσω μέχρι όλοι οι στίχοι μου για τραγούδια (όχι φυσικά τα μη έμμετρα ποιήματα) να "μελοποιηθούν". Μέχρι στιγμής έχω καταφέρει να δημιουργήσω 10 τραγούδια, τα οποία μπορείτε να ακούσετε είτε στον "τοίχο" μου εδω στο ΦΒ είτε στο οπροσωπικό μου Ιστολόγιο: https://dimitriosgogas2991964.blogspot.com/
και θα ήθελα πραγματικά να μου πείτε την άποψή σας.
Τελειώνοντας θα ήθελα πω, πως τα αναφερω όλα αυτά γιατί κάποιος ποιητής ή στιχουργός μου είπε: Γιατί Δημήτρη δημιουργείς τραγούδια με αυτό τον τρόπο; Για τους παραπάνω λόγους του απάντησα!
Ας δούμε λοιπόν μέχρι και σήμερα τα μελοποιημένα τραγούδια μου
Το ζήτημα των γενοκτονιών που αποδίδονται στους Οθωμανούς και ειδικότερα στο τουρκικό κράτος είναι ιστορικά και πολιτικά ευαίσθητο και συχνά αποτελεί αντικείμενο διαφωνιών μεταξύ κρατών και ιστορικών. Ωστόσο, είναι απολύτως υπαρκτό και μέχρι και σήμερα αποτελεί σημείο τριβής για τους ιστορικούς. Ας δούμε όμως επιγραμματικά, επειδή πολλές φορές υπάρχει σύγχυση μεταξύ ορισμών Γενοκτονίας, Εθνοκάθαρσης και Εγκλημάτων πολέμου, τι σημαίνει Γενοκτονία:Η Γενοκτονία (εκ των ελληνικών λέξεων γένος + κτείνω [= φονεύω]) αποτελεί όρο του διεθνούς δικαίου που καθιερώθηκε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αναφέρεται στη συστηματική δίωξη ενός έθνους ή φυλής με απώτερο σκοπό την εξαφάνισή τους. Εθνοκάθαρση είναι η εκδίωξη πληθυσμού από περιοχή, ενώ ως Εγκλήματα πολέμου ορίζονται οι παραβιάσεις κανόνων πολέμου
Πιο συγκεκριμένα σχετικά με τον όρο:«γενοκτονία»;
Ο όρος καθιερώθηκε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και ορίστηκε νομικά από τον ΟΗΕ το 1948 με τη Σύμβαση για την Πρόληψη και Καταστολή του Εγκλήματος της Γενοκτονίας.
Σύμφωνα με τον Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, γενοκτονία σημαίνει πράξεις που γίνονται με πρόθεσηνα καταστραφεί, ολικά ή μερικά, μια εθνική, θρησκευτική ή εθνοτική ομάδα.
Αυτές οι πράξεις περιλαμβάνουν:
Μαζικές δολοφονίες
Σοβαρή σωματική ή ψυχική βλάβη
Επιβολή συνθηκών ζωής που οδηγούν σε θάνατο
Εμπόδιση γεννήσεων
Βίαιη μεταφορά παιδιών
Το κρίσιμο στοιχείο είναι η πρόθεση (intent) — όχι απλώς οι θάνατοι.
Ας αναφερθούμε λοιπόν συνοπτικά στις τρεις περιπτώσεις γενοκτονιών που αναφέρονται πιο συχνά στη διεθνή βιβλιογραφία και συζητήσεις και αφορούν στην γειτονική χώρα μας, την Τουρκία, η οποία φυσικά δεν αποδέχεται τίποτα από όσα της καταμαρτυρούν, της κατηγορούν, είναι μέλος του ΟΗΕ, έχει ειδική σχέση με την ΕΕ, μέλος του ΝΑΤΟ, αλλά μπορεί ταυτόχρονια να απειλεί συμμάχους, να κατέχει το 1/3 της Κύπρου παρανόμως, να εισβάλλει στην Συρία και να έχει αρνητική στάση προς την έννομη τάξη σε όποια πολεμική σύρραξη συντελείται στην περιοχή της.
1. Γενοκτονία των Αρμενίων (1915–1917)
Η πιο ευρέως αναγνωρισμένη περίπτωση γενοκτονίας. Κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, εκατοντάδες χιλιάδες έως και περίπου 1,5 εκατομμύριο Αρμένιοι εκτοπίστηκαν και σκοτώθηκαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Πολλές χώρες και οργανισμοί (όπως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο) την αναγνωρίζουν ως γενοκτονία.
Οι κυριότερες χώρες που έχουν αναγνωρίσει επίσημα τη Γενοκτονία των Αρμενίων είναι οι παρακάτω:
Αμερική: Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής (ΗΠΑ), Αργεντινή, Καναδάς, Βραζιλία, Χιλή, Ουρουγουάη (η πρώτη χώρα που την αναγνώρισε το 1965), Βενεζουέλα, Παραγουάη.
Μέση Ανατολή : Αρμενία, Συρία, Λίβανος, Λιβύη.
Ασία: Αρμενία
Η Τουρκία απορρίπτει τον όρο «γενοκτονία» και υποστηρίζει ότι επρόκειτο για απώλειες μέσα σε συνθήκες πολέμου.
2. Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου (1914–1923)
Αφορά τους ελληνικούς πληθυσμούς του Εύξηνου Πόντου και της Μικράς Ασίας. Ο αριθμός φτάνει τις τους 353.000 ανθρώπους. Υπήρξαν εκτοπίσεις, πορείες θανάτου και μαζικές σφαγές.
Η Ελληνική Βουλή έχει αναγνωρίσει τα γεγονότα ως γενοκτονία, ενώ η διεθνής αναγνώριση είναι πιο περιορισμένη.
Ας δούμε ποιες χώρες έχουν αναγνωρίσει την Γενοκτονία των Ποντίων
Ελλάδα: Με τον νόμο 2193/1994, η Βουλή των Ελλήνων ανακήρυξε ομόφωνα τη 19η Μαΐου ως «Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου».
Σουηδία: Το κοινοβούλιο της Σουηδίας αναγνώρισε τη γενοκτονία το 2010.
Αρμενία: Η Αρμενία αναγνωρίζει τη γενοκτονία των Ποντίων.
Αυστραλία: Η Γερουσία της πολιτείας της Νέας Νότιας Ουαλίας (NSW) έχει αναγνωρίσει τη γενοκτονία
Εκτός από τα παραπάνω κράτη, αρκετές πόλεις και περιφέρειες σε διάφορες χώρες (όπως στον Καναδά, π.χ. Τορόντο, Μόντρεαλ) έχουν εκδώσει ψηφίσματα αναγνώρισης.
3. Γενοκτονία των Ασσυρίων (1914–1920)
Η Γενοκτονία των Ασσυρίων (γνωστή και ως Sayfo ή Seyfo, που σημαίνει «σπαθί») αναφέρεται στη συστηματική εξόντωση, τις μαζικές σφαγές, τους βίαιους εκτοπισμούς και τον αναγκαστικό εξισλαμισμό του Ασσυριακού/Χαλδαϊκού/Συριακού πληθυσμού της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και του βορειοδυτικού Ιράν
(Χάρτης της ασσυριακής / χαλδαϊκής / συριακής γενοκτονίας . • Πόλεις όπου διαπράχθηκε η γενοκτονία. • Πόλεις που υποδέχθηκαν πρόσφυγες. • Άλλες σημαντικές πόλεις. Περιοχές με ασσυριακό πληθυσμό (επίσης γνωστό και ως, συριακό, νεστοριανό, και χαλδαϊκό πληθυσμό).)
Χρονική Περίοδος: Κυρίως κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, μεταξύ 1914-1920, με διώξεις να ξεκινούν ήδη από το 1914.
Δράστες: Οθωμανικές δυνάμεις (Νεότουρκοι) και κουρδικές ένοπλες ομάδες.
Γεωγραφική Περιοχή: Περιλάμβανε τις περιοχές της άνω Μεσοποταμίας (Τουρ Αμπντίν, Τζολεμέργκ, Βαν, Σύρτη στη σημερινή νοτιοανατολική Τουρκία) και την περιοχή της Ούρμιας στο βορειοδυτικό Ιράν.
Οι εκτιμήσεις σχετικά με το συνολικό αριθμό των νεκρών είναι ποικίλες. Σύγχρονες εκθέσεις εκτιμούν τον αριθμό των νεκρών στις 250.000. Ορισμένες πηγές που δεν διαθέτουν λεπτομερή στατιστικά στοιχεία υποστηρίζουν μέχρι και 750.000 νεκρούς.
Έχει αναγνωσισθεί από:
Τη Σουηδία
Την Ολλανδία
Την Αρμενία
Κύπρος
Ελλάδα
Ορισμένες περιοχές/πολιτείες άλλων χωρών
Πώς εφαρμόστηκε στις συγκεκριμένες περιπτώσεις;
1. Αρμένιοι
Η περίπτωση των Αρμενίων θεωρείται από πολλούς ιστορικούς ως η «κλασική» γενοκτονία:
Υπήρχαν οργανωμένες εκτοπίσεις (πορείες στην έρημο)
Μαζικές σφαγές
Στοχοποίηση λόγω ταυτότητας
Πολλοί μελετητές υποστηρίζουν ότι υπήρχε κεντρικός σχεδιασμός από την οθωμανική ηγεσία.
2. Έλληνες του Πόντου
Τα γεγονότα περιλαμβάνουν:
Εκτοπίσεις και καταναγκαστικά τάγματα εργασίας
Πορείες θανάτου
Σφαγές σε τοπικό επίπεδο
Η διαφωνία εδώ εστιάζει στο αν υπήρχε ενιαίο, κεντρικά σχεδιασμένο σχέδιο εξόντωσης ή αν πρόκειται για σειρά βίαιων διώξεων μέσα σε χαοτικές συνθήκες πολέμου.
3. Ασσύριοι
Παρόμοια χαρακτηριστικά:
Στοχοποίηση χριστιανικών πληθυσμών
Μαζικές δολοφονίες και εκτοπίσεις
Ορισμένοι ιστορικοί θεωρούν ότι ήταν μέρος μιας ευρύτερης πολιτικής εθνοκάθαρσης.
Γιατί δεν συμφωνούν όλες οι χώρες ότι η Τουρκία διέπραξε τις παραπάνω γενοκτονίες;
Παρά λοιπόν το γεγονός ότι η Τουρκία "παραδέχεται" ότι συνέβησαν αυτά τα γεγονότα, απορρίπτει τον όρο «γενοκτονία» και υποστηρίζει ότι επρόκειτο για απώλειες μέσα σε συνθήκες πολέμου.
Ποιοι είναι οι λόγοι είναι:
Διπλωματικοί: σχέσεις με την Τουρκία
Νομικοί: δυσκολία απόδειξης «πρόθεσης» με βάση τον ορισμό του Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών
Ιστορικοί: διαφορετικές ερμηνείες πηγών κυρίως για: διαφωνούν για:
τα διαθέσιμα αρχεία
την ερμηνεία των γεγονότων
τον ρόλο του πολέμου και της κατάρρευσης της αυτοκρατορίας
Πολιτικοί: εσωτερικές πιέσεις και κοινότητες διασποράς
Έλα να δεις τον τόπο μου, που είναι μεταξένιος, μακρό φυλλες καλαμποκιές, πράσινο-φρουρημένος. Ξερολιθιές στα μέσα του,μα όταν γερνούν τα όρη,
δέκα σκιές επάνω του και βγαίνει βόλτα η κόρη.
Δεν είναι φύση αλαργινού, πουλί ξενιτεμένου, μα η καρδιά του στεναγμού, του χιλιοπονεμένου,
που απ΄ τα ξένα έρχεται και στο Σιβρί ανεβαίνει, ένα σταυρό στον Αι Λια κι ύστερα κατεβαίνει.
Το πονάμε,σας στο λέω, το πονάμε, τ ΄ αγαπάμε, να ξέρεις μάνα, τ΄ αγαπάμε. Τραγουδάμε!
Τρέχα να δεις την μάννα μου,που στο κατώφλι κλαίει, βροχόνερο απ΄ τα μάτια της, την μοναξιά της καίει. Βούρκος από λασπόνερα στον Αι Χαραλάμπη, μια Εκκλησιά μετέωρη, ολόχρονα που λάμπει.
Έλα να δεις τον τόπο μου, της ξενιτιάς Πατρίδα. Έχει ο κόσμος ομορφιές.Πιο όμορφη δεν είδα.
Μες στης καρδιάς το χτύπημα, ένα καρφί ακόμα κι εγώ φιλί που της χρωστώ στο νοτισμένο χώμα!
