Ψυχή και σώμα /ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΟΓΚΑΣ

 

Αύγουστος 2026, περιδιαβαίνοντας τους δρόμους της Λάρνακας, γράφτηκαν αυτοί οι στίχοι

ακούστε τους: https://suno.com/s/eUf8hkcsLjn0HGyN

και

https://suno.com/s/azedOrOYb7nV7BMd

Θάβω στο χώμα

τις αναμνήσεις μου,

τα όνειρα,

τις κατακτήσεις μου.

Κι αν με ρωτάτε,

γιατί το έκανα.

Θα πω μονάχα

μέσα μου πέθανα!

Ψυχή και σώμα,

ότι αγάπησα.

Πέφτει σε κώμα

ότι προσπάθησα.

Κι ότι κι αν κάνω

κανείς δεν νοιάζεται.

Θεός που φτάνω

με αφουγκράζεται!

Μην με ρωτάτε,

λοιπόν τι έφταιξε.

Κάποια μου μοίρα,

στον χρόνο έπαιξε.

Μάνα νομίζω,

δεν με αγάπησες,

γιατί στον κόσμο

μόνο με άφησες!

Πάνω στο κύμα,

ποτέ δεν βαδησα

και στο λιμάνι

να φτάσω άργησα.

Ένα σου βλέμμα

κενό σαν άβυσσος

σαν να 'ταν ψέμα

κι όχι παράδεισος!

Το ξωτικό του Στρυμονικού (Μια ιστορία του Στρυμονικού Σερρών) / Δημήτριος Γκόγκας

Μια ξεχασμένη ιστορία του Στρυμονικού Σερρών. Το ξωτικό του χωριού. 

 https://suno.com/s/VMfJHqRw8PQplybw
 
Σ΄ ένα χωριό του κάμπου, κει στο Στρυμονικό
Ύφαναν ιστορίες, σιμά στον αργαλειό.
 
Τούτη η ιστορία, που θα διηγηθώ
την έμαθα απ΄ πάππου, την λέω και εγώ.
 
Σ΄ ένα σπιτάκι ζούσε, άσχημη κοπελιά
τα δειλινά γυρνούσε, σε λόγγους και βουνά.
 
Παρέα με τους λύκους και τα λυκάκια της.
Τα ερπετά, τα φίδια, με τα φιδάκια της.
 
Για προσκεφάλι είχε, κοτρόνα* (μασαλά!) *
Βολτάριζε τα νύχτες στον πάνω μαχαλά.
 
Τ΄ αγόρια της σφυρίζαν στα μονοπάτια της
κι ανάβαν τα φιτίλια και τα γινάτια της.
 
Εκείνη μες στη τρέλα, αρπάζει δυο παιδιά.
Τα βρήκανε σφαγμένα κάπου στη ρεματιά,
 
Του Αι Χαραλάμπη*, σ΄ ένα κρυφό γκρεμό.
Ανάψανε κεράκια από βαθύ καημό. 
 
Οι χωρικοί καρτέρι, μέρα της στήνουνε.
Τη Κοπελιά να πιάσουν, να ανακρίνουνε.
 
Μα η κοπελιά συνήθως, γινόταν ζωτικό
και στοίχειωνε τα βράδια, στο έρημο χωριό.
 
Τρία σημάδια βάλαν, μες στα περάσματα,
Στο Πέγκο*, στη Μαγκίλα* και στα χαλάσματα.*
 
Και μια και δυό και πέντε και δεκατρείς φορές
τη φέραν στη πλατεία, μπροστά στους δικαστές.
 
Η άσχημη γυναίκα με δάκρυα και λυγμούς,
το έλεος ζητάει από τους χωριανούς.
 
Αν δεν με κοροϊδεύαν, αν δεν με σφύριζαν.
Αν δεν πετροβολούσαν, αν δεν με πείραζαν.
 
Εγώ θα ΄ μουν στο δάσος με τα φιδάκια μου
Κι οι νιοι, τα παλικάρια, τα παιχνιδάκια μου.
 
Μα οι δικαστές πεισθήκαν για μέγα φονικό
Κι ορθώς όπως μου είπαν βαρύ κατηγορώ.
 
Τη σύρανε δεμένη και με θηλιά πλεκτή
στη γέφυρα κρεμάσαν, που έχει γκρεμιστεί.
 
Κι αφού τη ρίξαν χάμω, λυγάει ο δοκός
Κι όλοι αναφωνήσαν «μεγάλος ο θεός»
 
Η άσχημη γυναίκα, με  ξωτική πνοή
Βγάζει απ΄ το λαιμό της, κειν΄ το τραχύ σχοινί.
 
Τα μάτια της σηκώνει, ψηλά στον ουρανό
και πέφτει μια αντάρα στο ξεροπόταμο*.
 
Οι χωριανοί τραπήκαν σε άτακτη φυγή
«Αθώωση» ζητούσαν από το Δικαστή.
 
Για να τελειώνω τώρα, να μη πολυλογώ,
η άσχημη γυναίκα, γίνηκε ξωτικό.
 
Αν πάτε στη πατρίδα μου, κει στο Στρυμονικό
αν ψάξετε τις νύχτες στο μαύρο ουρανό.
 
Θα δείτε ένα λαμπιόνι, η Πούλια να κρατά
έν΄ άσπρο χελιδόνι μονάχο να πετά.
 
Είναι η κοπελιά μας, το μόνο ξωτικό
που ζει μες στη καρδιά μας, σαν τρέμουλο καλό.
 
 
 
Και τώρα αν απορείτε, η γέφυρα γιατί
χρόνια που γκρεμισμένη, όλους μας, μας θωρεί.
 
Να πάτε να ρωτήσετε ποιοί είδαν ξωτικό
και χώρισε στα δύο, το έρημο χωριό.
 
 
Επεξηγήσεις αναφορών στο ποίημα:
 
*Στρυμονικό: Χωριό του Ν. Σερρών
*Κοτρόνα: Μεγάλη πέτρα
*Μασαλά: (αφερίμ) μπράβο!
*Αι Χαράλαμπος: Ξωκλήσι στη περιοχή
*Χαλάσματα: Αναφέρομαι σε ευρήματα αρχαίου οικισμού στη περιοχή
*Πέγκο: Δασώδη περιοχή του Στρυμονικού
* Ξεροπόταμος: Το ρέμα της Κοινότητας
* Μαγκίλα: Λόφος

Το παλάτι των παιδιών του Δημητρίου Γκόγκα

Το 2018 εκδίδω την Ποιητική Συλλογή: Ένα τετράδιο για το Στρυμονικό. Στο γ΄μέρος της συλλογής υπάρχει το ποίημα : Το παλάτι των παιδιών (Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΙ Ο ΑΝΤΩΝΗΣ). Γραμμένο στη μνήμη του πατέρα μου Αντώνη και του παπού μου Δημήτρη, του οποίου το όνομα έχω. Φέτος αποφάσισα και έντυσα με μουσική (ΑΙ) αυτό το ποιηκοτράγουδο! Μπορείτε να το ακούσεται στον παρακάτω σύνδεσμο:

https://suno.com/s/9xKADDghoshQFssc

Όσο θυμάμαι το χωριό, θα λέω για τον Δημητρό και τον Αντώνη. Για του Δεκέμβρη τη δροσιά, της μάνας μου την αγκαλιά, που δεν παγώνει. Σε μια αυλή από πηλό, είχαν στη στέγη, είχαν στη στέγη πελαργό και χελιδόνια. Που ξενιτεύονταν θαρρώ, με της βροχής τον ερχομό τα πρώτα χιόνια. Κάθε πρωί, πριν το σκολειό απ’ το χέρι με κρατούσε

ο παππούς μου.

Κι ένα μπισκότο λιχουδιά, με ταξίδευε μακριά, θυμάται ο νους μου. Στο χωριό, στο χωριό, δεν παγώνει η καρδιά. Στο χωριό, στο χωριό με κρατάνε τα παλιά. Ο Δημητρός, ο Αντώνης κι ο παππούς μου Σ’ ένα παλάτι με φτερά και με χώμα! Ζεύει τα ζώα ο Δημητρός. «άσε, γυναίκα, ο αγρός

γεννά χορτάρι». Από τα βάσανα εγώ, δεν θα γλυτώσω,

κι αν ο χάροντας με πάρει.

Μες στο τσεμπέρι τ’ αργυρά, στην υφασμάτινη ποδιά, το χαρτζιλίκι. Βόλοι, κρυφτό και γλυτωμό και ένας ήχος ξύλινος απ’ το τσιλίκι. Και σαν ανοίγει ο ουρανός μοιάζει το χώμα να θυμάται Πάνω σε άτι, μ’ άσπρα φτερά ο Αντωνιός περνά κοντά κι όλα γυρνάνε. Κι απ’ των συννέφων τη δροσιά σαν από κάδρου ζωγραφιά έρχονται πάλι. Τα πρώτα χιόνια σιωπηλά και μια φωνή μες στα βαθιά λέει «μην ξεχάσεις».

Τραγούδι για την Κύπρο / Δημήτριος Γκόγκας

https://suno.com/song/4a0700d6-e357-4b76-8966-ef4be88dae1a

Από το νότο βγαίνει η φωνή μας,
σα μια κραυγή στο όμορφο νησί μας.
Στις αμμουδιές το έχουν φαρμακώσει.
Στις είκοσι και φέτος του Ιούλη,
την λευτεριά θα τραγουδούν οι δούλοι,
που ο τύραννος βαθιά έχει κλειδώσει.

Στη πέτρα του Ρωμιού η Αφροδίτη,
απλώνει στα μαλλιά της ένα δίχτυ,
τους αγνοούμενους της να θρηνήσει.
Κι οι δραγουμάνοι σπάνε τα κανάτια,
κυλούνε ως τη θάλασσα απ΄ τα μάτια,
δάκρυα που σε κάμπο είχε αφήσει.

Χελιδόνι μου αν θέλεις να πετάξεις,
το μαύρο πανωφόρι σου ν΄ αλλάξεις.
Γιατί βρεγμένο σ΄ έχει καθηλώσει
και ο θεός που βλέπεις θα θυμώσει
και μια ζωή θα είσαι πληγωμένο.

Απ΄ τη φωλιά που πάντα στολισμένη,
σε μια πατρίδα που΄ ναι λαβωμένη,
πέταξε και τραγούδα όπως πρώτα.
Της Ιστορίας σου της προδομένης,
της προσφυγιάς, αντάμα, ματωμένης,
άναψε των προγόνων σου τα φώτα.

Δυο περιστέρια έχουνε πετάξει,
το ΄να ρετάλι,  το άλλο από μετάξι,
στην του πελάγου απέραντη ηρεμία
Ψάχνουν σπυρί τη πείνα να χορτάσουν,
στη ζητιανιά πιστεύουν αν αράξουν,
θα μείνουνε πιστά στην Ιστορία.

Χελιδόνι μου αν θέλεις να πετάξεις,
το μαύρο πανωφόρι σου ν΄ αλλάξεις.
Γιατί βρεγμένο σ΄ έχει καθηλώσει
και ο θεός που βλέπεις θα θυμώσει
και μια ζωή θα είσαι πληγωμένο.

Δόλια και πανούργα η λήθη όμως,
καραδοκεί με ψίθυρους στους ώμους
κι η ευμάρεια σαπίζει τα θεμέλια
Στα εκκλησιές της νήσου οι ψαλτάδες,
μουχτάρηδες και ύποπτοι τυπάδες,
καίνε σιγά τις ρήσεις στα ευαγγέλια.
 

Κάποιες στιγμές /ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΟΓΚΑΣ

 https://suno.com/song/037872f9-c4b7-4c83-a9c9-51f746e1f33c

Κάποιες στιγμές που χάνονται μαζί μας
βαθιά στην κοιμισμένη γη.
Σκορπίζονται όπως η ψυχή μας,
σαν στάχτη ενός άδοξου ποιητή.

Νομίζω πως μιλούν
με τα έγκατα μας
και με των δένδρων τα ριζώματα.
Ανθούνε σαν καρποί,
μες στ΄ αίματά μας
του φθινοπώρου τα φυλλώματα.

Την πλάτη μας χτυπούνε κι αντηχούνε
τα γέλια παν΄ στων τάφων την σιγή
και φτάνουν στις καρδιές όσων πονούνε
γιατί έχουν γίνει βράχοι μοναχοί.

Μόνος σε ξένη γη / ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΟΓΚΑΣ

 Μπορείτε να το ακούσετε και ως τραγούδι : https://suno.com/song/5858475b-7163-4aa9-b621-76b55d239cdb

Εγώ γεννήθηκα γυμνός σε μια ξερολιθιά και με σπαργάνωσαν γριές σε βρώμικο μποξά. Μη βύζαξαν αετόπουλα, την ώρα που ο θεός, έστελνε τον Αρχάγγελο με το λαμπρό του φως. Με σήκωσε στα χέρια της η μάννα και μπροστά στο εικονοστάσι στάθηκε κι είπε στην Παναγιά: -Μαρία, αειπάρθενε, αυτό μου το παιδί μην το σταυρώσετε ποτέ και καν΄ το ποιητή! -Μα αν είναι θέλημα Θεού, της μοίρας του γραφτό και φύγει για την έρημο, μαζί του ας χαθώ. Θα γίνω αγέρι να φιλώ τα μαύρα του μαλλιά. Θα γίνω κτύπος της καρδιάς, που σπάει τα σωθικά. Μα οι χάρες, οι τρις - Χάριτες που αγιάζουν το νερό, μου έδωσαν του Αι Γιαννιού, να πιώ απ΄ τον αγιασμό. Κι αμέσως έβγαλα φτερά και γίνηκα πουλί και πέταξα ολομόναχος να βρω μια ξένη γη.

ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ / ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΟΓΚΑΣ

 Μπορείτε να το ακούσετε και ως τραγούδι :https://suno.com/song/cb440d58-91cf-479a-bc15-65ef3b3f81a1

και στο https://www.youtube.com/watch?v=-2dHAHZFCgk

Στα souper market μέσα καταναλωτή
σου κλέβουν τα ριάλια. Και στην εντατική
σε βάζουν κάθε μέρα και σαν επιλογή
σου πίνουνε το αίμα του κράτους  οι λεπροί.
 
Στις λαϊκές, ντομάτες, πουλάνε μετρητοίς.
Κυκλοφορούν με μάσκες μ΄ ονόματα: κανείς,
χίλιοι ανθρωποφάγοι (δρέπανα και σφυριά)
που χαίρονται να καίνε απίστους σε κελιά.
 
Κι εγώ ο επαναστάτης, στην οθόνη μου μπροστά,
το παίζω αποστάτης, με σώβρακα λερά.
Να βλέπω κάθε βράδυ, ειδήσεις και πορνό.
Να τρέμω από φοβέρα, του κράτους τον κορμό.
 
Τα γκλόπς των αστυνόμων, στις κεφαλές γροθιά
κι οι σφαίρες να πετάνε σαν αποδημητικά
πουλάκια που τα πιάνουν οι αμπελουργοί
και πίνουν στην υγειά μας, κρυφά σε μια γιορτή.
 
Αγαπημένοι φίλοι, σεμνοί μου ποιητές,
οι στίχοι έχουν όλοι, μικρούλες εκδορές
και τρέχουν ματωμένοι στις ανηφοριές
για να γλυτώσουν ίσως, από τους εμπρηστές.
 
Τα φώτα χαμηλώστε, το έργο ξεκινά.
Θα πνίξει ο πνιγμένος τον ντελιβερά,
που βόμβες μας μοιράζει και νεκρούς μετρά
κι αφήνει αγνοημένους, στης Πίνδου τα βουνά.
 
Ζήστε και ψηφίστε, πατήστε το κουμπί.
Γελά η τηλεπερσόνα που δεν φορά βρακί.
Γίνηκε πρώτο θέμα και ΄γώ ο θλιβερός
μαζί με τους αμάχους το παίζω τραγικός.
 
Ησύχως κοιμηθείτε είμαι στον καναπέ
μαστουρωμένο ζώο ρουφώντας ναργιλέ,
με σώου και τραγούδια, με παρουσιαστές
που χαίρονται να λένε το τώρα σαν το χθες.
 
Αγαπημένοι φίλοι, σεμνοί μου ποιητές,
οι στίχοι έχουν όλοι, μικρούλες εκδορές
και τρέχουν ματωμένοι στις ανηφοριές
για να γλυτώσουν ίσως, από τους εμπρηστές.
 

ΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ / ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΟΓΚΑΣ

 

ΑΝ ΕΠΙΘΥΜΕΙΤΕ ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ ΚΑΙ Ως ΤΡΑΓΟΥΔΙ : https://suno.com/song/c417b4fa-fe47-455c-9e01-dd2197cd0329

Σαν την πατρίδα δεν αγάπησα στη ζήση.
Πάντα ο νους μου, γυροφέρνει κατά εκεί.
Στη ξενιτειά μου κάποια μνήμη θα με ντύσει,
που στης καρδιάς μου, τα δωμάτια κατοικεί.
 
Του χρόνου λέω να περπατήσω,
μες στην αυλή που έζησα ξανά να ζήσω.
Και μια κουβέντα, στερνή κουβέντα,
από τα χείλη σου αν βγει
με πάθος θα φιλήσω!
 
Ξερό ποτάμι, δεν κυλάει η ζωή μου.
Λόφοι θανάτου για κρυφτό και γλυτωμό.
Όταν πονώ, δεν ακούγεται η φωνή μου
Εδώ στα ξένα, τη ψυχή διχοτομώ.
 
Λέω του χρόνου να περπατήσω,
την κάψα απ΄ τα χείλη σου ν΄ αγγίξω.
Στου πατρικού μου τη γιορτή,
ένα αλλιώτικο κρασί
και την ψυχή θ΄ αφήσω!
 
 
 
 

ΤΑ ΒΗΜΑΤΑ / ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΟΓΚΑΣ

 ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ ΜΕ ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΕΝΔΥΣΗ :https://suno.com/song/3268fda5-3ba9-48d5-814c-97d760584fcc

 

Τα βήματα, που ακολουθώ, τα βήματα,
ενός άδοξου ποιητή ποιήματα.
Που τα έβαλα μια μέρα σε μια τάξη,
και είπα του θεού μου: είμαι εν τάξει.
 
Τα μάζεψα, τα έπλυνα, τα στέγνωσα,
στου κόσμου την διαθήκη τα παρέδωσα.
Και μια στιγμούλα πριν να καταλήξω,
σε δοξασμένο ποιητή θα τα ανοίξω.
 
Αυτά είναι, τα ποιήματα που έγραψα.
Δεν μπόρεσα, τα χείλη μου δεν έραψα.
Ζωγράφισα την λύπη και τον πόνο,
με νότες της ψυχής μου σ΄ άσπρο τόνο.
 
-Και τι ζητάς γι αυτά που μου παρέδωσες;
                 Τσιμπήματα θαλάσσης από μέδουσες.
-Τον πόνο και την λύπη σου χαρίζω,
                 εγώ στον κάτω κόσμο συνεχίζω.
 
-Η νύχτα, το σκοτάδι και η άβυσσος,
                παιδιά αγαπημένα μου. Παράδεισος!
-Αλλού ανήκουν τα ποιήματα σου,
               εκεί που χεις προσφέρει την καρδιά σου.
 
-Ποιητή δοξασμένε: στάσου κι άκουσε,
                μια μοίρα καταιγίδα, όλα τα πλάκωσε.
Ποιήματα χαθήκαν σε ποτάμι
στην κάψα του Αυγούστου. Σαν κατράμι,
 
ξεράθηκαν στα δάκτυλα τα ποιήματα.
Κουράστηκαν στην άσφαλτο τα βήματα.
Το χέρι σε κολόνα βρήκε στάση,
μικρό καντήλι σε εικονοστάσι.
 
Οι χρόνοι και τα ρήματα παγώσανε
σαν δυο κεράκια ορφανά, μου λιώσανε.
Κι ο ποιητής που άδοξα πεθαίνει,
μορφή του δοξασμένου ανασταίνει.
 
 
 
 

ΜΕ ΤΟ ΧΝΩΤΟ ΣΒΗΣΤΟ

 το ακουτε και ως τραγούδι: https://suno.com/song/5b2e13a2-e637-4692-bd31-1e728ea59247

Με το χνώτο σβηστό
σε πελάγη, τρελό
το καράβι μου.
Να σαλπάρει απ΄ το χθες,
όταν συ θα μου λες,
στ΄ ακρογιάλι μου:
 
«σ΄ αγαπάω πολύ,
μα σαν να σαι πουλί,
τον χειμώνα,
με αφήνεις γιατί,
καλοκαίρι ανθεί,
ανεμώνα»

 

 

αΝεΚΠΛηΡωΤο / ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΟΓΚΑΣ

 

ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ Ως ΤΡΑΓΟΥΔΙ 

https://suno.com/song/f29e1a64-738a-4f4d-a914-f33d7123b4c2
 

(τραγούδι που γράφτηκε την 2^η πρωινή ώρα)

 
[Verse 1]
 

Ευχήθηκα μια Κυριακή να έρθεις για τσιγάρο
κι όσα κι αν είχα μες στο νου, για σε θα παρατούσα.
Από τα χείλη σου τα δυο την κάφτρα να σου πάρω
κι ύστερα μες στον άνεμο τη στάχτη να πετούσα.
 
[verse 2]
Μα συ γλυκά αρνήθηκες και είπα δεν πειράζει.
Μπορώ εγώ να σ΄ αγαπώ σε κάποιο εικονοστάσι.
Από τα μάτια σου ζεστό, το δάκρυ σου να στάζει.
Μαντήλι να το σκούπιζα, μα ξέρω είχα διστάσει!
 
[chorus]
Τα πρωινά σηκώνομαι κι ανοίγω τις κουρτίνες.
Κρατώ στο χέρι τον καφέ, στο στόμα τη συγνώμη.
Δεμένος παν στην κουπαστή,  ακούω τις σειρήνες
και τρέχουνε και κρύβονται στ΄ αμπάρια οι λοστρόμοι.
 
[verse 3]
Γλυκά να σε νανούριζα μα η σκέψη με τρομάζει.
Πως πάλι θα με αρνηθείς πριν απ΄ την σταύρωση μου.
Το σαπιοκάραβο που ζω, τα κύματα αγκαλιάζει
και συ γελάς που γίνηκες αγκάθι στη ψυχή μου.
 
 

Βροχές του Φθινοπώρου / ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΟΓΚΑΣ

https://suno.com/song/5a8aae11-b4aa-4def-8c18-73eaf3df26e2
 

Βροχές του Φθινοπώρου στάξαν πάλι
σαν δάκρυα που πνίγουν τις σιωπές
κι ένα ποτάμι στο μυαλό σου εκβάλλει,
ξεπλένοντας του κόσμου τις ντροπές.
 
Βροχές που οι σταγόνες φυλακίζουν
τα βλέμματα αόρατων εχθρών.
Τα ίχνη των βημάτων τουφεκίζουν
στ΄ απόνερα μικρών κολυμβηθρών.
 
Και συ που πρέπει αλυσοδεμένη
σταλαγματιά να γίνεις μιας βροχής,
σε κίτρινο λαβύρινθο κλεισμένη
να ψάχνεις μία πόρτα διαφυγής.
 
Σεπτέμβρης μήνας το νερό θολώνει
και ψήνεται στα χείλη το κρασί.
Ο ουρανός τα σύννεφα απλώνει
ζωή που εξοστρακίζει η ζωή.
 
Οκτώβρης ήρθε, οι βροχές συχνάζουν,
στις στάσεις και σε βρίσκουν μοναχή.
Καλόγριες στις σκέψεις σου μονάζουν
και στη ψυχή σου σκάει μια κραυγή.
 
Νοέμβρης, τα βουνά έχουν πουντιάσει.
Απόμειναν οι στάλες στη ψυχή.
Τα χέρια σου κοιτάς έχεις γεράσει.
Πως πέρασε κι αυτή η εποχή.
 
 
 

Τα τραγούδια μου / Δημήτριος Γκόγκας

 Γιατί επέλεξα για συνεργάτη μου την ΑΙ/suno.com για να "συνθέσω" τα δικά μου τραγούδια.

Γράφω απο τα εφηβικά μου χρόνια στίχους και σταδιακά άρχισα να ασχολούμαι και με την ποίηση. Αν και έχω εκδώσει 8 ποιητικές συλλογές (καλές ή κακές δεν έχει σημασία, ποιήσεις μου είναι) δεν ξέρω εάν είναι δόκιμο να ονομάζομαι ποιητής. Τεράστιος τίτλος.

Τα τελευταία χρόνια 5 χρόνια, (σκεφτείτε) ύστερα από 40 χρόνια περίπου και με την πολύτιμη βοήθεια της συζύγου μου Στρατούλας Τραμουντάνης, προσπάθησα να προσεγγίσω συνθέτες και τραγουδοποιούς τόσο στην Κύπρο όσο και στην Ελλάδα, προκειμένω να μελοποιηθούν στίχοι μου. Η προσπάθεια στέφθηκε από πλήρη αποτυχία. Δεν μου εξηγήθηκαν οι λόγοι και πιστεύω δεν είχαν ούτε την υποχρέωση όλοι αυτοί στους οποίους έστειλα στίχους και ποιήματα για μελοποίηση. Δε είχα και εγώ αυτή την απαίτηση. (πιθανόν οι στίχοι να μην τους άρεσαν, να ήταν κατώτεροι των αναμενόμενων)

Έτσι λοιπόν στίχοι που με εξέφραζαν όλα αυτά τα χρόνια βρίσκονταν σε συρτάρια. Ώσπου εμφανίστηκε η τεχνητή νοημοσύνη που σου δίνει αυτή την δυνατότητα. Σου δίνει την δυνατότητα με ελάχιστο κόστος να "συνεργαστείς" μαζί της και να πάρουν "σάρκα και οστά" οι στίχοι σου. Αν σκεφτείς ότι κάποιος συνθέτης μου είχε κοστολογήσει την όλη διαδικασία σε κάποιες εκατοντάδες ευρώ, η δοκιμαστική μελοποίηση στίχων από την τεχνητή νοημοσύνη, ανάλογα και με την πλατφόρμα είναι ...μηδαμινή.

Πολλές σχετικές πλατφόρμες που με την τεχνητή νοημοσύνη "ντύνουν" με μουσική τους στίχους, τους αλλάζουν όταν αντιλαμβάνονται ότι δεν λειτουργεί η ομοιοκαταληξία ή δεν υπάρχει ρεφρέν. Αυτές οι πλατφόρμες δεν επιλέγονται από εμένα προσωπικά. Επίσης αποφεύγω κάθετα να αναρτήσω, να δημοσιεύσω τραγούδια μου, που η ΑΙ αλλάζει έστω και ένα στίχο.

Η επιλογή μου αυτή δεν έχει να κάνει με κερδοσκοπικούς σκοπούς. Δεν με ενδιαφερει αυτή την στιγμή. Τώρα αισθάνομαι όμορφα, που τραγούδια μου, παίρνουν την θέση τους στη ζωή μου και με γεμίζουν με χαρά. Και θα συνεχίσω μέχρι όλοι οι στίχοι μου για τραγούδια (όχι φυσικά τα μη έμμετρα ποιήματα) να "μελοποιηθούν". Μέχρι στιγμής έχω καταφέρει να δημιουργήσω 10 τραγούδια, τα οποία μπορείτε να ακούσετε είτε στον "τοίχο" μου εδω στο ΦΒ είτε στο οπροσωπικό μου Ιστολόγιο: https://dimitriosgogas2991964.blogspot.com/

και θα ήθελα πραγματικά να μου πείτε την άποψή σας.

Τελειώνοντας θα ήθελα πω, πως τα αναφερω όλα αυτά γιατί κάποιος ποιητής ή στιχουργός μου είπε: Γιατί Δημήτρη δημιουργείς τραγούδια με αυτό τον τρόπο; Για τους παραπάνω λόγους του απάντησα!

Ας δούμε λοιπόν μέχρι και σήμερα τα μελοποιημένα τραγούδια μου

1. Το παλάτι των παιδιών / https://suno.com/song/10d4e354-0127-4731-ace2-9beea5e75995?sh=9xKADDghoshQFssc
2. Ροδιά και Μαργαρίτα / https://suno.com/song/f794697b-76e4-4ae5-8b56-b770a8c33fff
3. Άνεμος και Βαρκούλα / https://suno.com/song/c549b599-34ba-43da-bb9c-ae1c467cf46c
4. Θαλασσοφίλητη Κύπρος / https://suno.com/song/7e91f84e-08e9-4a42-828d-cd7bf83532e0
5. Πόνος / https://suno.com/song/5e859c56-f5a6-4783-a135-489b13394b7a?sh=ZOZTndWjg9fLVspd
6. Μάννα μην κλαις δεν θ΄αργήσω / https://suno.com/song/233f90d3-4217-40af-85a9-ce85568ade2d?sh=nlpJiNWcCmcfBWH8&fbclid=IwY2xjawRch7JleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEebVAQNN1jN4LL-8VI1QRsATJYZbhjPYob88F8f31mvREZ3FQZoMdnCcCeI-A_aem_T7bWqM_-MmxSaRkKnmaVTg
7. Πρωινό στη Λάρνακα / https://player.sonivamusic.com/?shareId=6db6ebf6-63cd-4705-be12-7a74d0b44c2e&fbclid=IwY2xjawRciCpleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEe1IqS-HrkHSQL0T1WxjwbWlc9pN9zGaO973pYSJPGjPtbIcAmdhIORsPaM-k_aem_EuJuoFGpYH2iq_zxIjm4Ow
8. Τέσσερις εποχές στο φιλί σου / https://suno.com/song/ee528825-7304-448d-b0f1-cf2a565d45aa?sh=OaHshXzQJeQdsnc0&fbclid=IwY2xjawRciGlleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEet9Xm1CP1TSnCwED5c6V-HB-p5_S_MiGDci7aal2KKoyc-zFZWDW9pJhisN8_aem_OCj-24N-8iNixfMJyPfrmA
9. Η Θλίψη έρχεται νωρίς / https://suno.com/song/864e8773-6a3a-4763-8b94-66bcdc79c07e?sh=Nv2nNG9a9quqQ7om&fbclid=IwY2xjawRciKFleHRuA2FlbQMxMDAAc3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHmD5QmEGaK6zLEHnAfmWt_XxZ5APkDxMAoHYaVK1T7rRXu7F0x20lZxQGxF5_aem_nJvWtbYNrNuhR49z9NJYkg
10. Φωνή πολέμου / https://www.musicful.ai/song/50485626819059719/?fbclid=IwY2xjawRciOdleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEeg-dQItVqZoFJQxVZHwpN7pzXIlISvdBhO-xyuFwp6u9mUnHzBqrxJtsYMEk_aem_xc_zb_3RgW2H1B0MpJSMiA
11. Το περιστέρι / https://www.musicful.ai/song/50485626819059719/?fbclid=IwY2xjawRciOdleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEeg-dQItVqZoFJQxVZHwpN7pzXIlISvdBhO-xyuFwp6u9mUnHzBqrxJtsYMEk_aem_xc_zb_3RgW2H1B0MpJSMiA
12. Αλαφροΐσκιωτη χορδή / https://suno.com/song/a89cc492-13d3-4f2b-8ff7-4e859141176b