Τα γλυπτά του πάρκου "Μεσόγειος" (Καλλιτεχνών) στην περιοχή της Σκάλας πρέπει να προστατευτούν και να αποκτήσουν ταυτότητα

    Ήμουν παρών στην τελετή κατά τηνοποία τοποθετήθηκαν τα παρακάτω γλυπτά εξαίρετων καλλιτεχνών της Κύπρου στο πάρκο Μεσόγειος στην Σκάλα (Λάρνακα) Μπροστά από κάθε γλυπτό είχε τοποθετηθεί ένας απλός μηχανισμός, τον οποίο εάν "σκανάριζες" σου έδινε πληροφορίες για τον καλλιτέχνη και την δημιουργία του. Δυστυχώς κάποιοι αφαίρεσαν αυτό τον μηχανισμό, οπότε τα γλυπτά έμειναν ουσιαστικά χωρίς ταυτότητα. Καλό είναι ο Δήμος Λάρνακας (το πολιτιστικό του τμήμα) να φροντίσει ώστε να τοποθετηθούν είτε οι ίδιοι μηχανισμοί, είτε σταθερές ταμπέλες (πινακίδες) με σχετικές πληροφορίες για το κάθε γλυπτό. 

                    Δημήτριος Γκόγκας 

Πέντε δάκτυλα: Η Συμμετοχή μου στην Ποιητική Ανθολογία για τον Πενταδάκτυλο, κατόπιν συμμετοχής σε σχετικό ποιητικό διαγωνισμό από την Ένωση Λογοτεχνών Κύπρου

 

Κυπαρισσόβουνος
 
Χίλια είκοσι-τέσσερα βήματα,
μέχρι να βρω στα άγια χώματά σου, αίμα ηρώων.
Περιμένω τη σχάση του χρόνου,
όπου θα γίνει λάβα το αίμα και ανάσταση.
 
Άγιος Ιλαρίωνας
 
Βουβός ένας ήχος καμπάνας, ταξιδεύει με τον άνεμο,
υμνολογώντας εργάτες που σκότωσε η Ρήγαινα.
Ο ασκητής σαν ρόδο μες στ΄ αγκάθια, στην εισβολή φωνάζει τα παιδιά του
κι ύστερα αφήνει πνοή καπνού ως τα ουράνια. Στους αγνοούμενους θυσία.
 
Πενταδάκτυλος
 
Έπραξες το χρέος. Πατριδοκαπηλία είπε ο Διγενής
πατώντας με την παλάμη του, την κορυφή σου.
Τώρα ήρθε η σειρά μου. Δεν γνωρίζω αν πολεμήσω.
Γνωρίζω πως οφείλω. Για πληρωμή, πρέπει να ζήσω. 
 
Βουφαβέντο
 
Έγινα αετός.
Πέταξα στα μυστικά περάσματα σου.
Κάθε πέτρα, ένας στρατιώτης.
Σε κάθε βόλι, μια πικράδα χρόνου.
 
Καντάρα
 
Άτροπος στον κόρφο τους κι έτσι πεθάνανε στην κοίτη του ποταμού.
Είπαν την πίστη τους νερό να γίνει.
Ο ουρανός να πέσει στον κάμπο, να μεστώσουν τα στάχυα.  
Να ζήσει αιώνια, η κόρη της νήσου.
 

 

Ο Γιάννης ο μπεκρής του Δημητρίου Γκόγκα

Ο Γιάννης ο μπεκρής
παιχνίδι μιας μαμής
κι ενός καραβοκύρη, 
δεν είχε στη ζωή
μια τρύπα να κρυφτεί
και πέτρα για να γύρει. 

Λιωμένος στο ποτό
μέσα στο τσακωμό
τον σκέπαζε η νύχτα.
Φίλος του βασιλιά,
της ντάμας, του παπά,
με μία χαρτορίχτρα.

Παντρεύτηκε το δυο
Χιλιάδες και οκτώ,
κάπου στη Σαλονίκη.
Πήρε μια παστρικιά
δεν έκανε παιδιά
και του στησαν μια δίκη.

Για να ΄χει μια σοδειά,
τα σκέλια ανοικτά
τσιμπούσαν την ψυχή της.
Κι εκείνη η χολή
έσταζε σαν κερί
κι έκαψε τη μορφή της.

Μ΄ αυτός χωρίς μηλιά
Βουτούσε στα βαθειά
στου ποτηριού τον πάτο.
Κι εκεί στη σιγαλιά
μετρούσε η καρδιά
να πάει παρακάτω.

Έπλεξε μια θηλειά
σ΄ ενός γκρεμού μεριά
κι άφησε το κορμί του.
Του Γιάννη του Μπεκρή
σε τούτη τη στροφή
διαγράφω τη ζωή του.

«Η Κύπρος κείται μακράν» του Δημητρίου Γκόγκα*

 

       

Από το 1974 όταν λέχθηκε (αποδίδεται) η φράση «Η Κύπρος κείται μακράν» από τον πρωθυπουργό της Ελλάδας, μέχρι το 2026 που ο ο υπουργός Εθνικής Άμυνης της Ελλάδας Νίκος Δένδιας, σχολιάζοντας την αποστολή αεροπορικών και ναυτικών δυνάμεων στην Κύπρο, είπε: «Η Κύπρος δεν κείται μακράν», έχουν περάσει 52 χρόνια. Τόσα χρόνια χρειάστηκαν για να αποκαθηλωθεί η φράση που κυριολεκτικά αποτελεί ένα τεράστιο αγκάθι στις σχέσεις Ελλάδας και Κύπρου. Των δύο κρατών του Ελληνικού Έθνους. Με αφορμή τον πόλεμο μεταξύ ΗΠΑ και ΙΡΑΝ, που ξεκίνησε πριν από 15 ημέρες, το  ΚΥΣΕΑ (Κυβερνητικό Συμβούλιο Εξωτερικών και Άμυνας) αποφάσισε και η Ελλάδα έστειλε στην Κύπρο δύο ζεύγη αεροσκαφών F-16, ενώ δύο φρεγάτες πλέουν προς το νησί. Πρόκειται για τη φρεγάτα «Ψαρά», η οποία διαθέτει το σύστημα αντιμετώπισης μη επανδρωμένων αεροχημάτων «ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ», ανεπτυγμένο από το ελληνικό οικοσύστημα καινοτομίας και δοκιμασμένο, όπως είπε, στην ευρωπαϊκή επιχείρηση ASPIDES στην Ερυθρά Θάλασσα, καθώς και για τη φρεγάτα «Κίμων», την οποία χαρακτηρίζεται  ως η πλέον σύγχρονη στον κόσμο. Σβήστηκε λοιπόν η μνημειώδης φράση «Η Κύπρος κείται μακράν» Φυσικά και όχι. Αποτελεί ένα ολίσθημα (αναγκαίο;) της Ελληνικής πλευράς, έναντι της Κύπρου, τη στιγμή μάλιστα που η βοήθεια  προς την νήσο ήταν πιο επιτακτική από ποτέ. Όμως πρέπει πάντα να εξετάζονται οι ιστορικές πραγματικότητες, οι αλήθειες και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες κάποιες φράσεις λέγονται, κάποια πράγματα γίνονται και κάποια άλλα όσο απαραίτητα και να είναι δεν είναι εφικτά. Ας δούμε λοιπόν κατάματα την πραγματικότητα: Είπε αυτή την φράση ο Κωνσταντίνος Καραμανλής; Αν ναι πότε και γιατί την είπε, που είναι καταγεγραμμένη, πότε πρώτο- δημοσιεύτηκε κτλ.

        Η φράση λοιπόν «Η Κύπρος κείται μακράν» αποδίδεται στον Έλληνα πολιτικό Κωνσταντίνο Καραμανλή, ο οποίος επέστρεψε στην Ελλάδα τον Ιούλιο του 1974, για να αναλάβει την πρωθυπουργία μετά την κατάρρευση της Χούντας και συνδέεται με τα γεγονότα της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο το 1974. Είναι μια σκληρή φράση που από το 1974 μέχρι και σήμερα «στοιχειώνει» κατά χρονικές περιόδους, τις κατά τ΄ άλλα αγαστές σχέσεις της μητέρας πατρίδας Ελλάδας με την αγαπημένη «κόρη» της την Κύπρο.

 

     Ας δούμε τι συνθήκες κάτω από τις οποίες ειπώθηκε:

 

1.  Η φράση όπως έχουμε πει σχετίζεται με τη δεύτερη φάση της τουρκικής εισβολής (Αττίλας ΙΙ) τον Αύγουστο του 1974. Εκείνη την περίοδο η Ελλάδα βρισκόταν σε εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση, καθώς μόλις είχε πέσει η δικτατορία, ο στρατός της ήταν πλήρως αποδιοργανωμένος και υπήρχε κίνδυνος γενικευμένου ελληνοτουρκικού πολέμου. [1]

          Σύμφωνα με τις ιστορικές μαρτυρίες, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής χρησιμοποίησε τη φράση για να εξηγήσει ότι η Ελλάδα δεν μπορούσε στρατιωτικά να επέμβει στην Κύπρο, επειδή η νήσος βρίσκεται μακριά από τον ελληνικό ηπειρωτικό χώρο και η ορθή στρατιωτική υποστήριξη ήταν πάρα πολύ δύσκολη. Η φράση λοιπόν έμεινε ως «συμβολική έκφραση» μιας πολιτικής επιλογής σε μια δεδομένη ιστορική στιγμή. Ότι η Ελλάδα δηλαδή δεν μπορούσε να εμπλακεί σε άμεσο πόλεμο για την Κύπρο εκείνη τη στιγμή και εάν εμπλεκόταν δεν θα μπορούσε να φέρει σε πέρας και με θετική κατάληξη ένα πόλεμο με την γείτονα χώρα.

 

2. Η φράση δεν υπάρχει καταγεγραμμένη σε επίσημο πολιτικό έγγραφο (π.χ. σε νόμο ή επίσημη ανακοίνωση κυβερνητικού οργάνου ή θεσμού), αλλά εμφανίζεται να υπάρχει σε επίσημα γραπτά κείμενα όπως παρακάτω  :

· σε μαρτυρίες και αφηγήσεις πολιτικών και στρατιωτικών εκείνης της περιόδου,

· σε απομνημονεύματα πολιτικών της εποχής,

· σε βιβλιογραφία ιστορικών βιβλίων και δημοσιογραφικών ερευνών για τα γεγονότα του 1974 (τουρκική εισβολή, Πτώση της Χούντας)

· σε επίσημες αναφορές για τις συσκέψεις της ελληνικής κυβέρνησης κατά την κρίση του Αυγούστου 1974.

 

Κατόπιν των παραπάνω, αρκετοί ιστορικοί επισημαίνουν ότι η φράση αυτή λειτουργεί περισσότερο ως πολιτικό «δόγμα» και συνοψίζει τη στάση της Αθήνας την συγκεκριμένη χρονική περίοδο, παρά ως πλήρης επίσημη δήλωση σε συγκεκριμένο έγγραφο.

 

3.    Ιστορική αμφισβήτηση

 

Παρά το γεγονός ότι είναι σχεδόν σίγουρο ότι η φράση «Η Κύπρος κείται μακράν» λέχθηκε από τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας Κωνσταντίνο Καραμανλή, δεν είναι λίγοι οι ιστορικοί που αμφισβητούν έντονα αυτή την παραδοχή καθώς:

Ø  δεν υπάρχει κάποιο ηχογραφημένο ή επίσημο πρακτικό όπου να φαίνεται ακριβώς η φράση και να αποδεικνύεται έτσι με τον πλέον καθαρότερο τρόπο το αληθές και το ακριβές. Στα δημοσιευμένα πρακτικά ή στα αρχεία των κυβερνητικών συνεδριάσεων του 1974 δεν εμφανίζεται αυτούσια η φράση.

Ø  Ο Κωνσταντίνος   Καραμανλής δεν φαίνεται να την είπε δημόσια σε λόγο, συνέντευξη ή ανακοίνωση. Κάποιοι ιστορικοί πιστεύουν ότι ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, μπορεί να εξηγούσε τη στρατιωτική πραγματικότητα, λέγοντας ότι η Κύπρος βρίσκεται μακριά και δεν μπορεί να υποστηριχθεί εύκολα — και η φράση συμπυκνώθηκε αργότερα στο «Κύπρος κείται μακράν».

Ø  πιθανόν να αποτελεί απλώς μια συνοπτική διατύπωση ή δημοσιογραφική συμπύκνωση της πολιτικής θέσης της Αθήνας εκείνη την περίοδο.

 

4.    Ιστορικές πηγές

 

· Μαρτυρίες πολιτικών προσώπων της εποχής εκείνης (1974)

              Σε μεταγενέστερες συνεντεύξεις και μαρτυρίες πολιτικών προσώπων που συμμετείχαν σε συσκέψεις εκείνης της περιόδου αναφέρεται ότι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής χρησιμοποίησε τη φράση για να εξηγήσει γιατί η Ελλάδα δεν μπορούσε να επέμβει στρατιωτικά για να αποτρέψει τόσο την εισβολή όσο και την κατοχή της Κύπρου από την Τουρκία. Η φράση φέρεται να ειπώθηκε σε σύσκεψη του Κυβερνητικού Συμβουλίου Άμυνας τον Αύγουστο του 1974.

· Βιβλιογραφία του Αδαμάντιου Πεπελάση[2] (Γαστούνη 1922 - 2017). Υπήρξε Οικονομολόγος, Πανεπιστημιακός, Διοικητής τράπεζας και στενός συνεργάτης του Καραμανλή. Σε σχετικό βιβλίο του για την περίοδο της μεταπολίτευσης αναφέρεται η συζήτηση που έγινε στην ελληνική κυβέρνηση μετά την επιστροφή του Καραμανλή στην εξουσία το 1974.

· Ιστορικές μελέτες για το 1974

               Η φράση αναφέρεται επίσης σε ιστορικά έργα για την κρίση του 1974, όπως:

Ø μελέτες για την ελληνική εξωτερική πολιτική μετά την πτώση της χούντας

Ø βιβλία για τον ρόλο της Ελλάδας κατά την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο

Ø δημοσιογραφικές έρευνες για τις κυβερνητικές συσκέψεις του Αυγούστου 1974

 

Σε όλα αυτά τα έργα συχνά επισημαίνεται ότι η φράση μπορεί να είναι συμπύκνωση της πολιτικής θέσης της Αθήνας έναντι της Λευκωσίας το 1974 και όχι ακριβές απόσπασμα από πρακτικά.

 

5.        Αν όμως δεν υπάρχει γραπτό κείμενο που να αποδεικνύει ότι η φράση «Η Κύπρος κείται μακράν» ποιος αποκάλυψε και πότε δημοσιοποιήθηκε ότι λέχθηκε;

              Αρκετοί ιστορικοί θεωρούν ότι η φράση διαδόθηκε κυρίως από δημοσιογράφους και πολιτικούς σχολιαστές στα χρόνια που ακολούθησαν μετά το 1974. Δεν υπάρχει λοιπόν σαφής αναφορά για την πρώτη δημοσίευση, αλλά εμφανίζεται σταδιακά:

Ø σε άρθρα του ελληνικού και Ελληνοκυπριακού Τύπου στα τέλη της δεκαετίας του 1970

Ø σε πολιτικές συζητήσεις στη Βουλή της Ελλάδας

Ø σε ιστορικές αναλύσεις της περιόδου της Μεταπολίτευσης

Με τον χρόνο η φράση αυτή παγιώθηκε και ήταν αναμενόμενο να γίνει «σύμβολο» της πολιτικής στάσης της Ελλάδας απέναντι στην κρίση της Κύπρου.

 

6.    Τι δείχνουν τα πρακτικά των συσκέψεων του έτους 1974

           Μετά την πτώση της δικτατορίας και την επιστροφή του Κωνσταντίνου Καραμανλή στην Ελλάδα (24 Ιουλίου 1974), έγιναν αλλεπάλληλες συσκέψεις της κυβέρνησης και της στρατιωτικής ηγεσίας. Από τις καταγεγραμμένες μαρτυρίες και τα σχετικά αρχεία προκύπτει ότι συζητήθηκαν κυρίως:

Ø  ενδεχόμενη αποστολή ελληνικών δυνάμεων στην Κύπρο

Ø  πιθανότητα πολέμου Ελλάδας–Τουρκίας

Ø  η κατάσταση του ελληνικού στρατού μετά την πτώση της χούντας.

Οι στρατιωτικοί αρχηγοί των Όπλων και των Σωμάτων της Ελλάδας φέρονται να εξηγούν ότι:

Ø  η Τουρκία είχε ισχυρή αεροναυτική παρουσία γύρω από την Κύπρο

Ø  η Ελλάδα δεν είχε επαρκή αεροπορική κάλυψη σε τόσο μεγάλη απόσταση

Ø  η αποστολή μεγάλων δυνάμεων θα ήταν εξαιρετικά δύσκολη.

 

Οι περισσότερες στρατιωτικές αναλύσεις συμφωνούν ότι το 1974 η Ελλάδα είχε τρία μεγάλα προβλήματα για την αντιμετώπιση της Κυπριακής Κρίσης

Ø  Απόσταση: Η Κύπρος βρίσκεται περίπου 800–900 χιλιόμετρα από την ηπειρωτική Ελλάδα, γεγονός που δυσκόλευε την μεταφορά στρατευμάτων, την επαρκή αεροπορική υποστήριξη και τον ανεφοδιασμό.

Ø  Αεροπορική ισχύς: Η τουρκική αεροπορία μπορούσε να επιχειρεί πολύ πιο κοντά στις βάσεις της, ενώ τα ελληνικά αεροσκάφη θα επιχειρούσαν στα όρια της εμβέλειάς τους.

Ø  Πολιτική κατάσταση: Η Ελλάδα μόλις έβγαινε από τη δικτατορία και ο στρατός της δεν ήταν πλήρως οργανωμένος και υπήρχε φόβος γενικευμένου πολέμου στο Αιγαίο.

 

7.    Η μόνη ελληνική στρατιωτική επιχείρηση που επιχειρήθηκε ήταν η μυστική αποστολή καταδρομέων στην Κύπρο, με την ονομασία «Νίκη». Τη νύχτα 21–22 Ιουλίου 1974, ελληνικά μεταγωγικά αεροσκάφη μετέφεραν καταδρομείς στη Λευκωσία. Ένα από τα αεροσκάφη καταρρίφθηκε από φίλια πυρά.

8.    Τι συμπεραίνουν σήμερα οι ιστορικοί

Ø  η Ελλάδα θα μπορούσε να εμπλακεί σε πόλεμο με την Τουρκία, και πως

Ø  η επιτυχία υπεράσπισης της Κύπρου ήταν πολύ αβέβαιη.

 

Έτσι, η πολιτική ηγεσία επέλεξε να αποφύγει έναν γενικευμένο ελληνοτουρκικό πόλεμο. [3]

 

9.    Βιβλία στα οποία εντοπίστηκε η φράση:

 

Ø  Εύελπις σε παράξενα χρόνια, 1971-1975 του Γιάννη Πριόβολου

Ø  «Από το “Η Κύπρος κείται μακράν” στη διεύρυνση του Ελληνισμού» του Θοδωρή Καρναβά. (Αναφορά και πολιτική ανάλυση για την ελληνική εξωτερική πολιτική και το Κυπριακό.)

Ø  Ο Φάκελος της Κύπρου: Πολύτομο συγγραφικό έργο με μαρτυρίες και έγγραφα για τα γεγονότα του 1974. (Εκδόθηκε από τη Βουλή των Ελλήνων και τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Ø  Κύπρος 1974 – Η Μεγάλη Προδοσία – Μιχάλης Ιγνατίου & Νίκος Μελέτης (αποτελεί μια δημοσιογραφική έρευνα για την κρίση του 1974. Περιλαμβάνει περιγραφή των πολιτικών αποφάσεων της Ελλάδας το 1974 και αναφορά στη φράση που αποδίδεται στον Κωνσταντίνος Καραμανλής.)

Ø  «Η Κύπρος στον 20ό Αιώνα» του Heinz A. Richter (αποτελεί μια ιστορική μελέτη για την Κύπρο από την αποικιοκρατία μέχρι το 1974. Αναλύει το πολιτικό και στρατιωτικό περιβάλλον που οδήγησε στην καθιέρωση της φράσης.)

Ø  «Η Προδομένη Γενιά του ’74 – Κύπρος 50 χρόνια δίσεκτα» του Ντίνου Αυγουστή. (Είναι ένα σύγχρονο βιβλίο για την εμπειρία των Κυπρίων το 1974. Ο τίτλος και το περιεχόμενο συνδέονται άμεσα με την αντίδραση στη φράση «Η Κύπρος κείται μακράν».)

Ø  «Κύπρος 1974 – Η μεγάλη προδοσία» – Κωνσταντίνος Α. Δημητριάδης.(Ιστορική έρευνα για τα γεγονότα του πραξικοπήματος και της τουρκικής εισβολής. Η φράση «Η Κύπρος κείται μακράν» εμφανίζεται στο κεφάλαιο που εξετάζει την πολιτική της Αθήνας μετά την εισβολή.)

Ø  Η Προδοσία της Κύπρου – Μιχάλης Παπακωνσταντίνου

(Ένα από τα πρώτα πολιτικά έργα που αναλύουν τις ευθύνες για το 1974.)

Ø  Η Κύπρος στο Στόχαστρο – Μιχάλης Παπακωνσταντίνου

(Αναφέρεται στη διεθνή διάσταση της κρίσης.)

 

10. Πρώτες δημοσιογραφικές αναφορές

Ø     Η Καθημερινή (μέσα δεκαετίας 1970) (Σε πολιτικά άρθρα και αναλύσεις για την κρίση της Τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974 εμφανίζεται η φράση για να περιγράψει τη στάση της κυβέρνησης του Κωνσταντίνος Καραμανλής. Συνήθως παρουσιάζεται ως περίληψη ή ερμηνεία πολιτικής θέσης, όχι ως ακριβές απόσπασμα ομιλίας.)

Ø     Το Βήμα (τέλη δεκαετίας 1970) (Σε πολιτικά σχόλια και αναλύσεις για τις ευθύνες του 1974, η φράση χρησιμοποιείται συχνά για να συνοψίσει την αντίληψη ότι η Ελλάδα δεν μπορούσε να επέμβει στρατιωτικά στην Κύπρο.)

Ø     Ελευθεροτυπία (τέλη 1970s – αρχές 1980s) (Η φράση εμφανίζεται σε άρθρα και αναδρομές για το 1974, όπου έχει ήδη αρχίσει να καθιερώνεται ως πολιτικό σύμβολο της εποχής.)

 

Τελικό Συμπέρασμα:

Η φράση «Η Κύπρος κείται μακράν» (είτε ειπώθηκε ακριβώς έτσι, είτε όχι) συνοψίζει την πραγματικότητα που αντιμετώπιζε η κυβέρνηση του Κωνσταντίνος Καραμανλής μετά την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο: στρατιωτική δυσκολία επέμβασης και κίνδυνο γενικευμένου πολέμου.

 

 

 

Σημειώσεις :

[1] Το καλοκαίρι του 1974, μετά το ναυάγιο της Διάσκεψης της Γενεύης, η Τουρκία εξαπέλυσε τη δεύτερη φάση της εισβολής και κατέλαβε περίπου το 37% του κυπριακού εδάφους. Ο Γλαύκος Κληρίδης, ως προεδρεύων της Κυπριακής Δημοκρατίας, ζήτησε επίμονα στρατιωτική βοήθεια από την Ελλάδα. Η απάντηση του Καραμανλή ήταν ότι, σύμφωνα με τους αρχηγούς των Ενόπλων Δυνάμεων, δεν μπορούσαν να σταλούν ούτε ναυτικές ούτε αεροπορικές δυνάμεις. (https://simerini.sigmalive.com/article/2026/3/13/e-kupros-keitai-makran-gia-ten-ellada-idou-e-aporia/)

[2] Αδαμάντιος Πεπελάσης: Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών, στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, στο Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου και στο Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϊ της Καλιφόρνια, του οποίου αναγορεύτηκε και διδάκτορας. Ήταν υπότροφος του Ιδρύματος Φούλμπραιτ (Fulbright).

 

Υπήρξε καθηγητής της Οικονομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ντέιβις της Καλιφόρνια (1957-63), του Πολυτεχνείου και του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Βιρτζίνια (1971-73), τακτικός καθηγητής Οικονομικής του Πανεπιστημίου του Κεντάκι και επισκέπτης καθηγητής στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΑΣΟΕΕ).

 

Διατέλεσε αναπληρωτής γενικός επιστημονικός διευθυντής του Κέντρου Οικονομικών Ερευνών (1962-64), υποδιοικητής της Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδος (1963), διοικητής της ίδιας τράπεζας αμέσως μετά τη Μεταπολίτευση (1974) και διοικητής της Εμπορικής Τράπεζας της Ελλάδος.

 

Επίσης, υπήρξε πρόεδρος στο Ίδρυμα Ελληνικού Πολιτισμού (1995-1998),γενικός διευθυντής στο Ίδρυμα Μελετών Λαμπράκη, πρόεδρος του Δ.Σ. Εμπορικής Τράπεζας της Ελλάδος (1988), διοικητής της Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδος (1974-1981). Ακόμα, ήταν ιδρυτικό μέλος του Διεθνούς Κέντρου Μ. Θεοδωράκης. Υπήρξε διαχρονικός συνεργάτης του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη.

 

Απεβίωσε σε ηλικία 95 ετών.

Συγγραφικό έργο:

 

Έγραψε 18 βιβλία, από τα οποία ξεχωρίζουν]:

 

Ø  «Στην Άκρη του Αιώνα», Γαστούνη - Μπέρκλεϋ (1996),

Ø  «Ανάλυση της Οικονομικής Ανάπτυξης» (1961),

Ø  «Υπεράριθμο Εργατικό Δυναμικό στην Ελληνική Γεωργία» (1962),

Ø  «Κείμενα Οικονομικής Ανάπτυξης» (1965).

Άρθρα του, κυρίως οικονομικού περιεχομένου, έχουν δημοσιευθεί σε διάφορες εφημερίδες και περιοδικά, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. (Βικιπαίδεια)

 

[3] Η Κύπρος σφαδάζου σα αφέθηκε αβοήθητη, εγκαταλελειμμένη στις ορδές του Αττίλα. Όχι, βέβαια, επειδή η… «Κύπρος κείται μακράν»! Ουδέποτε ίσχυε κάτι τέτοιο

 

Βιβλιογραφία

 

Α. Βικιπαίδεια

Β. Τεχνητή Νοημοσύνη

Γ. https://www.ianos.gr/magazine/adamantios-pepelasis-den-menei-pia-edw

Δ. https://simerini.sigmalive.com/article/2026/3/13/e-kupros-keitai-makran-gia-ten-ellada-idou-e-aporia/

Ε. https://www.gazzetta.gr/plus/2521839/i-kypros-keitai-makran-giati-i-ellada-den-esteile-strato-stin-kypro-1974

Στ. https://www.huffingtonpost.gr/blogs/gia-ton-kimona-den-ischye-to-i-kypros-keitai-makran/

ζ. https://www.cna.org.cy/article/9916769/i-kypros-den-keitai-makran-alla-plision-eipe-o-dendias-poy-synantise-ton-palma

η.https://www.facebook.com/hdiaxronikiistoriatonellinon/posts/%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%B7-%CF%81%CE%AE%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B7-%CE%BA%CF%8D%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CE%B5%CE%AF%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CE%B1%CE%BA%CF%81%CE%AC%CE%BD-%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%BB%CE%AE%CF%82-%CE%AD%CE%B4%CF%89%CF%83%CE%B5-%CE%B1%CF%83%CF%85%CE%BB%CE%AF%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%AF%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9/1450688158981617/

*Δημήτριος Γκόγκας : Αξκός ε.α/ποιητής

Προσβλητική, εριστική, και ντροπιαστική ανάρτηση του ποιητή Γεώργιου Φράγκου ως προέδρου της Ένωσης Συντακτών Κύπρου

 

Ο πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Κύπρου κ. Γιώργος Φράγκος (είναι και ποιητής!) με μια ντροπιαστική, εριστική, προσβλητική ανάρτηση, ανέδειξε το μίσος και το μένος που τρέφεται από μια μερίδα ελληνοκυπρίων προς τους Ελλαδίτες και την Ελλάδα, μετά την άφιξη των ελληνικών δυνάμεων στην Κύπρο.

Διαβάστε την

´Στρατόκαυλοι, ελληνούτσοι, φουστανελάδες, τσολιάδες, εθνικάφρονες, καυλοπυρέσσοντες κουλάρετε, ηρεμήστε, χαλαρώστε. Η ευφορία σας είναι έωλη, παράλογη, ετερόφωτη, και συννεφοβατούσα. Προσγειωθείτε. Πυρομανείς, μην ηδονίζεστε με τη φωτιά. Συνέλθετε’ !

Χριστιανοί Πάστορες προσευχήθηκαν μαζί με τον Ντόναλτ Τράμπ (απίστευτη φωτογραφία)

 μια απλή προσέγγιση του Δημητρίου Γκόγκα

Κάποιοι χριστιανοί πάστορες προσευχήθηκαν μαζί με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, για την επιτυχία της χώρας στον πόλεμο με το Ιράν, κατά τη διάρκεια συνάντησης που πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Πέμπτης στο Οβάλ Γραφείο. Θεωρώ ότι αυτή η προσευχη καθώς και η φωτογραφία (ή η είδηση)  θα μπορούσε να μην δει το φως της δημοσιότητας. Μέγιστη Υποκρισία και ηλιθιότητα. 

Οι θρησκευτικοί ηγέτες συγκεντρώθηκαν γύρω από τον Αμερικανό πρόεδρο, ο ένας ακουμπώντας στον ώμο του αλλου  (δύναμη εν τη ενώσει) και συμμετείχαν σε ομαδική προσευχή, ζητώντας θεία καθοδήγηση (Ο Ιησούς να μας σώσει), σοφία (τόση σοφία που να την βρούμε , την έχει όλη ο πρόεδρος) και προστασία καθώς ηγείται της χώρας σε μια περίοδο αυξημένων γεωπολιτικών εντάσεων. 

ΠΕΝΤΕ ΔΑΚΤΥΛΑ * / Δημήτριος Γκόγκας

 

Κυπαρισσόβουνος
 
Χίλια είκοσι-τέσσερα βήματα,
μέχρι να βρω στα άγια χώματά σου, αίμα ηρώων.
Περιμένω τη σχάση του χρόνου,
όπου θα γίνει λάβα το αίμα και ανάσταση.
 
Άγιος Ιλαρίωνας
 
Βουβός ένας ήχος καμπάνας, ταξιδεύει με τον άνεμο,
υμνολογώντας εργάτες που σκότωσε η Ρήγαινα.
Ο ασκητής σαν ρόδο μες στ΄ αγκάθια, στην εισβολή φωνάζει τα παιδιά του
κι ύστερα αφήνει πνοή καπνού ως τα ουράνια. Στους αγνοούμενους θυσία.
 
Πενταδάκτυλος
 
Έπραξες το χρέος. Πατριδοκαπηλία είπε ο Διγενής
πατώντας με την παλάμη του, την κορυφή σου.
Τώρα ήρθε η σειρά μου. Δεν γνωρίζω αν πολεμήσω.
Γνωρίζω πως οφείλω. Για πληρωμή, πρέπει να ζήσω. 
 
Βουφαβέντο
 
Έγινα αετός.
Πέταξα στα μυστικά περάσματα σου.
Κάθε πέτρα, ένας στρατιώτης.
Σε κάθε βόλι, μια πικράδα χρόνου.
 
Καντάρα
 
Άτροπος στον κόρφο τους κι έτσι πεθάνανε στην κοίτη του ποταμού.
Είπαν την πίστη τους νερό να γίνει.
Ο ουρανός να πέσει στον κάμπο, να μεστώσουν τα στάχυα.  
Να ζήσει αιώνια, η κόρη της νήσου.
 
 

* Συμμετοχή στην Ποιητική Ανθολογία για τον Πενταδάκτυλο, κατόπιν συμμετοχής σε σχετικό  ποιητικό διαγωνισμό από την Ένωση Λογοτεχνών Κύπρου

Δεν είναι / ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΟΓΚΑΣ

 

Δεν είναι για τον πόλεμο,
που έχουμε μιλήσει,
μα για το σώμα του Χριστού,
που έχουμε μισήσει.
 
Δεν είναι για την Άνοιξη,
που σκέπασε ο Χειμώνας,
μα ο λυγμός κατάνυξη
κι ο θάνατος αιώνας!
 
θα σταυρώσουμε όπως πάμε, τις κρυφές ελπίδες μας
και θα λιώσουν τα κορμιά μας από τις σειρήνες μας.
 
Δεν είναι που περπάτησα
στα μαρμαρένια αλώνια,
μα που στο ω σταμάτησα
κι αλώθηκαν τα χρόνια.
 
Και που ξενιτευτήκαμε
σαν μαύρα χελιδόνια,
μα όλοι γεννηθήκαμε
για μιας πατρίδας πιόνια!
 
Και βαδίζουμε σκυμμένοι, ύστεροι στο δρόμο μας,
έχοντας στη γη αφήσει τον μοιραίο θρόνο μας!
 
 
 

Χρόνια ποτίζουμε τη γη ... του Δημητρίου Γκόγκα

 

Χρόνια ποτίζουμε τη γη,
με δάκρυα και αίμα.
Ελευθερία στη ψυχή
και στη ζωή το ψέμα!
 
Κι όταν κοιτάμε τον θεό,
σηκώνουμε τα χέρια.
Προδίδουμε τον αδελφό,
ματώνοντας τ’ αστέρια.
 
Στο τέλος όταν φτάνουμε
ήμαστε νικημένοι.
Στο σκοτεινό του ουρανού,
νιώθουμε φοβισμένοι.
 
Και μ ένα πόνο στη καρδιά,
με μια πληγή στα στήθια
Ρίχνομε λάδι στη φωτιά,
καίγοντας την αλήθεια!

 

Η σύλληψη του Ιησού Χριστού

 γράφει ο Δημήτριος Γκόγκας 

 

Ας δούμε λοιπόν πως παρουσιάζεται η σύλληψη του Ιησού Χριστού και στα 4 ευαγγέλια.
 
α. Παρά την διαφορετική περιγραφή του τόπου της σύλληψης, όλοι συμφωνούν ότι ήταν ο κήπος της Γεσθημανής. Η Γεθσημανή είναι ένας κήπος, δυο χιλιόμετρα ανατολικά των τειχών τής Ιερουσαλήμ, στους πρόποδες του όρους των Ελαιών στην Ιερουσαλήμ, ο οποίος είναι γνωστός ως τόπος που άρχισε το μαρτύριο του Ιησού Χριστού, δηλαδή η προδοσία του από τον Ιούδα και η σύλληψή Του. Η λέξη προέρχεται από τα Αραμαϊκά ως ܓܕܣܡܢ (Γαθ-Σμανή) που σημαίνει ελαιοτριβείο. Το όνομα αυτό πιθανόν προέρχεται από τα ελαιοτριβεία και τους ελαιώνες της περιοχής.

β. Και οι 4 ευαγγελιστές αναφέρουν ως υπεύθυνο της προδοσίας τον Ιούδα τον Ισκαριώτη!
  Βασικά στοιχεία για τον Ιούδα:

Ø Παρέδωσε τον Ιησού στους Φαρισαίους.
Ø Μετά την προδοσία αυτοκτόνησε (κρεμάστηκε).
Ø Ο «Ισκαριώτης» ενδέχεται να υποδηλώνει την καταγωγή του από την Κεριώθαν και έχει συσχετιστεί και με τους «σικαρίους» (ομάδα ζηλωτών)αν και αυτό θεωρείται ιστορικά ανακριβές.
Ø Πρέπει να διακρίνεται από τον Ιούδα τον Θαδδαίο (αδελφόθεο).

γ. Εκτός από τον ευαγγελιστή Λουκά που απλώς αναφέρει ότι τον Ιούδα ακολουθούσε «πλήθος ανθρώπων» όλοι οι άλλοι ευαγγελιστές αναφέρουν ότι το πλήθος στάλθηκε από τους Γραμματείς και Φαρισαίους, από τους πρεσβύτερους του ναού και τους αρχιερείς και πως ήταν οπλισμένοι με μαχαίρια, ξίφη και ρόπαλα. Ο ευαγγελιστής Ιωάννης, αναφέρει ότι στο πλήθος υπήρχαν στρατιώτες με επικεφαλής χιλίαρχο, καθώς και φύλακες του ναού.
δ. Μόνο οι ευαγγελιστές Μάρκος και Ματθαίος επισημαίνουν ότι ο Ιούδας χαιρέτησε τον Ιησού με την προσφώνηση: «Χαίρε Διδάσκαλε!»

ε. Πλην του ευαγγελιστή Ιωάννη, οι υπόλοιποι τρεις αναφέρουν ως συνθηματικό της προδοσίας το φιλί του Ιούδα. Όμως ο Ματθαίος δηλώνει πως ο Ιησούς είπε στον Ιούδα:
«Φίλε, κάνε αυτό για το οποίο ήρθες» ενώ ο Λουκάς λέει πως ο Ιησούς του είπε: «Ιούδα με φίλημα προδίνεις τον Υιό του ανθρώπου;»

Στ. Μόνο ο ευαγγελιστής Ιωάννης γράφει πως ο Ιησούς απευθύνθηκε στο πλήθος ρωτώντας ποιον ψάχνουνε και όταν έλαβε την απάντηση ότι γυρεύουν εκείνον δήλωσε «Εγώ είμαι»

ζ. Οι ευαγγελιστές Ματθαίος και Ιωάννης αναφέρουν ότι όταν συνελήφθη ο Ιησούς δέθηκε, οι άλλοι δύο όχι!

η. Όλοι συμφωνούν ότι έγινε προσπάθεια αντίστασης από τους μαθητές ή από τους ακόλουθους του Ιησού. Ο Λουκάς υποστηρίζει ότι ο Ιησούς ρωτήθηκε πρώτα. Κάποιος τράβηξε μαχαίρι και έκοψε το αυτί του δούλου του Αρχιερέα. Μόνο ο Ιωάννης αναφέρει το όνομα του δούλου (Μάλχος) και συγκεκριμενοποιεί τον μαθητή που τράβηξε μαχαίρι ότι ήταν ο Σίμων ο Πέτρος.

θ. Μόνο ο ευαγγελιστής Λουκάς αναφέρει το θαύμα της θεραπείας του δούλου Μάλχου.Ο καινοδιαθηκολόγος Τζέιμς Φ. Μακγκράθ (James F. McGrath) υποστηρίζει το ότι το περιστατικό αυτό συνέβη πραγματικά, επειδή οι πρώτοι Χριστιανοί δύσκολα θα επινοούσαν ένα συμβάν που θα τους έδειχνε βίαιους.

ι. Εκτός από τον Μάρκο, οι τρεις άλλοι ευαγγελιστές γράφουν πως ο Ιησούς σταμάτησε με τον λόγο του την προσπάθεια αντίστασης, λέγοντας να βάλουν το μαχαίρι στην θήκη. Ο ευαγγελιστής Ματθαίος αναφέρει την γνωστή σε όλους φράση: «…όσοι τραβούν μαχαίρι από μαχαίρι θα πεθάνουν…» ενώ ο Ιωάννης γράφει πως ο Ιησούς φέρεται να είπε στον Πέτρο: «Θέλεις να μην πιώ το ποτήρι που όρισε ο πατέρας για μένα;»

ια. Πλην του Ιωάννη, οι υπόλοιποι επισημαίνουν πως ο Ιησούς εκφράζει την απορία γιατί δεν συνελήφθη όταν μιλούσε δημόσια στν ναό και στις συναγωγές και συνελήφθη ως ληστής κατά την νύχτα.

Ιβ. Ο Ευαγγελιστής Μάρκος αναφέρει τέλος: «Όλοι τότε τον  εγκατέλειψαν και έφυγαν. Και κάποιος νέος τον ακολούθησε, τυλιγμένος μ' ένα σεντόνι, αλλά τον έπιασαν άλλοι νέοι.  Εκείνος όμως άφησε το σεντόνι στα χέρια τους και έφυγε γυμνός.» το πρωτότυπο κείμενο είναι: «καὶ εἷς τις νεανίσκος συνηκολούθει αὐτῷ, περιβεβλημένος σινδόνα ἐπὶ γυμνοῦ· καὶ κρατοῦσιν αὐτόν· ὁ δὲ καταλιπὼν τὴν σινδόνα γυμνὸς ἔφυγεν ἀπ' αὐτῶν».
Ø  Το Πρόσωπο: Η ταυτότητα του «νεανίσκου» δεν αποκαλύπτεται ρητά. Πολλοί μελετητές και η εκκλησιαστική παράδοση εικάζουν ότι πρόκειται για τον ίδιο τον Ευαγγελιστή Μάρκο, ο οποίος περιέλαβε αυτή τη λεπτομέρεια ως μια άτυπη «υπογραφή» ή προσωπική μαρτυρία.
Ø  Η Σινδόνα: Το γεγονός ότι φορούσε μόνο ένα σινδόνι (λινό ύφασμα) υποδηλώνει ότι πιθανόν πετάχτηκε βιαστικά από το κρεβάτι του όταν άκουσε τον θόρυβο της σύλληψης, καθώς το σπίτι της οικογένειάς του θεωρείται ότι βρισκόταν κοντά.
Ø  Ο Συμβολισμός: Η φυγή του γυμνού συμβολίζει την απόλυτη εγκατάλειψη του Ιησού από όλους τους μαθητές Του και τον πανικό που επικράτησε εκείνη τη στιγμή.
Ø  Είναι η πιο διαδεδομένη άποψη. Θεωρείται ότι ο Μάρκος «υπογράφει» το Ευαγγέλιό του, περιγράφοντας μια δική του εμπειρία. Πιθανώς το σπίτι της μητέρας του (Μαρίας) βρισκόταν κοντά και ο ίδιος πετάχτηκε από το κρεβάτι όταν άκουσε τη φασαρία της σύλληψης.
Ø  Ο Θεοφύλακτος Αχρίδος αναφέρει την πιθανότητα ο νεανίσκος να ήταν ο Ιάκωβος ο Αδελφόθεος, ο οποίος ονομαζόταν «Δίκαιος» και ήταν γνωστός για την ασκητική του ζωή.
Ø  Ο Άγιος Αμβρόσιος πρότεινε ότι μπορεί να ήταν ο Ιωάννης, ο αγαπημένος μαθητής, λόγω του νεαρού της ηλικίας του, αν και οι περισσότεροι Πατέρες θεωρούν ότι οι δώδεκα μαθητές είχαν ήδη τραπεί σε φυγή.
 
Οι Πατέρες της εκκλησίας είδαν στο περιστατικό αυτό βαθύτερα νοήματα:
 
Ø  Η εγκατάλειψη των εγκοσμίων: Η σινδόνα (το πολύτιμο λινό ύφασμα) συμβολίζει τα γήινα αγαθά και τις βιοτικές μέριμνες. Ο νεανίσκος που την αφήνει πίσω για να σωθεί, δείχνει ότι μπροστά στον κίνδυνο ή την πνευματική κλήση, ο άνθρωπος πρέπει να είναι έτοιμος να απαρνηθεί ακόμα και τα απαραίτητα.
Ø  Η απόλυτη μοναξιά του Χριστού: Η φυγή του νεανίσκου «γυμνού» υπογραμμίζει τον πανικό και την πλήρη απομόνωση του Ιησού. Ακόμα και εκείνοι που προσπάθησαν να Τον ακολουθήσουν την τελευταία στιγμή, Τον εγκατέλειψαν με τον πιο ταπεινωτικό τρόπο.
Ø  Προτύπωση της Ανάστασης: Ορισμένοι ερμηνευτές συνδέουν τη σινδόνα που έμεινε στα χέρια των στρατιωτών με τα «οθόνια» (τα σάβανα) που βρέθηκαν κενά στον Τάφο. Όπως ο νεανίσκος έφυγε αφήνοντας το ύφασμα, έτσι και ο Χριστός αναστήθηκε αφήνοντας πίσω τα σύμβολα του θανάτου.
Ø  Η ανθρώπινη αδυναμία: Το γεγονός ότι ο νεανίσκος προτίμησε τη γύμνια (που στην εβραϊκή κουλτούρα ήταν σύμβολο ντροπής) από τη σύλληψη, δείχνει το μέγεθος του φόβου και της ανθρώπινης ευθραυστότητας.
 

 Η Σύλληψη του Ιησού Χριστού, κατά τον Δημήτριο Γκόγκα (συλλέγοντας τα στοιχεία και από τους 4 ευαγγελιστές)

     Ο Ιησούς Χριστός μαζί με τους μαθητές του και με άλλους που πίστευαν σε αυτόν κατευθύνθηκαν στους πρόποδες του όρους των Ελαιών, στην απέναντι πλευρά της κοιλάδας των Κέδρων, όπου υπήρχε ο κήπος της Γεθσημανής. Εκεί λοιπόν, ήρθε ο Ιούδας ο Ισκαριώτης, ένας από τους μαθητές του Ιησού, ακολουθούμενος από Ρωμαίους στρατιώτες και την φρουρά του Ναού καθώς και πλήθος ανθρώπων, οι οποίοι κρατούσαν δάδες, λυχνάρια, ήταν οπλισμένοι με μαχαίρια και ρόπαλα και τους είχανε στείλει οι γραμματείς, οι Φαρισαίοι, οι αρχιερείς και οι πρεσβύτεροι του ναού. Ο Ιούδας ο Ισκαριώτης, όταν πλησίασε με το πλήθος τον Ιησού Χριστό, τον χαιρέτησε με την προσφώνηση «Χαίρε Διδάσκαλε». Ο Ιησούς Χριστός τότε του απάντησε: «Κάνε αυτό για το οποίο ήρθες». Ο Ιούδας τότε (επειδή είχε πει στον επικεφαλής ότι όποιον φιλήσω εκείνος είναι ο Ιησούς)  έσκυψε και τον φίλησε. «Με ένα φιλί προδίδεις τον υιό του ανθρώπου» επισήμανε ο Ιησούς Χριστός. Απευθυνόμενος δε προς το πλήθος που παρακολουθούσε ρώτησε: «Ποιον γυρεύετε;» «Τον Ιησού τον Ναζωραίο» του είπανε. «Εγώ είμαι» αποκρίθηκε ο Ιησούς. Κάποιοι πισωδρόμησαν και ο Ιησούς ρώτησε ξανά. «Ποιον γυρεύετε;» «Τον Ιησού τον Ναζωραίο» του είπανε. «Εγώ είμαι» απάντησε ξανά ο Ιησούς. Τότε ο επικεφαλής χιλίαρχος διέταξε τους στρατιώτες και τους φρουρούς του ναού να συλλάβουν τον Ιησού Χριστό. Τότε οι μαθητές και αυτοί που ακολούθησαν τον Ιησού στον χώρο εκείνο, ρώτησαν τον Ιησού: «Κύριε να του χτυπήσουμε;». Μάλιστα ο μαθητής του, Σίμων Πέτρος, τράβηξε το μαχαίρι από την θήκη του και έκοψε το αυτί του δούλου του αρχιερέα, το όνομα του οποίου ήταν Μάλχος. Ο Ιησούς τότε αντέδρασε και φώναξε: «Φτάνει ως εδώ. Βάλε το μαχαίρι στη θήκη. Θέλεις να μην πιώ το ποτήρι που όρισε ο πατέρας για μένα; Όσοι τραβούν μαχαίρι από μαχαίρι θα πεθάνουν. Ή νομίζεις πως δεν μπορώ τώρα να παρακαλέσω τον πατέρα μου, να μου στείλει για συμπαράσταση παρατάξει περισσότερες από δώδεκα λεγεώνες αγγέλων; Αλλά πως θα εκπληρωθούν οι γραφές ότι έτσι πρόκειται να γίνει;» και αγγίζοντας το αυτί του δούλου το θεράπευσε. Απευθυνόμενος δε προς το πλήθος είπε: «Σαν να ήμουν ληστής βγήκατε με μαχαίρια και ρόπαλα να με συλλάβετε. Καθημερινά ήμουν μαζί σας διδάσκοντας στον ναό και δεν με συλλάβατε. Αυτή όμως είναι η ώρα σας, η ώρα που κυριαρχεί το σκοτάδι και αυτό όμως έγινε για να βγούνε αληθινές οι προφητείες της γραφής.» Όλοι τότε οι μαθητές και αυτοί που τον ακολουθούσαν τον εγκατέλειψαν και έφυγαν. Κάποιος νέος τον ακολούθησε, τυλιγμένος μ' ένα σεντόνι, αλλά τον έπιασαν άλλοι νέοι από το πλήθος . Εκείνος όμως άφησε το σεντόνι στα χέρια τους και έφυγε γυμνός.

 

	Κατά Μάρκον	Κατά Ματθαίον	Κατά Λουκάν	Κατά Ιωάννη
	γράφτηκαν τα έτη:
	48-52 μ.Χ.	55-60 μ.Χ.	57-61 μ.Χ.	65-66 μ.Χ.
Χώρος, μέρος σύλληψης	Τόπος της Γεθσημανής	Τόπος της Γεθσημανής	Όρος των Ελαιών	Στην απέναντι πλευρά του χειμάρρου των Κέδρων. Εκεί ήταν ένας κήπος…
Προδότης	Ιούδας ο Ισκαριώτης	Ιούδας	Ιούδας	Ιούδας
Ακολουθία	Πλήθος από ανθρώπους οπλισμένους με ξίφη και ρόπαλα, σταλμένους  από τους αρχιερείς, τους γραμματείς και τους πρεσβυτέρους του συνεδρίου.	Όχλος (πλήθος)που κρατούσε μαχαίρια και ξύλα (ρόπαλα), τον οποίο είχαν στείλει οι Αρχιερείς και οι Πρεσβύτεροι του λαού.	πλήθος ανθρώπων	Έρχεται λοιπόν εκεί ο Ιούδας με Ρωμαίους στρατιώτες και φρουρούς του ναού, που του έδωσαν οι αρχιερείς και οι Φαρισαίοι. Ήταν οπλισμένοι και κρατούσαν δαυλούς και λυχνάρια στα χέρια τους.
Προσφώνηση του Ιησού από τον Ιούδα	“χαίρε διδάσκαλε”	«Χαίρε, διδάσκαλε!»
Συνθηματικό προδοσίας	«Όποιον φιλήσω αυτός είναι, πιάστε τον και μεταφέρετε τον με μέτρα ασφαλείας» (φίλησε θερμά.)	«Όποιον φιλήσω αυτός είναι πιάστε τον»	Αυτός πλησίασε τον Ιησού για να τον φιλήσει. Γιατί αυτό το σημάδι τους είχε δώσει: όποιον φιλήσω, αυτός είναι.
Λόγια του Ιησού προς τον Ιούδα		«Φίλε, κάνε αυτό για το οποίο ήρθες»	Ιούδα με φίλημα προδίνεις τον Υιό του ανθρώπου;
Λόγια του Ιησού προς τους στρατιώτες και τους φρουρούς του ναού				Ποιον γυρεύετε; Τον Ιησού από την Ναζαρέτ του αποκρίνονται. Τους λέει ο Ιησούς: Εγώ είμαι. Πισωδρόμησαν και έπεσαν καταγής. Τότε τους ρώτησε πάλι: Ποιον γυρεύετε; Και αυτοί είπαν: Τον Ιησού από την Ναζαρέτ. Τους αποκρίθηκε ο Ιησούς: αν λοιπόν γυρεύετε εμένα, αφήστε τους αυτούς να φύγουν
Τρόπος σύλληψης	Άπλωσαν τα χέρια τους και συνέλαβαν τον Ιησού.	Πλησίασαν τον Ιησού, τον συνέλαβαν και τον έδεσαν.	Αφού συνέλαβαν τον Ιησού, τον έσυραν…	Οι στρατιώτες με το χιλίαρχο και οι Ιουδαίοι φρουροί συνέλαβαν τότε τον Ιησού, τον έδεσαν …
Προσπάθεια αντίστασης από μαθητές; Ακόλουθους; του Ιησού	Κάποιος δε από αυτούς, που έστεκαν εκεί κοντά, τράβηξε την μάχαιραν, κτύπησε τον δούλο του αρχιερέως και του έκοψε το αυτί.	Ένας από αυτούς που ήταν με τον Ιησού Χριστό, έσυρε το μαχαίρι του, χτύπησε τον δούλο του Αρχιερέα και του έκοψε το αυτί.	Κύριε να τους χτυπήσουμε με το μαχαίρι; Ένας μάλιστα από αυτούς χτύπησε τον δούλο του αρχιερέα και του έκοψε το δεξί αυτί.	Ο Σίμων Πέτρος είχε ένα μαχαίρι. Το τραβάει, χτυπάει τον δούλο του Αρχιερέα και του κόβει το δεξί αυτί. Το όνομα του δούλου ήταν Μάλχος.
Λόγος του Ιησού προς τους μαθητές και τους ακολούθους του!		Βάλε το μαχαίρι σου ξανά στη θήκη του διότι όσοι τραβούν μαχαίρι από μαχαίρι θα πεθάνουν. Ή νομίζεις πως δεν μπορώ τώρα να παρακαλέσω τον πατέρα μου, να μου στείλει για συμπαράσταση παρατάξει περισσότερες από δώδεκα λεγεώνες αγγέλων; Αλλά πως θα εκπληρωθούν οι γραφές ότι έτσι πρόκειται να γίνει;	Φτάνει ως εδώ. Άγγιξε ύστερα το αυτί του δούλου και τον γιάτρεψε.	Τότε ο Ιησούς είπε στον Πέτρο. Βάλε το μαχαίρι στη θήκη. Θέλεις να μην πιώ το ποτήρι που όρισε ο πατέρας για μένα;
Ερώτημα-απορία του Ιησού Χριστού	Σαν να ήμουν ληστής, βγήκατε με μαχαίρια και ρόπαλα να με συλλάβετε; Καθε ημέρα ήμουνα κοντά σας και δίδασκα στο ναό και δεν με συλλάβατε.	Σαν να ήμουν ληστής βγήκατε με μαχαίρια και ρόπαλα να με συλλάβετε. Καθημερινά ήμουν μαζί σας διδάσκοντας στον ναό και δεν με συλλάβατε. Αυτό όμως έγινε για να βγούνε αληθινές οι προφητείες της γραφής	Ληστής είμαι και βγήκατε με μαχαίρια και ρόπαλα; Κάθε μέρα ήμουν ανάμεσά σας στο ναό και δεν απλώσατε χέρι πάνω μου. Αυτή όμως είναι η ώρα σας, η ώρα που κυριαρχεί το σκοτάδι.
Τελική στάση Μαθητών	Όλοι τότε τον  εγκατέλειψαν και έφυγαν. Και κάποιος νέος τον ακολούθησε, τυλιγμένος μ' ένα σεντόνι, αλλά τον έπιασαν άλλοι νέοι.  Εκείνος όμως άφησε το σεντόνι στα χέρια τους και έφυγε γυμνός.